# Peyam bi boneya jidayikbûna Hezreta Zeyneb (silav li ser wê be) û Roja Hemşîreyan

- Seyîd Mucteba Hiseynî Xamineyî
- Hate weşandin: 16 Kewçêr 2026 (2026-10-16)
- URL: https://mojtabakhamenei.world/ku/messages/message-birth-lady-zaynab-nurses-day/
- Persian original: https://mojtabakhamenei.world/fa/messages/message-birth-lady-zaynab-nurses-day/

بسم الله الرحمن الرحیم
Bi navê Xwedayê Rehman û Rehîm

Pêncê Cemaziyelewelê her sal, bîranîna jidayikbûna pîroz a xanimekê ye ku di bin siya hezkirin, perwerde û hevaltiya Pênc Kesên Pak (silav û selewatên Xwedê li ser wê û li ser wan be) de, ku wek baştirînên afirandina Xwedê têne hesibandin, mezin bû. Perwerde û mezinbûna Zeyneba Kubra (silav li ser wê be) di vê dibistana ronî de di dirêjahiya zêdetirî pêncî salan de, di vê stêra geş a seredeman de diyardeyeke wiha rengîn ji hêmanên rûmet û bilindiyê derxist holê ku her tim bûye sedema pesn, pesindan û şanaziya dostên Xwedê. Lûtkeya vê biriqînê di destana Aşûrayê de qewimî. Ji aliyekî ve dayîna bêsînor a dilovanî, xêrxwazî û hevxemiya bi sebr ji bo mezlûmên deşta Kerbelayê; û ji aliyê din ve bûna yek ji hêjatirîn sembolên hêz û wêrekiyê.

Dîroka tevger û şoreşa Îslamî ji destpêkê ve tije dîmenên amadebûna Zeynebî ya jin û keçên Îranê ye. Ev yek di serdema hişyarbûna bêhempa ya miletî de ku di parastina pîroz a sêyem de qewimî, kalîte û çendaniyeke ecêb bi dest xist. Niha jinên Zeynebî yên Îrana Îslamî, bi amadebûna xwe ya xurt di qadên cuda de, bi taybetî li meydanên bajar û gundan, pêşengên ronîkirina pratîkî û berxwedanê li pişt xetên şerê dijwar in; bi awayekî ku tagûtên demê yên ku her tim êş, azar û tepeserkirina vî miletî dixwazin, di xwe de hêza berberkirina vê artêşa mezin nabînin.

Gelê welatekî ku dilê xwe daye Ehlê Beyta pak (silav û selewatên Xwedê li ser wan hemûyan be), bi berçavgirtina aliyê dilovanî û hevdengiya bi êşkêşan re û fedakariya ji bo wan, bi heq roja jidayikbûna Zeyneba Kubra wek roja rêzgirtina ji payeya hemşîreyan dihesibînin. Çimkî gelek ji van sifetên exlaqî û nirxên mirovî di nav beşa kedkar û hêja ya hemşîreyan de xuya ne. Rola hemşîreyê, wek rola hin beşên din ên wek bijîşk, mamoste û perwerdekar, alimên olî û xebatkarên alîkariyê, rolek jiyandêr û hêvîbexş e. Ji ber vê yekê carinan li hemşîreyê wek milyaketê rehmetê tê nêrîn; û ev ew dem e ku li hember bêexlaqî û bêsebriya kesên êşkêş û westiyayî, aramî, hêvî, başbûn û dermankirina nexweşan, û di encamê de daketina rehmeta Xwedê pêk tîne. Bê guman rola hemşîreyan di dermankirina nexweşan de, berevajî bijîşkan, hewceyî amadebûneke domdar, şopîner û bi sebr e. Bandora amadebûneke wiha ji karên laşî derbas dibe û dibe melhema êşên derûnî û ruhî, û di gelek rewşan de rê li ber serdestbûna bêhêviyê digire. Bi vî awayî tiştê ku ji destê bijîşkan nayê, bi pêkanîna vê rola dilsoz pêk tê.

Di demeke wiha de ku tora xerab a îstikbarê ji tu hewldanê dûr nakeve da ku her cure zulm û tawanê li miletên azad û berxwedêr, bi taybetî miletê Îranê, bike û di nav de bi danîna cureyên sînorkirinan ên têkildarî derman û dermankirinê dixwaze êşê bi ser miletê mezin ê Îranê de ferz bike, baldariya li ser hemşîreyan, xurtkirina civaka hemşîreyan, parastin û bilindkirina zanîn, jêhatî, hêz, geşbûn, motîvasyon û rûmeta hemşîreyan, bi taybetî yên ku xwe ji bo xebata di saziyên ne-taybet de terxan kirine, bandoreke girîng li ser tenduristî û ewlehiya laşî û ruhî ya civakê heye. Ji ber vê yekê tê hêvîkirin ku berpirsên qada tenduristiyê di domahiya helwestên xwe yên berpirsiyar de, pêşengiyê bidin van karên girîng.

Ez van her du bonan ji miletê delal, ji jinên erkzan û bi îrade yên welatê Îslamî û bi taybetî ji xwişk û birayên hemşîre re pîroz dikim.

Di dawiyê de ji bo şehîdên mezlûm û fedakar ên civaka hemşîreyan, bi taybetî şehîdên hemşîre di şerên ferzkirî yên duyem û sêyem û fitneya meha Deyê ya 1404an de, rehmeta Xwedê dixwazim û hêvî dikim ku bi duaya Serwerê me (Xwedê ferecê wî yê pîroz nêzîk bike), Xwedayê Bilind ji miletê Îranê re rûmet û hêzeke ji berê bêtir û her tiştê ku layîqî peyrewiya ji dibistana Zeyneb (silav li ser wê be) e, bibexşîne.

Seyid Mucteba Huseynî Xamineyî
24/Mehr/1405