# Peyam bi boneya Cejna Xedîrê, salvegera 37an a koçkirina Îmam Xumeynî (rehma Xwedê li ser wî be) û salvegera destpêka rêberiya Ayetullah Seyid Elî Xamineyiyê şehîd

- Seyîd Mucteba Hiseynî Xamineyî
- Hate weşandin: 4 Pûşper 2026 (2026-06-04)
- URL: https://mojtabakhamenei.world/ku/messages/message-eid-al-ghadir-anniversary-imam-khomeini-death/
- Persian original: https://mojtabakhamenei.world/fa/messages/message-eid-al-ghadir-anniversary-imam-khomeini-death/

بسم الله الرّحمن الرّحیم
Bi navê Xwedayê Rehman û Rehîm

اَلحَمدُ للهِ الَّذی جَعَلَ کَمالَ دینِه وَ تَمامَ نِعمتِه بِوِلایةِ امیرِالمؤمنین علیِ‌بنِ اَبیطالِب علیه‌السّلام
Spas û pesn ji bo Xwedê ye ku kemala dînê xwe û temambûna nîmeta xwe bi wilayeta Mîrê Miminan Elî kurê Ebû Talib (silav li ser wî be) kir.

Ez Cejna pîroz a Xedîrê li hemû misilmanan û hezkiriyên bavê ummeta Îslamê, Mîrê Miminan Elî (silav û selewatên Xwedê li ser wî be), li Îranê û li seranserê cîhanê pîroz dikim û silav û rehmetê ji ruhê pak ê Îmam Xumeynî (rehma Xwedê li ser wî be) re dişînim. Îsal sî û heftemîn 14ê Xurdadê ye ku ji veqetîna Xumeyniyê Mezin derbas dibe, û yekemîn 14ê Xurdadê ye ku bavê dilovan ê ummetê, murîd û hevalê dilsoz û berçav ê mektebê Îmam, Rêberê Mezin ê şehîd ê Şoreşa Îslamî, Ayetullahil-Uzma Seyid Elî Xamineyî (Xwedê payeya wî ya bilind bilindtir bike) bûye mêvanê ziyafeta Xwedê û êdî dengvedana dengê wî yê bi heybet û gotina wî ya hekîmane û bibandor li ziyaretgeha pak a Îmam nayê bihîstin. Lê komeleya gotar û nivîsên deh salan ên damezrînerê Komara Îslamî û yên sî û şeş salan ên Rêberê Mezin ê şehîd, xezîneyeke giranbiha û bêhempa ye ji bo hemûyan û çira ya rêya pêşerojê ye.

Berî her tiştî, îro Cejna Xedîrê ye û Cejna Mezintirîn a Xwedê (Îdullahil-Ekber) ye; roja peymana naskirî û soza wergirtî ku Xwedê tê de erka birêvebirina civak û nîzama Îslamî diyar kiriye û kemilandina dîn û temamkirina nîmetê bi wilayet û îmameta domdar a Masûman (silav û selewatên Xwedê li ser hemûyan be) pêk aniye.

Xedîr bîranîna wî kesî ye ku her kêliyeke temenê wî yê bi rûmet, ji destpêka jidayikbûna wî li Kabeyê heta gihîştina serkeftina şehadetê, ji bo Xwedê û di rêya Xwedê de bû. Li ser vê bingehê, ew hezret piştî hebûna bi rûmet a Pêxemberê Xwedê (silav li ser wî û malbata wî be), di hemû serdemên jiyanê de û ji bo hemû misilman û miminan, mînaka herî bilind û nimûneyeke berfireh tê hesibandin; û rast û pêwîst e ku ji zarokê piçûk heta kalan û ji mirovên asayî yên civakê heta elît û rêberan, li pey wî hezretî biçin; wekî ku belgeya şanaziya jiyana her du Îmamên Şoreşê jî ev şopandina wî mezinî bû.

Ya duyem, îro salvegera koçkirina Îmamê Ummetê (rehma Xwedê li ser wî be) ye û fersendeke giranbiha ye ji bo ramandin û axaftinê li ser vê kesayeta navdar, lê kêm naskirî. Kesayeteke balkêş ku têgihîştin û naskirina kûr a rê û armanca wî ya ronak, çira ya rêya pêşeroja Îrana Îslamî ye; lê gelek endamên miletî yên ku di temenê ciwaniyê de ne, derfeta naskirina wî ya rasterast nebûye, û heta gelek ji wan ên ku serdema jiyana wî dîtine jî, kêm gihîştine kûrahiya kesayet û xeta Îmam.

قالَ الله تَعالی قُل اِنَّما اَعِظُکُم بِواحِدَة‌ اَن تَقوموا لله مَثنی و فُرادی.
Xwedayê Bilind dibêje: Bêje: Ez tenê bi tiştekî şîretan li we dikim: ku hûn ji bo Xwedê, du bi du û yek bi yek rabin. (Qur'an, Sebe 34:46)
Xwedayê Bereket û Bilind di vê ayeta pîroz de ji Pêxemberê Mezin (silav li ser wî û malbata wî be) re dibêje: ji ummetê re bêje ku ez tenê bi yek tiştî şîretan li we dikim: ku hûn ji bo Xwedê du bi du an her yek bi tena serê xwe rabin. Ev ayeta pîroz destpêka yekemîn peyam û yek ji kevintirîn belgeyan e ku tê de kesayeta bêhempa ya evdê salih û ruhê mezin ê serdema me, Rêberê Mezin ê Şoreşê û damezrînerê Komara Îslamî, miletê Îranê vexwendiye serhildana ji bo Xwedê.

Belê, serhildana ji bo Xwedê (qiyam lillah) bingeha mektebê Îmam e, û ji girîngtirîn şûnwar û bereketên hebûna wî rêberîkirin, perwerdekirin û bandora mezin a li ser civakê li ser heman bingehê ye. Ev tevgera Xwedayî çavkaniya daketina bereket û balkişandinên Xwedê û pêkhatina sunneta Xwedayê Heq (Mezin û Bilind be) e di rêberiya civakê ber bi rêya heqiyê ve; wekî ku dibêje: وَالَّذینَ جاهَدوا فینا لَنَهدِیَنَّهُم سُبُلَنا (Û ew kesên ku di rêya Me de têdikoşin, bê guman Em ê wan bigihînin rêyên xwe) (Qur'an, Enkebût 29:69). Ma ne wisa ye ku girîngtirîn tevger û rabûnên giştî yên miletê Îranê di serdema Xumeyniyê Mezin û Xamineyiyê Mezin ê şehîd de û bi rêberiya wan a rasterast an nerasterast pêk hatine?

Kîjan hêza mezin dikaribû miletê xewgirtî û efsûnkirî yê istikbar û kolonyalîzmê, di şert û mercên ku girtîbûn, fetisandin û girêdayîbûna hemlayenî bi Rojavayê serdest bû, di 15ê Xurdada 1342an de şiyar bike? Kîjan hêza kêşandinê dikaribû bi milyonan kes di 12ê Behmena 1357an de ji bo pêşwazîkirinê û di 14ê Xurdada 1368an de ji bo oxirkirina Îmamê Ummetê bikişîne kolanan? Û di mînaka dawî ya ecêb de, kîjan hêza xurt û îradeya pola bû ku ji berbanga 10ê Esfenda 1404an ve miletê Îranê wisa rakir û anî meydanê ku bi armanceke bilind, piştî derbasbûna zêdetirî sê mehan, hîn jî bi germî ji bo tolhildana xwîna Rêberê xwe yê şehîd û şehîdên din ên di xwînê de razayî û ji bo parastina pîroziya nîzama Îslamî û welatê xwe yê delal li meydanê amade ne û rêzên bi dehan milyon canfidayan ji bo pêkhatina armanca Rêberê şehîd, bicihanîna heqiyê û serhildana ji bo Xwedê xurt kirine?

Belê, ev Xumeyniyê Mezin û Xamineyiyê Mezin ê şehîd bûn ku ev şiyan û amadebûn di miletê delal ê Îranê de keşf kirin û vejandin û her tim qedreke taybet didan wê. Îmamê mezin, ku bê guman bi teqwaya xwe ya bê mînak çavdêriya tiştê ku ji pênûsa wî diherikî dikir, di wesiyetnameya xwe de îddîayeke mezin anî ziman û wiha nivîsî: «Ez bi wêrekî îddîa dikim ku miletê Îranê û girseya wê ya bi milyonan di serdema niha de, ji miletê Hîcazê yê di serdema Pêxemberê Xwedê (silav li ser wî û malbata wî be) de û ji Kûfe û Iraqê yên di serdema Mîrê Miminan û Huseyn kurê Elî (silav û selewatên Xwedê li ser wan herduyan be) de çêtir in.»

Îro hemû miletê delal şanaziyê dike ku bi rabûna xwe ya nû li kêleka Eniya Berxwedanê, li ber çavên hişyar û miletên azade yên cîhanê bûye sedema şanaziyê û rastiya vê beşa wesiyetnameya Îmam Xumeynî careke din nîşan daye. Bi gotina Rêberê şehîd (Xwedê payeya wî ya bilind bilindtir bike), ew destê bi hêz ê ku karîbû okyanûsa mezin a miletî bihejîne, kesayeta pola, dilê ewle û zimanê wekî Zulfeqar ê Îmamê mezin û Xumeyniyê Mezin bû ku karîbû bi milyonan mirov bîne meydanê, di meydanê de bihêle û rêya tevgerê hînî wan bike.

Û bê guman mînaka din a vî rengê bandorê ya Xamineyiyê delal bi xwe ye, ku pê li rêya pêşiyê xwe yê salih danî û di nêzîkî çar dehsalan rêberiya Şoreş û nîzama Îslamî de, bi baweriya bi ciwanan û kûrkirin û bilindkirina asta têgihîştin û nêrîna gel, civak gihand astekê ji amadebûnê ku piştî bûyera mezin a şehadeta wî, asteke nû ya rabûna miletê Îranê pêk hat. Belê, mektebê Xamineyiyê delal heman mektebê Xumeyniyê Mezin e di dewama Îslama safî ya Muhemmedî (silav û selewata Xwedê li ser wî û malbata wî be) de, ku bingeha wê serhildana ji bo Xwedê ye, û şagirtên vê mektebê rêz bi rêz amade ne ji bo bicihanîna heqiyê, rakirina batilê û tekoşîna di vê rêya ronak de.

Îmam (rehma Xwedê li ser wî be) afirînerê guherîneke mezin û dîrokî ye di asta Îranê, ummeta Îslamî û cîhanê de, ku Rêberê şehîd (Xwedê payeya wî ya bilind bilindtir bike) ew kûr kir, berfireh kir û domand û ji bo temamkirin û pêkhatina wê nîzam û civak ava kirin. Di vê çarçoveyê de, wî ji bilî zindî hiştina mektebê Îmam di gotin, nivîs û kirinên xwe de û di hevdîtinên xwe yên cuda de, 14ê Xurdadê veguherand fersenda peymana salane ya miletî bi Îmam Xumeynî re û komeke ji prensîp, siyaset û xetên mektebê Îmam rave û şirove dikir. Ji wan hînkirinên ku carinan dubare dibûn ev bûn: ku miletê Îranê miletekî mimin, jîr û wêrek e; ku gel xwediyên esasî yên welêt û çavkaniya hêza wî ne; û ku ev gel dikare her guherîneke rast ku li dû wê biçe pêk bîne û dirûşma «Em dikarin» di qadên cuda de bike rastî. Ji hînkirinên din, pêwîstiya piştgiriya ji mazlûman re wekî erkeke Îslamî, mirovî û Îranî ye; û ku nîzama serdestiyê û di serê wê de Amerîka bi vî miletî û nasnameya wî ya taybet û teslîmnebûna wî re pirsgirêk heye.

Belê, nîzama serdestiyê ku garnîzoneke bi navê Îsraîl ji nêzîkî heştê sal berê ve ava kiriye, hebûna Îraneke bihêz, serbixwe û xwedî gelek avantajan li ser sînorê rojhilatî yê erdnîgariya pûç û derewîn a "Îsraîla Mezin", ango rojhilatê Feratê, qebûl nake û ji bo pêşîgirtina li pêşketina wê tu hewldanê ji dest bernade.

Di vê derfetê de ez ji miletê delal re arz dikim ku dijminê xerab, niha ku di rûbirûbûna bi zarokên we yên wêrek ên di hêzên çekdar de têk çûye û bi taybetî ji ber rûbirûbûna bi derbeke teqez, çi di şerê leşkerî de û çi li meydan û kolanan, biçûkxistineke bi wate û kûr diceribîne ku bûye sedema dûrketina berbiçav a welatan ji wî, fen û fêla xwe di şerê hîbrîd de li ser du xalan kom kiriye: yek berxwedêriya gel; ya din jî çêkirina şaşiyê di pergala hesabkirinê ya berpirsên welêt de.

Amûra wî ya sereke di van herduyan de çandina tovê guman, bêhêvîtî, tirs, bêbawerî û nakokiyê ye. Ji ber vê yekê, ji bo rûbirûbûna van xerabxwaziyan divê hemû kes bi xweragirî, ronakbînî, parastina yekîtî û hevgirtinê, baweriya hevdû û hevdengnebûna bi dijmin re plana wî ya nefret betal bikin. Di vê warê de, rola berpirsan di piştgiriya van karan de pir girîng e. Her kirineke ku bibe sedema bêbawerî û dilşikestina endamên gel, cureyek alîkarî ji dijminê vî welatî û gelê wî re tê hesibandin.

Niha fersendeke nû ji bo naskirina pratîkî û pêkanîna mektebê Xumeyniyê Mezin û Xamineyiyê delal ê şehîd, wekî rêberên mazlûm lê desthilatdar û bê guman serkeftî yên Şoreşa Îslamî, li seranserê cîhanê peyda bûye. Ev rola girîng li ser milê hemû endamên miletî ye, bi taybetî ciwan, elît û xwediyên raman, fikr û hunerê, da ku li ser bingeha vê mektebê, bi baweriya bi sozên Xwedê, di bin siya balkişandinên Serwerê me (Xwedê zû fereca wî bîne) de û di rêya Îslama safî de, ango xeta ronak a ku di serdema dused û pêncî salî ya hebûna xwediyên ismet û wilayeta mezin (silav û selewatên Xwedê li ser hemûyan be) de hatiye xêzkirin, pêşeroja ronak a Îrana delal ava bikin.

Ez ji Xwedayê Hêzdar û Bilind dixwazim ku vî miletê rabûyî bigihîne serkeftina dawî û lûtkeyên bi heybet ên pêşketin û mezinahiyê; ruhê melekûtî yê her du Îmamên Şoreşê û ruhên pak ên şehîdên Şoreşa Îslamî, bi taybetî şehîdên Berevaniya Pîroz a duyem û sêyem, bi mewlayê wan Mîrê Miminan Elî (silav û selewatên Xwedê li ser wî be) re kom bike; dilê pîroz û ronak ê Serwerê me Hezretê Weliyê Esr ji miletê Îranê razî bike û vî miletê delal û xizmetkarên wî ji duayên taybet û şefaeta wî hezretî sûdmend bike, bi kerem û comerdiya xwe. والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته (Silav, rehmet û bereketên Xwedê li ser we be).

Seyid Mucteba Huseynî Xamineyî
14ê Xurdada 1405