# Peyam bi boneya Hefteya Yekîtiyê

- Seyîd Mucteba Hiseynî Xamineyî
- Hate weşandin: 30 Gelawêj 2026 (2026-08-30)
- URL: https://mojtabakhamenei.world/ku/messages/message-islamic-unity-week/
- Persian original: https://mojtabakhamenei.world/fa/messages/message-islamic-unity-week/

بسم‌الله الرّحمن الرّحیم
Bi navê Xwedayê Rehman û Rehîm

مُحمّدٌ رَسولُ ‌الله وَالّذینَ مَعَهُ اَشِّداءُ عَلی الکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم
Muhemmed Pêxemberê Xwedê ye; û ew kesên ku bi wî re ne, li hember kafiran hişk in û di nav xwe de dilovan in. (Qur'an, Fetih 48:29)

Ez rojên jidayikbûna hebûna pîroz a Ronahiya Mezin, çêtirînê afirîdan, Çira ya Ronakker, bijartiyê Xwedê, Bajarê Zanînê, Hezretê Rehmet ji bo Cîhanan, Pêxemberê bi rûmet ê Îslamê (silav û selewata Xwedê li ser wî û malbata wî be) û kurê wî yê pak û paqijxwe, delîla temam a Xwedayî, Hezretê Îmam Cefer Sadiq (silav û selewatên Xwedê li ser wî be), li miletê bi rûmet ê Îranê û ummeta mezin a Îslamê pîroz dikim.

Ji wê gavê ve ku roja hebûna Hezretê Xatemê Pêxemberan li Mekkeya Mukerreme hilat, dîmena bextewariya mirovahiyê, ku girêdayî kemala evdîtî û îtaeta Xwedayê Heq (Mezin û Bilind be) ye, ronahiyeke din peyda kir; ruhên pêxemberan, melekên Xwedê û pîrozan di şahiyê de noqî bûn û şeytanên mirov û cinan bi hêrs, hesret û xem tiliyên xwe gestin. Çimkî çêtirînê afirîdên Xwedê di hemû cîhanên bêhejmar ên afirandinê de pê datanî qada axî, û zû bi xelata pêxemberî û xatemiyetê, bi Qur'ana Mezin di dest de û bi erka rêberiya hemlayenî ya mirov, diçû ku rêwîtiya karwanê mezin ê mirovahiyê ber bi evdîtî û temambûna ber bi Xwedê ve binivîse. Jiyana wî hezretî û wesiyên wî yên masûm bi temamî dersa rêberî û evdîtiyê, dersa marîfet û hezkirinê, dersa bawerî û cîhadê, dersa jiyan û exlaqê baş ê takekesî û civakî, dersa emanet û rastgoyiyê, dersa rûmet û qedrê, dersa zanist û kirinê, dersa rehmet û biryardariyê, dersa dad û edaletê û dersa yekîtî û biratiyê ye. Her çi qas ev ders baştir bên hînbûn û li gorî wan bê kirin, gihîştina lûtkeyên bextewarî û xweşbextiyê ji bo mirovan hêsantir dibe. Em bawer dikin ku ruhê pak ê Pêxemberê Rehmetê û herwiha ruhên pak ên wesî û delîlên paqij (silav û selewatên Xwedê li ser wî û li ser hemûyan be) her tim çavdêr, rêber û dilovan in li ser rewşa misilmanan û civaka Îslamî. Dema ku şaşiyek ji zarokên vî bavê dilovan û mezin çêdibe, dilê wan diêşe, û her dema ku misilman li gorî ders û fermanên wan tevdigerin, dilê wan ê pîroz şa dibe.

Niha Îslam û xelkê wê, piştî derbaskirina serdemên dijwar û tijî pêlan û jiyana gelek hilkişîn û daketinan ji serdema yekem heta niha, gihîştine qonaxeke çarenûssaz û diyarker. Îro misilman dikarin roleke pir bibandor û dîroksaz bilîzin. Îro rojek e ku dîmena serkeftina dawî ya heqiyê li ser batilê û ya Îslamê li ser kufrê, ji hemû serdemên borî gelek zêdetir nêzîkî rastiyê bûye.

Şerta yekem a vê karê girîng yekîtiya gotina misilmanan e. Yekîtiya misilmanan li hember kufra cîhanî stratejiyeke Qur'anî û hînkirineke resen a Îslama safî ya Muhemmedî (silav û selewatên Xwedê li ser wî û malbata wî be) ye, ne mijareke rûkenî û derbasbûyî. Mebest ji yekîtiyê ew e ku di asta giştî ya civakên Îslamî de, xalên hevpar ên di navbera hemûyan de bibin eksen û bingeh. Bê guman hewl tê dayîn ku bi piştgiriya delîlan û di heman demê de bi parastina hemû aliyên biratî û hevrêtiyê, û bi wî awayê ku ji hînkirinên Qur'anî tê fêmkirin, di nav aştî û safiyeke temam de xalên cudahiyê bibin xalên hevpar.

Tiştê ku teqez e ev e ku hemû misilmanên di civakên Îslamî de divê di rûbirûbûna bi kufra cîhanî re, prensîba Qur'anî ya «اَشِدّاءُ عَلی الکُفّار، رُحَماءُ بَیْنَهُم» (li hember kafiran hişk, di nav xwe de dilovan) bikin eksena raman, gotin û kirinên xwe; û bi vî awayî yekîtî û hevgirtina Îslamî pêk tê. Her dema ku yek ji her du beşên vê peyama ezmanî ji qada kirinên misilmanan dûr bikeve, ew ê jî ji wê payeya rûmetê ya ku bi heq li Medîneya Îslamê bi dest xistibûn dûr bikevin; û ev qaîdeyek e ku şikandina wê nîne.

Ev qaîde yek ji prensîp û peyamên bingehîn ên Şoreşa Îslamî ye. Dema lidarxistina yekemîn Hefteya Yekîtiyê vedigere Esfenda 1356an a hicrî-rojî û serdema tekoşîna li dijî rejîma zordar a Pehlewî; dema ku Rêberê Mezin ê şehîd (Xwedê payeya wî ya bilind bilindtir bike) di serdema sirgûna xwe ya li Îranşehrê de ev raman anî ziman û Şîe û Sunniyan ew bi germî pêşwazî kirin. Zû piştî serkeftina Şoreşa Îslamî, bi tedbîra damezrînerê Komara Îslamî Îmam Xumeynî (Xwedê sira wî ya bi rûmet pîroz bike), «Hefteya Yekîtiyê» bû fermî. Bi lutfa Xwedayê Bilind, mijara yekîtiya di navbera endamên miletê misilman de di nav miletê Îranê de mînakeke serkeftî heye û fen û fêlên dijminan ji bo xerakirina wê bandoreke mezin nekirine.

Lê bê guman xerabxwaz her tim li benda vê nîmeta mezin in. Tiştê ku wan hêvîdar dike, derxistina pêş a nakokiyan e. Her çend nakokiyên baweriyê û mezhebî aliyekî girîng ê armanca dijminê Îslamê têne hesibandin û ew pir dil bi bikaranîna wan ve girêdaye jî, lê ew ê bi wê têr nebe û hewl dide ku hemû cureyên cudahiyên nijadî, çandî, civakî, aborî, siyasî û erdnîgarî bike bahane ji bo çêkirina nakokiyan di navbera gelê misilman de li Îranê û li her welatekî din ê Îslamî, da ku bi vî awayî temaşeyî perçe perçe bûna ummeta Îslamê û qelsbûna hêzên wê bike û di fersenda guncav de serdestiya xwe li ser wan bisepîne. Fermana Qur'ana Pîroz di van rewşan de di ayeta pîroz «وَ لا تَنازَعوا فَتَفْشَلوا و تَذْهَبَ ریحُکُم» (Û bi hev re nakokiyê nekin, ku hûn ê bişikin û hêza we biçe) (Qur'an, Enfal 8:46) de hatiye gotin. Ji ber vê yekê her kesê ku di her cihekî de be, her karê ku bibe sedema perçebûna misilmanan bike û di civaka misilmanan de nakokiyê çêbike, bi zanîn an bê zanîn, bi dilxwazî an bê dilxwazî, armanca dijminên Îslamê pêk aniye. Û çawa kesek di vê serdemê de dikare kirineke wisa bi nezanî û xeflet a xwe ve girê bide, dema ku niha taxûtên cîhanê û di serê wan de Amerîkaya sûcdar maskên xapînok û pûç ji rûyê kirêt ê armancên xwe yên kolonyalîst û planên xwe yên istikbarî û serdestxwaz rakirine, lepikên xwe yên qedîfeyî yên xapînok derxistine û pençeya xwe ya bi xwîn nîşanî hemû cîhanê dane?

Niha dema wê ye ku misilman bikevin nav ramandinê û li bûyeran bi hûrbîniyeke zêdetir binêrin. Ma eger misilman yek dest bûna ku kulma xwe bi xurtî bigirta, wê miletê Filistînê wisa bê penah rastî zulm û sûcên dagirkeran bihata? Û ma eger milet û dewletên li qeraxên Kendava Farisî yekîtiya xwe di bin ala Îslamê de ava bikirana, wê kesên pûç ên bê nasname û xirabûyî wêrekiya wê bidîtana ku ji bi hezaran kîlometre dûrtir çavê xwe berdin ax û samanên wan?

Şîreta min a tekezkirî û dubarekirî ji serokên welatên Îslamî re, bi taybetî welatên herêma Rojavayê Asyayê û qeraxên Kendava Farisî, ev e ku dijminê xwe yê rastîn nas bikin, plana wî fêm bikin û li hember wê rabin. Dermanê pirsgirêkên ummeta Îslamî yekîtiya gotinê, dostanî û hevkariya di rêya xêr û qenciyê de ye. Serokên sûcdar ên Amerîkayê û rejîma sexte ya Siyonîst dijminên sondxwarî yên vê yekîtî û dostaniyê ne. Ew ne tenê dijminên Komara Îslamî, miletê Îranê û Eniya mezin a Berxwedana Îslamî ne; belkî bi hemû ummeta Îslamê re, di nav de miletên Rojavayê Asyayê û Bakurê Afrîkayê, dijminatiyê dikin; û di vê yekê de heta serokên van welatan jî, ku gelek ji wan wekî hevkarên wan têne hesibandin, ne îstîsna ne; wekî ku bêhurmetiya eşkere û bikaranîna gotinên kirêt li hember hin serokên welatên Îslamî ji aliyê serokên istikbarê ve, di bîra we û me ya nêzîk de heye.

Dersa girîng a yekîtî û nekirina nakokiyê, dersa yekem a mektebê Îslamê ye derbarê awayê rûbirûbûna bi dijmin û dost re. Lê dersa wê ya duyem parastina hevdû li hember kufrê ye, û dersa sêyem jî hemû cureyên hevkarî û hevhêzkirinê ye di mijarên cuda yên jiyana madî û manewî ya misilmanan de, ji aliyê saman, ewlehî, zanist û pêşketinê ve, ku dawiya vê rêyê gihîştina şaristaniya nû ya Îslamî dê be. Ji ber vê yekê yekîtiya di navbera misilmanan de kevirê bingehîn ê sereke ye ji bo gihîştina şaristaniyeke Îslamî ya bi rûmet û serdest. Ev pakêta têgehî û fikrî, ku hêviya me ji bo cîhana Îslamê tê de veşartî ye, di dora xwe de heta radeyeke qebûlkirî li Îrana delal pêk hatiye; û dîsa şîreta vî xizmetkarî ji hemû endamên miletî re ew e ku bi tu awayî destûrê nedin derketina tu nakokiyê di nav xwe de.

Di dawiyê de, ez hêvî dikim ku bi şefaetên Pêxemberê bi rûmet û malbata wî ya pak (silav û selewatên Xwedê li ser wî û li ser wan be), siya tijî rehmet û bereket a lutfa Xwedê li ser civakên Îslamî bikeve û ew roj bi roj, di bin siya kirina li gorî fermanên Xwedê de, pêlikên pêşketin û rûmetê ji berê bêtir derbas bikin.

والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
Silav, rehmet û bereketên Xwedê li ser we be.
Seyid Mucteba Huseynî Xamineyî
8/Şehrîwer/1405
17/Rebîulewel/1448