# Boodschap ter gelegenheid van de veertigste dag na het martelaarschap van de verheven Leider van de Revolutie en over belangrijke kwesties rond de derde opgelegde oorlog

- Seyyed Mojtaba Hosseini Khamenei
- Gepubliceerd: 9 april 2026 (2026-04-09)
- URL: https://mojtabakhamenei.world/nl/messages/message-fortieth-day-former-leader-death-third-imposed-war/
- Persian original: https://mojtabakhamenei.world/fa/messages/message-fortieth-day-former-leader-death-third-imposed-war/

بسم الله الرّحمن الرّحیم
In de naam van God, de Erbarmer, de Barmhartige.

اِنّا فَتَحْنا لَکَ فَتْحاً مُبیناً لِیَغْفِرَ لَکَ اللهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ وَ یُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکَ وَ یَهْدِیَکَ صِراطاً مُستقیماً وَ یَنصُرَکَ اللهُ نَصْراً عَزیزاً.
Wij hebben jou een duidelijke overwinning gegeven, opdat God jou vergeeft wat er van je zonden voorafging en wat later kwam, Zijn genade aan jou voltooit en jou op een recht pad leidt, en opdat God jou op machtige wijze helpt. (Koran 48:1-3)

Veertig dagen zijn verstreken sinds een van de grootste misdaden van de vijanden van de islam en van Iran, en sinds een van de zwaarste collectieve rouwslagen in de geschiedenis van deze natie: het hartverscheurende martelaarschap van de verheven Leider van de Islamitische Revolutie, de vader van de Iraanse natie, de leider van de islamitische oemma en de voorganger van de waarheidzoekers van deze tijd, de meester der martelaren van Iran en van het Verzetsfront, de grote Khamenei, moge God zijn zuivere ziel heiligen.

Veertig dagen lang is de verheven ziel van onze gemartelde Leider, in de nabijheid van God, te gast aan de dis van de vrienden van God, de waarachtigen en de martelaren; en tegelijkertijd of in zijn kielzog hebben ook vele van zijn metgezellen, commandanten en strijders van de islam, en onschuldige landgenoten, van zuigelingen van enkele dagen oud tot ouderen, deze grote genade verworven.

Veertig dagen en nachten geleden heeft God de Verhevene de voorganger van deze oemma tot Zijn afgesproken ontmoeting geroepen; maar ditmaal, anders dan wat zich in de tijd van Mozes, de Gesprekspartner van God, voltrok, stonden de metgezellen van de gemartelde Leider en zijn oemma op om de waarheid te vestigen en de valsheid te weerstaan. Als onwrikbare bergen hielden zij stand tegenover de Samiri en zijn kalf, en als gloeiende lava daalden zij neer op de agressors en de farao's.

Veertig dagen en nachten lang hebben de arrogante machten van de wereld hun bedrieglijke en leugenachtige maskers afgeworpen en het weerzinwekkende en duivelse gelaat van moord en onderdrukking, agressie en leugen, farao-achtige hoogmoed en kindermoord, despotisme en verderf getoond.

Daartegenover staan echter al veertig dagen en nachten de moedige kinderen van de grote Khomeini en van de dierbare gemartelde Khamenei en de volgelingen van de zuivere Mohammedaanse islam (Gods zegen zij met hem en zijn familie) met voorbeeldige inzet en moed op de pleinen, in de straten en in de loopgraven van de strijd. Ondanks de schade en verliezen van de barbaarse aanval van de vijand hebben zij de derde opgelegde oorlog veranderd in het toneel van het heldenepos van de derde Heilige Verdediging. De bewuste en waakzame Iraanse natie heeft weliswaar getoond dat zij diep rouwt om het grote verlies van haar gemartelde voorganger, maar naar het voorbeeld van de directe erfgenamen van Hoesseins Asjoera heeft zij van deze rouw een heldenepos en van de klaagzang een strijdlied gemaakt. Dit alles heeft de tot de tanden bewapende vijand in verbijstering en radeloosheid gebracht en de vrijheidslievenden van de wereld tot bewondering gedreven. Ditmaal heeft de onwetendheid en dwaasheid van de arrogante machten ertoe geleid dat Esfand 1404 het begin werd van een nieuw hoofdstuk van machtsgroei en opkomst van de naam van Iran en van de Islamitische Revolutie, en dat de vlag van het islamitische Iran niet alleen binnen de grenzen van ons land, maar ook diep in de harten van de waarheidzoekers van de wereld werd geheven.

Deze gelegenheid is een goed moment om de verheven Leider in het kort te beschrijven. Het gaat om een man die, hoe beroemd hij ook was, niet werkelijk gekend werd. Iedereen weet dat onze gemartelde leider een rechtsgeleerde was met inzicht in zijn tijd en een helder oordeel, een onvermoeibare strijder, onwrikbaar en standvastig als een berg, een geleerde die naar zijn kennis handelde en een godvrezend man, een man van gedenken, nachtelijk gebed en smeking tot de Heer en van toevlucht tot de heilige onfeilbare personen (Gods zegeningen en vrede zij met hen allen), en dat hij uit de diepte van zijn ziel geloofde in de beloften van God. Andere eigenschappen van hem waren zijn liefde voor Iran en zijn voortdurende streven naar een steeds grotere onafhankelijkheid van het dierbare Iran, waarbij hij tegelijkertijd de nadruk legde op eensgezindheid en nationale samenhang. Hij heeft een leven lang gestreden voor de vestiging van het islamitische bestel en voor de stevigheid en het voortbestaan ervan, en tegelijkertijd was een Islamitische Republiek zonder het volk in zijn ogen zinloos. Naast gezag en vastberadenheid bezat hij een grote mate van verfijning in denken en in zijn kijk op zaken. Hij schonk bijzondere aandacht aan het potentieel van het land, in het bijzonder aan de jongeren. Hij hechtte belang aan wetenschap en technologie en aan de vooruitgang die daaruit voortkomt. Voor de geëerde families van de martelaren, de oorlogsinvaliden en de dierbare opofferingsgezinden had hij bijzondere waardering. Op diverse terreinen beschikte hij over kostbare en opgebouwde ervaring, soms van meerdere decennia, en daarnaast over talrijke andere eigenschappen die een lange lijst zouden vormen. Tegenwoordig wordt in sommige media herhaaldelijk gesproken over zijn liefde voor de kunst, zijn kunstzinnig inzicht en zijn bevordering van de kunst. Hoewel dit element op zichzelf iemands persoonlijkheid veel waarde kan verlenen, en het in onze dierbare Leider ongetwijfeld werkelijk en in hoge mate aanwezig was, lijkt het klein in vergelijking met zijn andere wezenskenmerken en verdiensten. Persoonlijk ken ik van hem vele kunsten: een grote kunst van hem, waaraan minder aandacht wordt geschonken, was de kunst van het opvoeden en vormen van de samenleving door het vormgeven van de gedachten, de gezindheid en de gevoelens van de grote massa van het volk en van maatschappelijke groepen.

Een andere kunst van hem was het doelgericht oprichten van instellingen, waartoe hij vooral in de eerste jaren van zijn leiderschap overging, met het oog op verre horizonten.

Een andere kunst van hem was het versterken van de militaire structuur van het land, waarvan de Iraanse natie in de twee recente opgelegde oorlogen de positieve gevolgen heeft ervaren en genoten. Ook het vermogen tot vernieuwing en initiatief op uiteenlopende terreinen, zowel wetenschappelijk als strategisch en beleidsmatig, behoorde tot zijn kunsten, waarvan een deel weerspiegeld is in de opstelling van het algemene beleid van het bestel. Verder het vermogen om betekenis te scheppen door het tijdig smeden van woorden en nieuwe uitdrukkingen, die elk een schat aan betekenissen schiepen en droegen en waaruit een publiek discours voortkwam. En onder meer een kunst die was voortgekomen uit het slijpen van zijn verheven ziel in ontberingen, beproevingen en rampspoed, en uit zijn geduld en standvastigheid op het pad van de waarheid: de kunst om verre gebeurtenissen te voorzien, want اَلمُؤمِنُ یَنْظُرُ بِنورِ الله (de gelovige ziet met het licht van God). En nog andere kunsten, die in dit korte bestek niet alle kunnen worden opgesomd.

Al deze kunsten en verdiensten hadden geen andere bron dan de bijzondere gunsten van God en de bijzondere aandacht van onze meester en zijn reine voorvaderen (Gods zegeningen zij met hen allen). Wat deze gunsten en aandacht naar die eerbiedwaardige man trok, kan misschien worden samengevat in zijn onophoudelijke en oprechte inspanning en strijd voor de verheffing van het woord der waarheid. Maar in het bijzonder heeft hij, naast de ontberingen van de strijd tegen het verraderlijke apparaat van het Pahlavi-regime, op zijn weg van plichtsvervulling veel baat gehad bij nog een bijzondere gelegenheid, waarvan het grote publiek doorgaans niet op de hoogte is. Het was zo beschikt dat de jonge sayyed, vurig op zoek naar kennis en ook naar het handelen ernaar, op het moment dat zijn eerbiedwaardige vader dreigde blind te worden, na jarenlang aan de voeten van hooggeplaatste leermeesters te hebben gezeten, alle uiterlijke vooruitzichten op wetenschappelijke vooruitgang en een veelbelovende toekomst in Qom achterliet en zich, vertrouwend op Gods gunst, aan zijn vader wijdde. Gods gunst als antwoord op deze opoffering openbaarde zich daarin dat Sayyed Ali Khamenei, nog voor zijn dertigste, plotseling als een zon uit Khorasan opkwam, al spoedig werd beschouwd als een van de intellectuele en strijdbare pijlers, en tegelijkertijd ook in de gangbare wetenschappen opmerkelijke vorderingen maakte; zodanig dat de SAVAK hem in de jaren vijftig (Iraanse jaartelling) de Khomeini van Khorasan noemde. Ik moet benadrukken dat deze innerlijke en uiterlijke groei van die eerbiedwaardige man ook in latere perioden voortduurde. Wanneer wij nu lering trekken uit het gedrag van grote mannen, en in het bijzonder van een dergelijke persoonlijkheid, is het zeer gepast dat wij deze eigenschap van oprecht welwillendheid jegens elkaar en onderlinge solidariteit tot onze gedragslijn maken; deze eigenschap, en daarmee verbonden het vertrouwen op Gods alomvattende barmhartigheid, is een belangrijk onderscheid tussen hen die onder de vlag van de waarheid staan en hen die zich rond de vlag van de valsheid scharen. Het volgen van zo'n gedragslijn zal ongetwijfeld de poorten van de hemel openen en allerlei goddelijke en onzichtbare hulp doen neerdalen; van de regen van barmhartigheid tot de overwinning op de vijand en zelfs wetenschappelijke en technologische vooruitgang.

In deze dagen hoort men herhaaldelijk dat uiteenlopende groepen van het dierbare volk terecht en met weemoed terugdenken aan die unieke man, en geleidelijk komen steeds meer facetten van het stralende juweel van zijn verheven persoonlijkheid aan het licht. Ook wordt het navolgen van bepaalde handelingen van hem gaandeweg algemeen; zo heeft ons dierbare volk lessen getrokken uit zijn gebalde vuist op het moment van zijn martelaarschap, en die gebalde vuist is voor sommigen nu een gemeenschappelijk symbool van geloofsovertuiging geworden. Zo wordt opnieuw bewezen dat de invloed van een martelaar groter is dan die van een levende, dat zijn krachtige stem in de oproep tot het monotheïsme, tot het zoeken naar de waarheid en tot de strijd tegen onrecht en verderf, luider klinkt en zijn boodschap doordringender is dan tijdens zijn leven, en dat de hartenwens van deze martelaar van verheven rang, namelijk het geluk van deze natie en van de andere moslimnaties, dichter bij verwezenlijking is gekomen dan voorheen.

Broeders en zusters, landgenoten! Vandaag, en tot op dit punt van het heldenepos van de derde Heilige Verdediging, kan met stelligheid worden gezegd dat u, de heldhaftige Iraanse natie, de onbetwiste overwinnaar op dit strijdtoneel bent geweest.

Vandaag is voor ieders ogen het aanbreken zichtbaar geworden van de opkomst van de Islamitische Republiek als een grote macht en van de neergang van de arrogante machten. Dit is ongetwijfeld een goddelijke gunst die de Iraanse natie ten deel is gevallen dankzij het bloed van onze gemartelde Leider en van de andere in bloed gehulde martelaren en onschuldige landgenoten en de geknakte bloemen van de school Shajareh Tayyebeh in Minab, ten gevolge van de smeekbeden en het gebed van alle leden van de natie tot de Heer en hun strijdbare aanwezigheid op de pleinen, in de wijken en in de moskeeën, en dankzij de onbaatzuchtige, onvoorwaardelijke en oprechte zelfopoffering van de tot het uiterste bereide strijders van de islam in de Revolutionaire Garde, het leger, de politie (FARAJA), de onbekende soldaten en de grenswachten. Ook voor deze gunst moet, zoals voor elke andere gunst, dank worden betuigd, opdat zij voortduurt en groeit, want لَئن شَکَرتُم لَأزیدَنَّکُم (als jullie dankbaar zijn, zal Ik jullie zeker meer geven; Koran 14:7). De dankbaarheid voor deze gunst in daden is het onophoudelijke streven naar een sterk Iran.

Wat in de huidige fase noodzakelijk lijkt om deze leuze en dit strategische doel van de gemartelde Leider te bereiken, is dat de aanwezigheid van ons dierbare volk wordt voortgezet zoals in de veertig dagen die achter ons liggen. Deze aanwezigheid is een belangrijke pijler van de positie die het machtige Iran thans heeft verworven.

Men moet dus niet denken dat, nu besloten is tot onderhandelingen met de vijand, aanwezigheid op straat niet langer nodig is. Integendeel: mocht er noodgedwongen een periode van stilte op het militaire strijdtoneel zijn aangebroken, dan lijkt de taak van al degenen die in de gelegenheid zijn om op de pleinen, in de wijken en in de moskeeën aanwezig te zijn, zwaarder dan voorheen. Uw roep op de pleinen heeft ongetwijfeld invloed op de uitkomst van de onderhandelingen, net zoals het verbazingwekkende en steeds groeiende aantal van miljoenen deelnemers aan de campagne 'Mijn leven voor Iran' een van de invloedrijke factoren op dit terrein is. Met de toestemming van God, de Gezegende en Verhevene, belooft het perspectief dat voor de Iraanse natie ligt, als gevolg van deze rol en de voortzetting ervan, de komst van een luisterrijk en stralend tijdperk vol eer, waardigheid en welvaart. Toen onze gemartelde Leider het leiderschap op zich nam, was het bestel van de Islamitische Republiek als een jonge boom die talrijke wonden van de vijanden van de islam en van Iran had opgelopen, maar die alle goed had doorstaan. Toen hij echter na bijna 37 jaar de zetel van het leiderschap van de oemma verliet, liet hij een goede boom achter waarvan de wortels stevig zijn en waarvan de takken en bladeren hun schaduw werpen over belangrijke delen van de regio en de wereld. Het streven naar een 'steeds sterker Iran' loopt via de eenheid tussen de verschillende lagen van de samenleving, waarop hij herhaaldelijk de nadruk legde. Een aanzienlijk deel van deze eenheid is in deze veertig dagen verwezenlijkt: de harten van de mensen zijn tot elkaar gekomen, het ijs tussen verschillende groepen met uiteenlopende opvattingen is begonnen te smelten, allen hebben zich onder de vlag van het vaderland verzameld, en met de dag nemen het aantal en de kwaliteit van deze gemeenschap toe. Velen die nog niet op deze wijze aanwezig zijn, zijn in hun hart één met en spreken met dezelfde stem als de menigten op de pleinen.

In deze dagen ervaren velen een beschavingsperspectief door de blik op verre horizonten te richten, en scheppen zij voor zichzelf een beeld dat niet denkbeeldig is, maar steunt op de realiteit van heden en toekomst. Dit is een eigenschap die tot kort geleden slechts bij een klein aantal mensen werd gezien, aan wier hoofd de gemartelde Leider stond. Zo bemerkt iedere waarnemer de snelle en wonderbaarlijke groei van deze natie, en het is niet zonder reden dat in deze dagen de vermaarde wijze van deze tijd en de hooggeachte rechtsgeleerde, wanneer hij met u over deze status spreekt, herhaaldelijk door ontroering wordt overmand en zijn woorden stokken.

Bij deze gelegenheid zeg ik tegen de zuidelijke buren van Iran: u bent getuige van een wonder. Kijk dus goed, begrijp het goed, sta op de juiste plaats en wantrouw de valse beloften van de duivels. Wij wachten nog steeds op een gepaste reactie van uw kant, opdat wij u onze broederschap en welwillendheid kunnen tonen. Dit kan alleen geschieden wanneer u zich afkeert van de arrogante machten, die geen enkele gelegenheid voorbij laten gaan om u te vernederen en uit te buiten. Iedereen moet weten dat wij, met de toestemming van God de Verhevene, de misdadige agressors die ons land hebben aangevallen zeker niet zullen laten gaan. Wij zullen zeker schadevergoeding eisen voor elke toegebrachte schade, bloedgeld voor de martelaren en compensatie voor de invaliden van deze oorlog, en wij zullen het beheer van de Straat van Hormuz zeker in een nieuwe fase brengen. Wij hebben de oorlog niet gezocht en zoeken die ook niet, maar wij zullen in geen geval afzien van onze rechtmatige rechten, en daarbij beschouwen wij het gehele Verzetsfront als één geheel.

In deze fase, tot het moment waarop wij verkrijgen wat ons toekomt, moeten ten eerste alle leden van de natie trachten rekening met elkaar te houden, zodat de tekorten die een natuurlijk gevolg van elke oorlog zijn, minder druk leggen op de verschillende lagen van de bevolking. Deze tekorten, die aan de kant van uw tegenstander overigens soms veel groter zijn, zijn dankzij de inspanningen van uw broeders en zusters in de regering en andere instellingen in aanzienlijke mate beheerst.

Ten tweede is het noodzakelijk onze oren, die het venster van verstand en hart zijn, te beschermen tegen media die door de vijand worden gesteund of met hem op één lijn zitten. Die media zijn ongetwijfeld niet welwillend jegens het land en de Iraanse natie, en dit is herhaaldelijk bewezen. Laten wij dus ofwel het contact met en het gebruik van die media geheel staken, ofwel op zijn minst alles wat zij brengen met grote argwaan benaderen.

Ten derde: hoewel de dierbare natie met het einde van de officiële rouwperiode voor het martelaarschap van haar verheven Leider het rouwkleed aflegt, houdt zij het vaste voornemen tot wraak voor zijn zuivere bloed en voor dat van alle martelaren van de tweede en derde opgelegde oorlog levend in haar ziel en hart, en zal zij voortdurend uitzien naar de verwezenlijking daarvan.

Tot slot richt ik mij tot onze meester (moge God de Verhevene zijn verschijning bespoedigen) en betuig: wij staan, met geloof in God de Verhevene en met toevlucht tot de onfeilbare imams (Gods zegeningen en vrede zij met hen) en naar het voorbeeld van onze gemartelde Leider, onder uw vlag tegenover het front van ongeloof en arrogantie. Op deze weg hebben wij kostbare martelaren uit alle lagen van de bevolking geofferd voor de eer en onafhankelijkheid van het land en de verheffing van de islam en de Islamitische Revolutie, en wij hebben ook andere verliezen geleden. Nu stellen wij met heel ons wezen onze hoop op uw bijzondere gebed voor een beslissende overwinning op de vijand, zowel aan de onderhandelingstafel als op het slagveld, en wij hopen dat zowel wij als onze vijanden zo spoedig mogelijk de wonderbaarlijke uitwerking ervan zullen aanschouwen, zo God het wil.

والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته
Vrede zij met u, en de barmhartigheid van God en Zijn zegeningen.
Sayyed Mojtaba Hosseini Khamenei
20 Farvardin 1405