# د سپېڅلې دفاع د اونۍ او د شهید سید حسن نصرالله د شهادت د کلیزې په مناسبت د انقلاب د معظم رهبر پیغام

- سید مجتبی حسیني خامنه‌يي
- د خپرېدو نېټه: 28 سپتمبر 2026 (2026-09-28)
- URL: https://mojtabakhamenei.world/ps/messages/message-sacred-defense-week-anniversary-hassan-nasrallah-death/
- Persian original: https://mojtabakhamenei.world/fa/messages/message-sacred-defense-week-anniversary-hassan-nasrallah-death/

بسم‌الله الرّحمن الرّحیم
د لوی بخښونکي او ډېر مهربان الله په نوم

وَ لَقَدْ اَرسَلنْا موسی بِایاتِنا اَنْ اَخرِجْ قَومَکَ مِنَ الظُّلُماتِ اِلی‌ النّورِ  وَ ذَکِّرْهُم بِاَیّامِ الله
او یقیناً موږ موسی له خپلو نښانو سره ولېږه چې خپل قوم له تیارو څخه رڼا ته وباسه او د الله ورځې ور په یاد کړه. (ابراهیم: ۵)

د مهر میاشتې لومړنۍ ورځې د الله د ورځو او په لومړۍ تحمیلي جګړه کې د ایران د ملت د اته کلنې زړه‌ورې دفاع د سترې او تلپاتې پدیدې یادونه کوي. په هغو ورځو کې د ایران د خاورې په پراخوالي د انقلاب د لمر تاوده وړانګو د ملي یووالي او د انقلابي اسلام له مکتب او لارې سره د وفادارۍ یو خوندور احساس خپراوه چې د هغه په اغېز د سلطه‌غوښتنې او زاړه او نوي استعمار یخونه د ویلي کېدو په حال کې وو. په هغو ورځو کې د ایران ځینو خلکو له هغه وخته د شل او څو کلونو مخکې خاطرې، د استعمارګرو بدخواهي، د تېلو د صنعت د ملي کولو اړوند پېښې او امریکایي کودتا په یاد درلودې. ځینو نورو یې خبرونه اورېدلي وو او ډېرو یې دا حقیقت چې زموږ د هېواد پر چارو بهرنۍ واکمنۍ پر هغه څه راوستي وو، په ښه توګه حس کړی و. خو له هغو ورځو مخکې ورځې تیارې او تورې وې چې د مستکبرو دولتونو سفیرانو به د هېواد شاه ته باید او نه باید ابلاغول او هغه به هم په خوښه یا بې‌خوښۍ همغه عملي کول، تر دې چې د حضرت امام خمیني په مشرۍ د ایران د ملت ستر انقلاب هغه بساط ګډوډ کړ. هغه تیارې ورځې د دې انقلاب په اغېز د ایران د اسلامي جمهوریت د ټینګښت په روښانه ورځو بدلې شوې. دا کار پر هغو سلطه‌غوښتونکو ډېر دروند تمام شو چې د دې خاورې شتمنیو ته یې د طمعې سترګې نیولې وې او د کلونو لپاره یې د هغې د خپلولو لپاره د دې خلکو په حق کې ډول ډول بدۍ کړې وې. نو له هغه وروسته یې خپله ټوله هڅه او زیار د انقلابي ملت د خروشانه سیند د بهیر پخوانۍ لوري ته د راګرځولو لپاره وکاراوه، او لومړۍ تحمیلي جګړه د اسلامي جمهوریت د مبارک ژوند په لومړۍ لسیزه کې د دوی تر ټولو مهم اقدام و.

د هغې جګړې له اور څخه چې د بعث د خلکو ضد ګوند له خوا او د څو ورځنۍ جګړې او اسانه بریا د ترلاسه کولو په وهم بله شوې وه، اسلامي نظام له پخوا لا لوړ او پیاوړی، د ققنوس په څېر را پورته شو، له پخوا په لا رسا غږ او لا لوړې الوتنې سره؛ او دا د دې نظام دوامداره ځانګړنه په وروسته پېښو کې شوه چې دښمن جوړې کړې وې.

هغه ورځې چې د دې ملت دښمن خپل نوکران پرې مسلط کړي وو او د استعمار یوه نوې بڼه یې پلي کوله، د انقلاب او د تحمیلي جګړې په بستر کې د اسلام او جهاد د بیرغ د لوړولو په برکت په داسې ویاړلو ورځو بدلې شوې چې لا هم د هغې له پای ته رسېدو ۳۸ کاله وروسته، د هغې د پېښو د هرې برخې له کتنې او د هغې د پاتې شونو له رښتینو روایتونو څخه، داسې بېلګې چې هره یوه یې د عبادت، زړورتیا، مقاومت، اخلاقو او انسانیت درس ورکوي، زموږ د هېواد د تاریخ پر تندي د ځلانده ستورو په څېر ښکارېږي.

هغه ورځې چې د سلطه‌ییز نظام د لکۍ‌ګانو د بریدونو په پیل کې زموږ هېواد د ډېرو ګواښونو پر وړاندې د خپلې دفاع لپاره له طاغوتي نظام څخه تش لاسونه په میراث وړي وو، د حق د اقامې او الهي مرستې په برکت اوس داسې ورځو ته رسېدلي چې په خپله تېری کوونکي سلطه‌غوښتونکي، نه د هغوی پیروان، د اسلام د مجاهدینو د بریدونو پر وړاندې د پناه ځای لټوي او د جګړې د پرېښودو لپاره د زارۍ لاس اوږدوي.

هغه ورځې چې دوی غواړي زموږ هېواد ورته بېرته وګرځوي، داسې ورځې وې چې له وروسته پاتې والي، ذلت او سپکاوي، تړلتیا، او په اسلامي نړۍ کې د ایران له بدنامۍ ډکې وې؛ او دا ورځې چې موږ په کې یو، له پرمختګ، عزت، خپلواکۍ او په اسلامي نړۍ بلکې ټوله نړۍ کې د اعتبار له لوړې کچې ډکې دي. نن ځینې کسان موږ د نړۍ څلورم ستر ځواک ګڼي. البته دوی دا د دنیوي محاسبو پر بنسټ وایي؛ خو الهي محاسبې هغه هېواد چې ځان پاکې عترت (صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین) پورې تړلی ګڼي، د هغه زیاتره خلک د هغو لوړ مقام لرونکو مینوال دي او د حق د اقامې لپاره وېره نه لري، د نړۍ لومړی ځواک ګڼي.

په هغو ورځو کې د ایران دوه جنوبي سمندرونه د دښمن د ځواکونو د ګرځېدو ډګر وو، خو په دې ورځو کې هغوی د هغو دردناکو ګوزارونو له امله چې د زړورو مجاهدینو او د هرمز د تنګي د ساتونکو له خوا یې خوړلي، له عربي سمندر څخه را نږدې نه شي، او هرکله چې یې دا خطر منلی، ځان ته یې زیان رسولی دی؛ او ژر به عربي سمندر هم ځان له هغوی څخه خالي کړي.

داسې ورځې وې چې سلطه‌غوښتونکو د رواني عملیاتو او د وېرې د فضا په رامنځته کولو سره د پلازمېنې سړکونه خالي کړل او د دې ملت د خپلواکۍ غوښتنې پر ضد یې کودتا پیل کړه او له هغې وروسته یې ۲۵ کاله د دې هېواد شتمنۍ لوټ کړې؛ خو په دې ورځو کې اووه میاشتې کېږي چې زموږ هېوادوالو د ټول هېواد ډګرونه او سړکونه په خپل مسؤلانه او پرجوشه حضور ښکلي کړي دي ترڅو د اسلام د مجاهدینو زړونه ګرم وي او دښمن په وېره کې ډوب شي. همداراز له ۳۰ میلیونو ډېرو ایرانیانو د خپل ځان قرباني کولو چمتووالی اعلان کړ، او کله چې د یو ډول تنظیم لپاره د هغوی د حضور بیا اعلان ته اړتیا وه، یوازې په لومړیو ۱۰۰ دقیقو کې له پنځه سوه زرو ډېرو کسانو غوښتل شوې ظرفیت بشپړ کړ. اوس مهال د اسلامي ایران په ټوله خاوره کې، چې د بېلابېلو قومونو د ایرانیانو په حضور ښکلې ده، بېلابېل چمتووالي او په ځانګړي ډول وسله‌وال چمتووالي اعلان شوي، ترڅو داسې میدان جوړ کړي چې هغوی ته نوم او د هغوی دښمن ته شرم په برخه کړي.

داسې ورځې وې چې د دې خاورې د خلکو د زړورتیا عنصر د هغې په نارینه وو پېژندل کېده؛ خو اوس په داسې ورځو کې یو چې ښځې د زړور حضور په ځینو ډګرونو کې له نارینه وو مخکې کېږي.

داسې ورځې وې چې دښمن هڅه کړې وه د نظام ټولنیز ملاتړ دوامداره کمزوری کړي، خو په دې ورځو کې د ټولنې بېلابېل قشرونه، د ښکاره توپیرونو سره سره، د خپلو بر حقو دریځونو په ساتلو او له هغې جملې د هرمز د خیر او برکت لرونکي تنګي په ساتنه ټینګار کوي.

د پخوانیو او اوسنیو ورځو ترمنځ دا پرتله لا هم د پراخولو او تشریح وړ ده، خو په یوه خبره کې، زه د ایران د ګرانو خلکو د خادم په توګه اعلانوم چې هغه پخوانۍ ورځې چې زموږ دښمن یې بېرته راګرځېدو ته هیله‌من دی، تېرې شوې او بیا به هېڅکله تکرار نه شي. البته باید په درد او غم سره یادونه وکړم چې په دې ورځو کې د خمیني کبیر او د لوی شان لرونکي شهید خامنه‌يي (اعلی الله مقامهما الشریف) ځای، چې د هېواد نننی عزت د هغوی د رهبریو پوروړی دی، ډېر خالي دی. خو د هغه ارزښتناک ګنج په برکت چې د هغوی له کړنو او ځلانده او لارښوونکو خبرو څخه د هغوی پیروانو ته پاتې دی، راتلونکې ورځې به له دې ورځو ډېرې پرتمینې وي. ځکه هغه ققنوس چې د لومړۍ تحمیلي جګړې د اور له خرمن څخه را ووت، اوس د دښمن د فشارونو او په ځانګړي ډول د وروستیو دوو تحمیلي جګړو په اغېز دومره لوی شوی چې د الوتنې سیوری یې د دښمن پر خاورو هم لوېدلی دی.

په دې فرصت کې ډېره بجا ده چې د عربو د قهرمان امیر او د مقاومت د جبهې د سترې نښې، د لوړ قدر لرونکي شهید جناب سید حسن نصرالله (قدّس الله نفسه الزّکیّه) د شهادت د دویمې کلیزې په مناسبت د هغه جناب یادونه وشي. هغه څوک چې د خپل ملت او مکتب لپاره رښتینی خیرخواه و، او د هغه رښتینو او خوږو خطبو او زړورو اقداماتو د هغه د خلکو بلکې د نړۍ د ازادو انسانانو زړونه ټینګول. هغه څوک چې د لبنان نوم یې، چې یو کوچنی هېواد دی او د کلونو لپاره د ځینو ځواکونو شاته انګړ ګرځېدلی و، په عظمت لوړ کړ. هغه څوک چې نصرت او فتح یې تلپاتې ملګري وو، او هغه څوک چې بې له شکه د شام د سیمې په ټول تاریخ کې تر اوسه، له پیغمبرانو او د هغوی له وصیانو وروسته، د هغه په عظمت کوم سړي په هغه لرغونې سیمه کې سر نه و لوړ کړی. او البته اوس د هغه ویاړلی بیرغ د جناب شیخ نعیم قاسم (حفظه الله) په لاسونو کې دی چې په زړورتیا سره د حزب الله د کلکو او عاشورايي لیکو په مخ کې د هغه لاره لا هم پرمخ بیايي.

د لبنان دا ورځې د تاریخ په وړاندې، بلکې له همدا اوسه، د هغوی او د مقاومت د ټولو مجاهدینو لپاره ځلانده او ویاړلې ورځې دي، او د هغو کسانو لپاره د ذلت او په پای کې د شرمندګۍ ورځې دي چې د صهیوني دښمن پر وړاندې یې د خپلو سلطه‌غوښتونکو او بدخواهانو دروغجنو ژمنو ته د هیلې سترګې نیولې دي. هغه کسان چې د مقاومت د شهید سید، سید هاشم صفي الدین او د مقاومت د اوسنیو مجاهدینو په خلاف، چې د زمان په اوږدو کې به د ځلانده ستورو په څېر رڼا خپروي او په حیرانتیاوو کې د پاتې لارې لټوونکو لارښود به وي، ډېر ژر او د تاریخ د پاڼو په لومړي اړولو کې به ښخ او هېر شي، او هرکله چې په راتلونکي کې یې یادونه وشي، د بدۍ، بې‌تدبیرۍ او حتی ښایي د خیانت یادونه به وي.

په پای کې هیله لرم چې د الهي فضلونو په دوام او زموږ د سرور (عجّل الله تعالی فرجه الشّریف و ارواحنا فداه) په ځانګړې دعا، د ایران ملت او د مقاومت ټول ملګري له نصرت، فتح او عزت پرته، او د هغوی دښمنان له ماتې او ذلت پرته له بل څه سره مخ نه شي؛ بمنِّ الله و کرمه (د الله په احسان او کرم).

سید مجتبی حسیني خامنه‌يي ۶/مهر/۱۴۰۵