# Ujumbe wa Kiongozi Mkuu wa Mapinduzi kwa Mnasaba wa Wiki ya Kujihami Kutakatifu na Kumbukumbu ya Kuuawa Shahidi Sayyid Hassan Nasrallah

- Sayyid Mojtaba Hosseini Khamenei
- Ilichapishwa: 28 Septemba 2026 (2026-09-28)
- URL: https://mojtabakhamenei.world/sw/messages/message-sacred-defense-week-anniversary-hassan-nasrallah-death/
- Persian original: https://mojtabakhamenei.world/fa/messages/message-sacred-defense-week-anniversary-hassan-nasrallah-death/

بسم‌الله الرّحمن الرّحیم
Kwa jina la Mwenyezi Mungu, Mwingi wa Rehema, Mwenye Kurehemu.

وَ لَقَدْ اَرسَلنْا موسی بِایاتِنا اَنْ اَخرِجْ قَومَکَ مِنَ الظُّلُماتِ اِلی‌ النّورِ  وَ ذَکِّرْهُم بِاَیّامِ الله
Na hakika tulimtuma Musa pamoja na ishara Zetu, (tukamwambia): Watoe watu wako kutoka kwenye giza uwapeleke kwenye nuru, na uwakumbushe siku za Mwenyezi Mungu. (Qur'ani, Ibrahim 14:5)

Siku za mwanzo za mwezi wa Mehr zinakumbusha Siku za Mwenyezi Mungu na tukio kubwa na la kudumu la kujihami kwa kishujaa kwa miaka minane kwa taifa la Iran katika vita vya kwanza vilivyolazimishwa. Katika siku hizo, mng'ao wa joto wa jua la Mapinduzi katika ardhi yote ya Iran ulieneza hisia nzuri ya mshikamano wa kitaifa na uaminifu kwa mafundisho na mwenendo wa Uislamu wa kimapinduzi, ambao kwa athari yake barafu za ubeberu na ukoloni wa zamani na mpya zilikuwa zikiyeyuka. Katika siku hizo, baadhi ya wananchi wa Iran walikuwa wakikumbuka matukio ya miaka ishirini na kitu iliyotangulia kuhusu uadui wa wakoloni, matukio yanayohusiana na kutaifishwa kwa sekta ya mafuta na mapinduzi ya Kimarekani. Wengine walikuwa wamesikia habari zake, na wengi wao walikuwa wamehisi vizuri ukweli wa kile ambacho utawala wa kigeni juu ya mambo ya nchi yetu ulikuwa umeisababishia. Lakini siku zilizotangulia hapo zilikuwa siku za giza totoro, ambapo mabalozi wa serikali za kibeberu walimfikishia Shah wa nchi yale yanayopaswa na yasiyopaswa kufanywa, naye, kwa hiari au bila hiari, aliyatekeleza hayo hayo, hadi Mapinduzi makubwa ya taifa la Iran chini ya uongozi wa Imam Khomeini yalipovuruga mfumo huo. Siku hizo za giza, kutokana na Mapinduzi haya, zilifikia siku zenye nuru za kusimikwa kwa Jamhuri ya Kiislamu ya Iran. Jambo hili lilikuwa zito sana kwa mabeberu waliokuwa wameelekeza jicho la tamaa kwenye utajiri wa ardhi hii, na kwa miaka mingi, ili kuumiliki, walikuwa wamewatendea watu wake aina mbalimbali za maovu. Kwa hiyo, tangu hapo walitumia hima na juhudi zao zote kuurudisha mkondo wa mto unaovuma wa taifa la kimapinduzi upande wake wa zamani, na vita vya kwanza vilivyolazimishwa vilikuwa hatua yao muhimu zaidi katika muongo wa kwanza wa maisha yenye baraka ya Jamhuri ya Kiislamu.

Kutoka ndani ya moto wa vita hivyo, vilivyowashwa na chama cha Baath kilicho dhidi ya wananchi kwa dhana potofu ya vita vya siku chache na kupata ushindi kwa juhudi ndogo, mfumo wa Kiislamu uliinuka, kama ndege wa hadithi Phoenix, ukiwa imara na wenye nguvu zaidi kuliko hapo awali, kwa sauti inayosikika zaidi na kuruka juu zaidi kuliko zamani; na hii ikawa tabia ya kudumu ya mfumo huu katika matukio yaliyofuata yaliyotengenezwa na adui.

Zile siku ambazo adui wa taifa hili alikuwa amewasimika vibaraka wake juu yao na kutekeleza sura mpya ya ukoloni, kwa baraka ya Mapinduzi na kupandishwa kwa bendera ya Uislamu na jihadi katika muktadha wa vita vilivyolazimishwa, zilibadilika kuwa siku za fahari ambazo hata sasa, baada ya kupita miaka 38 tangu mwisho wake, kwa kutazama kila sehemu ya matukio yake na masimulizi ya kweli ya waliobaki hai, mifano ya kuigwa, ambayo kila mmoja wao ni funzo la ibada, ushujaa, muqawama, maadili na utu, inajitokeza kama nyota zing'aazo juu ya kilele cha historia ya nchi yetu.

Zile siku ambazo mwanzoni mwa mashambulizi ya vibaraka wa mfumo wa ubeberu, nchi yetu ilikuwa imerithi kutoka kwa utawala wa kitaghuti mikono mitupu ya kujilinda mbele ya vitisho vingi, kwa baraka ya kusimamisha haki na msaada wa Mwenyezi Mungu, sasa zimefikia siku ambazo mabeberu wavamizi wenyewe, na si wafuasi wao, wanatafuta mahali pa kujificha mbele ya mashambulizi ya wapiganaji wa Uislamu na wanainua mikono ya kuomba kusitishwa kwa vita.

Zile siku ambazo wao wanapenda kuirudisha nchi yetu ndani yake zilikuwa siku zilizojaa kurudi nyuma, udhalili na unyonge, utegemezi, na sifa mbaya ya Iran katika ulimwengu wa Kiislamu; na siku hizi tulizomo zimejaa maendeleo, heshima, uhuru, na daraja ya juu kabisa ya hadhi katika ulimwengu wa Kiislamu, bali dunia nzima. Leo hii baadhi wanatuhesabu kuwa dola kubwa ya nne duniani. Bila shaka, wao wanasema hivyo kwa msingi wa hesabu za kidunia; lakini hesabu za Mwenyezi Mungu zinaihesabu nchi ambayo inajiona kuwa ni mali ya Kizazi Kitakatifu (rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yao wote), na wengi wa watu wake wanawapenda watukufu hao na hawaogopi kusimamisha haki, kuwa ndiyo nguvu ya kwanza duniani.

Siku hizo, bahari mbili za kusini mwa Iran zilikuwa uwanja wa kurandaranda kwa majeshi ya adui, lakini siku hizi, kutokana na mapigo yenye maumivu waliyoyapata kutoka kwa wapiganaji mashujaa na walinzi wa Mlango-Bahari wa Hormuz, hawasogei mbele zaidi ya Bahari ya Arabia, na kila walipojitosa katika hatari hii, wamejiletea madhara; na si mbali kwamba Bahari ya Arabia nayo itajiondolea uwepo wao.

Zilikuwa siku ambazo mabeberu, kwa vita vya kisaikolojia na kuunda hali ya vitisho, walizifanya barabara za mji mkuu kuwa tupu na wakaanzisha mapinduzi dhidi ya harakati ya uhuru ya taifa hili, na baada ya hapo kwa miaka 25 wakapora utajiri wa nchi hii; lakini siku hizi, kwa miezi saba sasa, wananchi wenzetu wamevipamba viwanja na barabara katika nchi nzima kwa uwepo wao wa kuwajibika na wenye hamasa, ili nyoyo za wapiganaji wa Uislamu zipate joto na adui azame katika hofu. Kama ambavyo zaidi ya Wairani milioni 30 walitangaza kuwa tayari kujitolea muhanga nafsi zao, na pale ilipokuwa kwa ajili ya aina fulani ya upangaji kwa msingi wa kutangaza upya kuwepo kwao, ndani ya dakika 100 za kwanza tu, zaidi ya watu laki tano walikamilisha nafasi zilizohitajika. Hivi sasa katika Iran yote ya Kiislamu, iliyopambwa kwa uwepo wa Wairani wa makabila mbalimbali, kuna matangazo mbalimbali ya kuwa tayari, na hasa utayari wa kubeba silaha, ili kujenga uwanja wa mapambano utakaowapatia wao sifa njema na maadui zao fedheha.

Zilikuwa siku ambazo kipengele cha ushujaa wa watu wa ardhi hii kilitambulika kwa wanaume wake; lakini sasa tuko katika siku ambazo wanawake, katika baadhi ya nyanja za uwepo wa kishujaa, wanawatangulia wanaume.

Zilikuwa siku ambazo adui alijaribu kuudhoofisha daima msingi wa kijamii wa mfumo, lakini katika siku hizi matabaka mbalimbali ya jamii, licha ya tofauti za wazi, yanasimama imara katika kuhifadhi misimamo yao ya haki, ukiwemo kuhifadhi Mlango-Bahari wa Hormuz wenye heri na baraka nyingi.

Ulinganisho huu kati ya siku za zamani na siku za sasa unaweza kupanuliwa na kufafanuliwa zaidi, lakini kwa neno moja, mimi kama mtumishi wa wananchi wapendwa wa Iran natangaza kwamba zile siku za zamani ambazo adui yetu anatamani kuzirejea zimepita na hazitajirudia tena kamwe. Na bila shaka ni lazima nikumbushe kwa uchungu na huzuni kwamba katika siku hizi nafasi ya Khomeini Mkuu na Khamenei mtukufu shahidi (Mwenyezi Mungu ainue daraja zao tukufu), ambao heshima ya leo ya nchi ina deni kwa uongozi wao, iko tupu sana. Lakini kwa baraka ya hazina yenye thamani iliyobaki kwa wafuasi wao kutokana na matendo yao na maneno yao yenye nuru na yenye kuongoza, siku zijazo zitakuwa tukufu zaidi kwa mbali kuliko siku hizi. Kwa sababu yule Phoenix aliyeinuka kutoka kwenye rundo la moto wa vita vya kwanza vilivyolazimishwa, sasa, kutokana na mashinikizo ya adui na hasa vita viwili vya hivi karibuni vilivyolazimishwa, amekua kiasi kwamba kivuli cha kuruka kwake kimeziangukia hata ardhi za adui.

Katika fursa hii inafaa sana, kwa mnasaba wa kumbukumbu ya pili ya kuuawa shahidi kwa amiri shujaa wa Kiarabu na nembo kubwa ya kambi ya Muqawama, shahidi mtukufu Sayyid Hassan Nasrallah (Mwenyezi Mungu aitakase roho yake safi), tumkumbuke. Mtu ambaye alikuwa mtakia mema wa kweli wa taifa lake na mafundisho yake, na hotuba zake za kweli na tamu na hatua zake za kishujaa ziliimarisha nyoyo za watu wake, bali za watu huru wa dunia. Mtu aliyeliinua kwa utukufu jina la Lebanon, nchi ndogo ambayo kwa miaka mingi ilikuwa uwanja wa nyuma wa baadhi ya mataifa makubwa. Mtu ambaye nusra na ushindi vilikuwa masahaba wake wa kudumu, na mtu ambaye bila shaka, katika historia yote ya Sham hadi sasa, baada ya Mitume na mawasii wao, hakuna mtu wa utukufu kama wake aliyeinuka katika eneo hilo la kale. Na bila shaka sasa bendera yake ya fahari iko mikononi mwa Sheikh Naim Qassem (Mwenyezi Mungu amhifadhi), ambaye kwa ujasiri, akiwa mbele ya safu imara za Kiashura za Hizbullah, anaendeleza njia yake.

Siku hizi za Lebanon, mbele ya historia, bali tangu sasa hivi, ni siku za kipekee na za fahari kwao na kwa wanajihadi wote wa Muqawama, na ni siku za kuleta udhalili na hatimaye aibu kwa wale ambao, mbele ya adui Mzayuni, wameelekeza jicho la matumaini kwenye ahadi za uongo za mabeberu na wanaowatakia mabaya. Hao ambao, tofauti na Sayyid shahidi wa Muqawama, Sayyid Hashem Safieddine na wanajihadi wa sasa wa Muqawama, ambao katika mwendelezo wa wakati watang'aa kama nyota zing'aazo na watakuwa waongozaji wa wanaotafuta njia waliobaki katika mshangao, upesi sana, katika ufunguaji wa kwanza wa kurasa za historia, watazikwa na kusahauliwa, na kila watakapotajwa katika siku zijazo, watakumbusha ubaya, ukosefu wa busara na pengine hata usaliti.

Mwishoni, natumaini kwamba kwa kuendelea kwa fadhila za Mwenyezi Mungu na dua maalumu ya Bwana wetu (Mwenyezi Mungu aharakishe faraja yake tukufu, na roho zetu ziwe fidia kwake), taifa la Iran na wasaidizi wote wa Muqawama hawatakutana na chochote isipokuwa nusra, ushindi na heshima, na maadui zao hawatakutana na chochote isipokuwa kushindwa na udhalili; kwa neema na ukarimu wa Mwenyezi Mungu.

Sayyid Mojtaba Hosseini Khamenei
6/Mehr/1405