# Паём ба муносибати Ҳафтаи ҳукумат

- Сайид Муҷтабо Ҳусайнии Хоманаӣ
- Санаи нашр: 28 августи соли 2026 (2026-08-28)
- URL: https://mojtabakhamenei.world/tg/messages/message-government-week/
- Persian original: https://mojtabakhamenei.world/fa/messages/message-government-week/

بسم الله الرّحمن الرّحیم
Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон

Ҳафтаи аввали шаҳривари ҳар сол муносибатест барои пардохтан ба хидматҳои ҳукумати Ҷумҳурии Исломии Эрон. Имсол ҳукумати Ҷумҳурии Исломии Эрон ифтихор дорад, ки айёми Ҳафтаи ҳукумат ба айёми мавлуди босаодат ва пурбаракати ду мавлуди моҳи рабеъ-ул-аввал (салавотуллоҳи ва саломуҳу алайҳимо ва олиҳимо – дуруду саломи Худо бар он ду ва хонадонашон бод) рост омадааст.

Банда дар ин фурсат ба ҳамаи кормандон ва мудирони фаъоли дастгоҳҳои давлатӣ ва бахусус ба Президенти содиқ ва дилсӯзи ҳукумати чордаҳум табрик ва хастанабошӣ мегӯям; хусусан бо таваҷҷуҳ ба иқдомоти шоистае, ки бо вуҷуди маҳдудиятҳо ва дасисаҳои гуногуни душмани амрикоӣ-саҳюнӣ ва шиддат ёфтани таҳримҳо ва муҳосираҳо, дар тӯли ҷанги таҳмилии сеюм ва пас аз он дар роҳи таъмини молҳо ва навъҳои хидматҳои мавриди ниёзи мардум, тармими нуқтаҳои муҳими осебдида ва мудирияти энергия анҷом додаанд. Ҳамчунин ҷо дорад ёди президентҳои шаҳид Раҷоӣ ва Раисӣ ва сарвазири шаҳид Боҳунар ва кормандону мудирону вазирони шаҳид дар давраҳои мухталифи ҳукумат ва дар сари ҳама Раҳбари азимушшаъни шаҳид, ки наздик ба ду давра мутасаддии мақоми президентӣ буданд, гиромӣ дошта, барои ҳамаи онон баландии дараҷот ва иноятҳои илоҳиро масъалат намоем.

Фурсати хидмат ба мардум ва ҳадафҳои Ҷумҳурии Исломӣ неъмати арзишмандест, ки бояд онро пос дошт. Дар даврони кунунӣ ва шароити хатир ва печидае, ки расидан ба «Эрони ҳар чӣ қавитар» бо он рӯ ба рӯ аст, яке аз корҳои зарурӣ барои даст ёфтан ба ин ҳадаф, илова бар талоши шабонарӯзӣ ва ибтикори пайваста, шарҳ ва ривояти қудрат ва қуввати Эрон ва миллати азизи он мебошад. Заъф ва нуқсон ва камбуд ба ривоят ва барҷастасозӣ ниёз надорад; балки ба барномарезӣ ва иқдом барои рафъ ва ҳалли мушкил ниёзманд аст. Гоҳе баёни содиқонаи заъфҳои худ дар вақте, ки душман ба рӯҳия ниёз дорад, кӯмаки бузурге ба ӯст ва ай басо дилҳои дӯстон ва ҳамроҳонро гирифтори нигаронӣ карда, ононро саргардон ва мутаҳайюр созад. Бале, ҳар гоҳ шунавандаи ин баёнҳои содиқона танҳо мардум ва дилсӯзони мо бошанд, ишкол камтар мешавад. Аммо қувват ва қудрат ва нуқтаҳои мусбат бар асоси омӯзаи қуръонии «و امّا بِنِعمَة ربِّکَ فَحَدِّث» (ва аммо неъмати Парвардигоратро бозгӯ кун – Қуръон, Зуҳо 93:11) ба ривоят ва барҷастасозӣ ниёз дорад.

Мардуми азизи Эрон, ки дар шаш моҳи гузашта иёри ҳақиқии худро дар ҷилваҳои мухталифи ҷиҳод бо душман, ҳузур дар майдонҳо, ҳамбастагӣ ва ҳамдилӣ ва ҳамроҳии худ ошкор кардаанд, сазовор ва мустаҳиқи онанд, ки хидматгузории қувваҳо ва дастгоҳҳои масъул дар Ҷумҳурии Исломиро дар роҳи расидан ба сатҳи матлуби ин низоми муқаддас ва шаъни волои миллати бедоршуда эҳсос намоянд. Мусаллам аст, ки он чӣ дар зер баён мегардад, дар маркази барномаҳои ҳукумати хидматгузор ё ба навъе дар феҳристи ҳадафҳои он қарор дорад ва зикри он дар ин мақом сирфан аз боби ёдоварӣ аст. Аз ҷумла, зарурати таваҷҷуҳи ҷиддӣ ба занҷираи мушкилоти иқтисодӣ-маишатӣ, аз қабили таваррум, бекорӣ, мудирияти нархҳо ва бозори молу хидматҳо ва инояти хос ба баъзе дигар аз унсурҳои соҳаи иқтисод, аз қабили рушд, афзоиши сармоягузорӣ ва ҳидояти он ба самти муфид ва мавриди ниёз, равнақи истеҳсолот, ба тадриҷ соқит кардани доллар аз мақоми нақшофарини муҳим ва ниҳоятан меҳвар қарор додани маҷмӯи сиёсатҳои иқтисоди муқовиматӣ аст. Калиди асосӣ дар ин замина барои ҳалли ҳамаи ин корҳо дар унвони такяи ҳар чӣ бештар ба истеҳсоли дохилӣ дида мешавад. Албатта таъмини ҳадди кофии мавҷудияти молҳои умумӣ ва тахассусӣ худ як зарурати қатъӣ аст, ки бо таваҷҷуҳ ба он, дар мавридҳое, ки истеҳсоли дохилӣ ба ҳадди кофӣ вуҷуд надошта бошад, бояд аз воридот ба таври дуруст ва ҳакимона истифода бурд. Табиист, ки ташвиқи истеҳсол ва дар айни ҳол мудирияти воридот ва нархҳо метавонад ба вазъияте анҷомад, ки доғҳои тирае, ки дар саҳифаи иқтисоди кишвар худнамоӣ мекунанд, ба тадриҷ хурд ва хурдтар шаванд, то он гоҳ ки комилан маҳв гарданд. Дар ин саҳна, гарчи рафтори душман дар ҷанг ва пас аз он бетаъсир нест, вале мудирияти ҳар чӣ ҳушмандтари ҷузъҳои ин арса ва ёрӣ ҷустан дар баъзе мавридҳо аз фардҳои мардум ва дар баъзе дигар аз мутахассисон ва фановарон ва ба фаъолият расондани имкониятҳои нав кишварро ба самти густариши корҳо ва ободонӣ раҳнамун мешавад. Душмани қасамхӯрдаи ин миллат мекӯшад чунин талқин кунад, ки роҳи ободонӣ ва пешрафт аз пайравӣ аз ӯ ва хостаҳои ноҷояш мегузарад; дар ҳоле ки мушоҳидаи он чӣ ӯ дар давраҳои гузашта, ҳатто солҳо пеш аз Инқилоби исломӣ, бар сари ин кишвар ва манобеи он овардааст, хилофи инро нишон медиҳад.

Ва аз ҷумлаи масъалаҳо ва мавзӯъҳои муҳими дигар ба кор гирифтани фановариҳо ва навовариҳои пешниҳодшуда аз ҷониби нухбагони ҷавон аст. Гоҳе истифодаи саривақтӣ аз ин бартарӣ ва тарки равиши маъмул ва одатҳои марсум дар як мавзӯъ ҷаҳишҳои муассире дар масири тараққӣ ва таолии кишвар ба вуҷуд меоварад. Ин амр дар навъҳои шохаҳои тавлиди қудрат, аз кишоварзӣ ва саноат то фарҳанг ва тарбият, корҳои иртиботӣ ва иҷтимоӣ қобили тасаввур аст.

Ва боз аз ҷумлаи масъалаҳои асосии кишвар, ки ҳамеша бояд дар маркази таваҷҷуҳи ҳукумат ва ҳукуматиён ва ҳамаи масъулон ва ҷузъҳои ҳукуматӣ қарор дошта бошад, риояи ваҳдат ва ҳифзи ҳамбастагии иҷтимоӣ аст. Ҳар иқдом дар ҳар яке аз арсаҳои калони фарҳангӣ, иҷтимоӣ, сиёсӣ, амниятӣ ва иқтисодӣ бояд бо мулоҳизаи замимаи марбут ба ҳамбастагии иҷтимоӣ сурат гирад. Баъзе аз иқдомот, ки мумкин аст дар зоҳир тарафдороне ҳам дар байни баъзе аз қишрҳои кишвар дошта бошанд, дар сурате ки фоқиди ин замима бошанд ё он чӣ ҳамчун замима дар он маврид таҳия шудааст, дар мақоми амал нодида гирифта шавад, метавонад зиёнҳое ба ҳамон қишрҳо ва дигарон расонад. Бешак ҳар сухани ноумедкунанда ва заифкунандаи ангезаҳои миллӣ ва умумӣ ва ҳар навъ дугонасозии мавҳум аз қабили ҷанг ё музокира, вифоқ ё тундравӣ, созиш ё ҷангталабӣ, ки дар гузашта ба мардуми азизамон хисоратҳое бевосита ё бавосита расонидааст, аз ин пас ҳам метавонад ҳамон таъсирро бар ҷой гузорад. Аз ин рӯ, банда қотеъона эълон мекунам, ки содир кардани ҳар он чӣ ба зарари ҳамбастагии иҷтимоӣ бошад, мамнӯъ аст.

Ва аз ҷумлаи масъалаҳои муҳими дигар, таваҷҷуҳи фаростратегӣ ба масъалаи фарҳанг, таълим ва тарбият аст. Таъбири фаростратегӣ ба маънои он аст, ки танзими стратегияҳои дигар бояд бо мулоҳизаи ин масъала бошад. Дар ин миён таваҷҷуҳ ба қишрҳое, ки манбаи паҳн кардани фарҳанги мусбат ва созанда мебошанд, аз қабили муаллимон дар маориф ва донишгоҳ ва ҳавза ва ҳамчунин ҳамшираҳои шафқат ва пизишконе, ки худро вақфи иҷрои вазифа дар ниҳодҳои ғайрихусусӣ кардаанд, аҳамияти вижае дорад; ҳамчунон ки таваҷҷуҳ ба нақши бонувони хонадор, ки зарифтарин ҷузъҳои нақшу нигори фарҳанги зебо ва матлуби ояндаро дар ҳарими хонаҳо ба як-якии фарзандони ин марзу бум меомӯзанд, низ дорои чунин аҳамиятест.

Умед аст, ки ба кор бастани ин матолиб ва дигар матолиби муфиде, ки биҳамдиллоҳ дар феҳристи барномаҳои ҳукумат ёфт мешаванд, кишвари азизамонро ба сӯйи «Эрони ҳар чӣ қавитар» савқ дода, фаъолони ин масирро лоиқи таваҷҷуҳоти хоссаи сарвари мо (аҷҷалаллоҳу таоло фараҷаҳу-ш-шариф) ва дуои хайру баракат ва ҳидояташон гардонад.

والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته
Ва салом ва раҳмату баракоти Худо бар шумо бод.
Сайид Муҷтабо Ҳусайнии Хоманаӣ, 6 шаҳривари 1405