# Паём ба муносибати баргузории ҳаҷ - Сайид Муҷтабо Ҳусайнии Хоманаӣ - Санаи нашр: 26 майи соли 2026 (2026-05-26) - URL: https://mojtabakhamenei.world/tg/messages/message-hajj-season/ - Persian original: https://mojtabakhamenei.world/fa/messages/message-hajj-season/ بسم الله الرّحمن الرّحیم Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон لبَّیک اللّهمّ لبَّیک، لبَّیک لا شریک لک لبَّیک، إنّ الحمد و النّعمة لک و المُلک... Худоё! Даъвати Туро иҷобат мекунам, ҳеҷ шарике барои Ту нест ва ҳамаи ситоишҳо ва ҳамаи неъматҳо ва тамоми мулку қудрат аз сӯи Ту ва аз они Туст... Мавсими ҳаҷҷи имсол низ фаро расид ва ҳаҷгузорони уммати Ислом эҳроми бандагӣ бастанд ва талбия гуфтанд, то аз зиндагии моддӣ ва маъмулӣ ба зиндагии илоҳӣ ва саодатмандона ҳиҷрат кунанд; зиндагии тавҳидӣ бар меҳвари убудияти Ҳазрати Ҳақ (ҷалла ва ало) ва тард, нафй ва бароат аз андодуллоҳ (ҳамтоёне, ки дар баробари Худо қарор медиҳанд). Аммо фурсати ин ҳиҷрат танҳо ба зоирон ва ҳоҷиёни имсолаи Байтуллоҳ тааллуқ надорад ва тамоми бародарон ва хоҳарони мусулмони Эрон ва саросари ҷаҳонро, аз онҳое, ки дар солҳои гузаштаи умри худ ҳоҷӣ шудаанд, то касоне, ки ҳанӯз муваффақ ба анҷоми аъмоли ҳаҷ нашудаанд, дар бар мегирад. Шарти ин ҳиҷрат бастани эҳроми доимӣ гирди зикруллоҳ аст; тавофи доимӣ бар гирди меҳвари ҳақ аст; саъйи доимӣ дар миёнаи қуллаҳои хатири таклифҳои илоҳист; рамйи доимии шайтони шарир бо ҷилваҳои игвогар ва ҳамаи пайравонаш аст; вуқуфи омехта бо таваҷҷуҳ ва тазарруъ аст; таъоми фақири замингир ва раҳгузар аст; қурбонӣ кардани ҳавасҳо ва тамоюлоти гумроҳкунанда ва задудани палидиҳои дарунист; ва дар ҳамаи ҳолатҳо омодаи хидмат будан ва барафроштани парчами дифоъ аз ҳақ аст. Ва ҳамин тавр буд, ки миллати Эрон дар мийқоти Инқилоби исломӣ қадам дар масири ҳамин ҳиҷрат гузошт, нидои иброҳимии Хумайнии Кабирро иҷобат кард, либоси султапазириро аз тан берун овард, эҳроми саодатмандии дунявӣ ва ухравиро бар тан намуд ва лаббайкгӯён ва ҳарвалакунон кӯшиш кард, то бар меҳвари маорифи Исломи ноби Муҳаммадӣ (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) тавоф намояд ва худро ба нури оламтоби адли ҷаҳонӣ ва вилояти узмо наздик кунад. الله اکبر، الله اکبر، لا اله الا الله والله اکبر، الله اکبر ولله الحمد، الله اکبر علی ما هدانا (Худо бузургтар аст, Худо бузургтар аст, ҳеҷ маъбуде ҷуз Худо нест ва Худо бузургтар аст, Худо бузургтар аст ва ситоиш махсуси Худост, Худо бузургтар аст бар он чи моро ҳидоят фармуд). Оре, الله اکبر (Аллоҳу акбар)... ва бо ҳамин силоҳи «Аллоҳу акбар» буд, ки миллати мусулмони Эрон дар чилу ҳафт сол пеш қиём кард, режими тоғутӣ, диктаторӣ ва вобастаи Паҳлавиро сарнагун сохт, дасту пои Амрикои тамаъкор ва мустакбирро аз кишвар бурид ва нуфузи саҳюнизмро ба куллӣ қатъ кард. Бо ҳамин силоҳи «Аллоҳу акбар» буд, ки пас аз таҷовузи режими баъсии Саддом ба хоки Эрон, муҷоҳидони ғаюр ва ҷавонони аз худгузашта ҳамосаи ҳаштсолаи Дифои муқаддасро рақам заданд ва бо вуҷуди ҳимояти ҳамаи қудратҳои Шарқу Ғарб аз режими Баъс, ӯро бар ҷои худ нишонданд ва ин истодагиро то солҳо баъд дар баробари муҳосираҳои иқтисодӣ, кудето, таҳримҳои золимона ва ҳамалоти бешумори сиёсӣ, таблиғотӣ ва иқтисодии душманон алайҳи Ҷумҳурии исломӣ маҳкам ва устувор идома доданд. والله اکبر (ва Худо бузургтар аст)... Ҳамин силоҳи «Аллоҳу акбар» буд, ки риштаҳои иттисоли уммати исломӣ ва ҷавонони муҷоҳиди ҷабҳаи муқовиматро аз Эрон то Лубнон, Фаластин, Ироқ ва Сурия, аз Африқо ва Яман то Афғонистон ва Покистон ва ҳамаи миллатҳои озодаи ҷаҳон мустаҳкам кард, то ин ҳабли матин (ресмони устувор) ба дифоъ аз мавҷудияти уммати исломӣ дар баробари таҷовузкорони ғосиби саҳюнист бархезад, тӯмори Доишро дарҳам печад, «Тӯфони ал-Ақсо»-ро ба роҳ андозад ва нафаси режими мутазалзили саҳюниро ба шумор андозад. الله اکبر (Аллоҳу акбар); оре, Худованди табораку ва таъоло бузургтар аз он аст, ки ба васф ояд... Ин силоҳи «Аллоҳу акбар» буд, ки Ҷумҳурии исломии Эрон бо такя ба он муваффақ шуд режими саҳюниро дар ҷанги таҳмилии дуюм дар Хурдоди 1404 зери зарбаҳои сахти худ бечора кунад, торсакии сахте ба Амрикои таҷовузкор занад ва душманро дар ҳадафаш, яъне таслим кардани Эрон, ноком созад. Ва силоҳи «Аллоҳу акбар» чунон қувват ва нерӯе ба миллати Эрон бахшид, ки пас аз воқеаи ҷонгудози шаҳодати Пешвои бузургвор, фарзанди халафи Паёмбари Акрам (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам), Ҳазрати Оятуллоҳ-ул-узмо Сайид Алии Ҳусайнии Хоманаӣ (аълаллоҳу мақомаҳуш-шариф) ба дасти ашқиёи ҷаҳони имрӯз, биъсати илоҳӣ ёфт ва бо ҳузури ҳамаҷониба дар ҳар арсае, ки ниёз буд, чашмони дунёро ба ифтихорофариниҳои худ хира кард. الله اکبر (Аллоҳу акбар); ба дурустӣ ки Худованди табораку ва таъоло бузургтар аз он аст, ки ба васф ояд... Бо ҳамин силоҳи «Аллоҳу акбар» буд, ки размандагони ғаюр ва нерӯҳои мусаллаҳи ҷонфидо дар Эрони исломӣ бо ҳамроҳии муҷоҳидони ҷабҳаи муқовимат, хусусан Лубнони азиз, ба пирӯзиҳои чашмгир дар баробари ду артиши террористӣ ва то дандон мусаллаҳи амрикоӣ-саҳюнӣ дар ҷанги таҳмилии сеюм даст ёфтанд; бо таваккал ба Ҳазрати Парвардигор ва ба василаи мушакҳо ва паҳподҳои худ дар замин, ҳаво ва дарё Шайтони бузург, яъне Амрико, ва ҳайвони дастомӯзаш, режими саҳюниро рамй (сангсор) карданд ва ваъдаи содиқи илоҳӣ ба нусрати муҷоҳидон дар роҳи Худоро бо чашмони худ диданд. Ва боз ҳам الله اکبر (Аллоҳу акбар); бегумон Худованди табораку ва таъоло бузургтар аз он аст, ки ба васф ояд ва лашкариёни Ӯ бар ҳар қудрате ғолибанд... Ва бо ҳамин силоҳи «Аллоҳу акбар» аст, ки дар пайи биъсати миллати Эрон ва ҷабҳаи муқовимат, биъсати уммати исломӣ рақам хоҳад хӯрд ва бароат аз мушрикон аз рамйи ҷамароти ҳаҷ ба саҳнаҳои зиндагии фардӣ, иҷтимоӣ ва сиёсии мусулмонон дар дуртарин нуқоти олам густариш хоҳад ёфт. Уммати исломӣ ва миллатҳои минтақа зарфиятҳо ва манфиатҳои муштараки зиёде доранд, ки низоми нав ва ҳандасаи ояндаи минтақа ва ҷаҳонро шакл хоҳад дод. Инҷониб бо сидқ ва хулус ҳамаи кишварҳо ва давлатҳои исломиро ба дӯстӣ ва таовун дар хайру некӣ даъват мекунам, то бо ҳамкории якдигар дар роҳи пешрафти уммати исломӣ ва ҳалли масоили дунёи Ислом қадам бардорем. Он чи дар ин замина мусаллам аст, ин аст, ки ақрабаки замон ба ақиб барнамегардад ва миллатҳо ва сарзаминҳои минтақа дигар сипари пойгоҳҳои амрикоӣ нахоҳанд буд. Амрико илова бар он ки дигар нуқтаи амне барои шарорат ва истиқрори пойгоҳи низомӣ дар минтақа нахоҳад дошт, рӯз ба рӯз аз вазъи собиқи худ фосила мегирад. Режими мутазалзили саҳюнӣ ва ғуддаи саратонии Исроил низ ба марҳилаҳои поёнии умри манҳуси худ наздик шуда ва ба фазли илоҳӣ ва мутобиқ бо сухани қотеъ ва ояндабинонаи даҳ сол пеши Раҳбари бузургвори шаҳид (қаддасаллоҳу нафсаҳуз-закийя) (1), бисту панҷ сол баъд аз он таърихро нахоҳад дид, иншоаллоҳ. Ба ҳамин ҷиҳат, имсол масъалаи бароат аз мушрикон аҳаммияти дучанд дорад ва умқ ва густураи бароат аз Амрико ва режими саҳюнӣ фаротар аз ойини бароат дар мавсим ва мийқоти ҳаҷ буда ва дар нуқоти мухталифи Эрон ва ҷаҳон ва пас аз ин айёми муборак, «Марг бар Амрико» ва «Марг бар Исроил» шиори ройиҷи уммати исломӣ ва мазлумони олам, хусусан ҷавонон, хоҳад буд. Оянда аз они уммати исломӣ ва тамаддуни навини исломист ва ҳар яке аз мо метавонем ба андозаи ҳиммат, зарфият ва масъулияти худ дар таҳаққуқи ин оянда ва наздиктар шудан ба он нақш ифо кунем. Зоирон ва ҳаҷгузорони эронӣ дар ҳаҷҷи имсол нақши муассир ва барҷастае дар ривояти фатҳи ҷанги таҳмилии сеюм барои дигар бародарон ва хоҳарони мусулмони худ ва умедвор сохтани онҳо ба ояндаи равшан доранд. Аз ҳамаи ҳоҷиёни азиз мехоҳам, ки ба дуо барои таъҷил дар фараҷи Наҷотбахши башарият (ъаҷҷалаллоҳу таъоло фараҷаҳ) аҳаммият дода, барои ваҳдати уммати исломӣ, озодии Фаластин ва Масҷидулақсо, рафъи гирифториҳои бузурги мусулмонон ва расидан ба зафари ниҳоӣ дар муқобили истикбори ҷаҳонӣ дуо кунанд ва инҷонибро низ мушмули дуои хайри худ намоянд. Парвардигоро! Бар Муҳаммад ва оли Муҳаммад дуруд фирист ва назари лутфу рафати Худро шомили ҳоли ҳоҷиён ва ҳамаи уммати Ислом гардон, тавфиқи ҳаҷҷи мақбулро насибашон гардон, дилҳояшонро аз анвори маърифат ва басират равшан фармо ва азму иродаи онҳоро барои ҳаракат дар масири ислоҳи ҳоли уммат ва зафари ниҳоӣ бар душманони Ислом росихтар намо. Парвардигоро! Фазл ва раҳмати фарохи Худро бар арвоҳи мутаҳҳари шаҳидони роҳи Худо, хусусан шаҳидони ҷабҳаи муқовимат ва дар раъси онҳо Раҳбари бузургвори шаҳид (аълаллоҳу мақомаҳуш-шариф), нозил фармо ва аз ҳаҷҷи ҳоҷиён ва ибодати ибодатгарон ва саъйи талошгароне, ки мушмули ҳидоят ва раҳбарии Пешвои уммат будаанд, насиби фаровоне ба рӯҳи малакутии ӯ восил фармо ва миллати Эрон ва уммати исломиро дар идомаи роҳ ва ҳадафи ӯ ёрӣ намо. Парвардигоро! Бартарин салавот ва таҳиёти Худро бар сарвар ва мавлоямон Ҳазрати Маҳдии мунтазар (салавотуллоҳи ва саломуҳу алайҳи ва ало обоиҳит-тоҳирин) нозил фармо ва ҳамаи мо ва уммати исломиро мушмули дуоҳои пок ва мустаҷоби он ҳазрат қарор деҳ ва оламро ба қудуми мубораки ӯ мунаввар ва музаййан фармо, чунон ки ваъда фармудӣ ва дилҳои мо саршор аз итминон ба он ваъдаи ҳатмист. «وَعَدَ الله الَّذینَ آمنوا مِنکُم وَ عَمِلوا الصّالِحاتِ لَیَستَخلِفَنَّهُم فی‌الارضِ کَما استَخلَفَ الَّذینَ مِن قَبلِهِم وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُم دینَهُمُ اَلَّذِی ارتَضی لَهُم وَ لَیُبَدِّلَنَّهُم مِن بَعدِ خَوفِهِم اَمنا». Худо ба касоне аз шумо, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, ваъда додааст, ки ҳатман онҳоро дар замин ҷонишин гардонад, ҳамчунон ки пешиниёни онҳоро ҷонишин гардонид, ва дине, ки барояшон писандидааст, ҳатман барояшон устувор созад ва ҳатман тарсашонро ба амният мубаддал гардонад. (Қуръон, Нур 24:55) والسّلام علی جَمیعِ اِخواننا المسلمین و رحمةالله و برکاته Салом ва раҳмат ва баракоти Худо бар ҳамаи бародарони мусулмони мо бод. Сайид Муҷтабо Ҳусайнии Хоманаӣ 5 Хурдоди 1405 9 Зулҳиҷҷаи 1447 1) Суханронӣ дар дидор бо қишрҳои мухталифи мардум, 18.06.1394