د ۱۴۰۵ لمریز کال نوروزي پیغام؛ د «ملي یووالي او ملي امنیت په سیوري کې مقاومتي اقتصاد» کال
دا د اصلي فارسي متن ژباړه ده. اصلي فارسي متن
بسم الله الرّحمن الرّحیم
د لوی بخښونکي او ډېر مهربان الله په نوم
یا مقلب القلوب والابصار یا مدبّر اللیل و النهار یا محوِّل الحول و الاحوال، حَوِّل حالَنا الی احسن الحال.
ای د زړونو او سترګو اړوونکیه، ای د شپې او ورځې تدبیر کوونکیه، ای د کال او حالاتو بدلوونکیه، زموږ حال تر ټولو ښه حال ته واړوه.
سږکال د معنویت پسرلی او د طبیعت پسرلی، یعنې د روژې سپېڅلی اختر او لرغونی نوروز سره یو ځای شوي دي؛ دا دوه مذهبي او ملي اخترونه د ملت هر یوه وګړي ته مبارکي وایم او په ځانګړي ډول د روژې سپېڅلی اختر د نړۍ ټولو مسلمانانو ته مبارک بادوم. همداراز لازمه ده چې د اسلام د مجاهدینو د ستر بریاوو په مناسبت ټولو ته مبارکي وړاندې کړم او د دویمې تحمیلي جګړې، د دی میاشتې د کودتا، د درېیمې تحمیلي جګړې، د امنیت او پولې ساتنې د شهیدانو او د نامعلومو شهیدو سرتېرو د لوړ مقام لرونکو شهیدانو ټولو کورنیو او پاتې شونو ته خپله تسلیت او خواخوږي څرګنده کړم.
د ۱۴۰۵ لمریز کال د رارسېدو په مناسبت ځینې خبرې لرم چې لاندې یې وړاندې کوم.
لومړی به د تېر کال د ځینو مهمو پېښو یوه لنډه کتنه وکړم. په تېر کال کې زموږ ګرانو خلکو درې پوځي او امنیتي جګړې تجربه کړې. لومړۍ جګړه د خرداد میاشتې جګړه وه چې صهیوني دښمن د امریکا په ځانګړې مرسته او د خبرو اترو په ترڅ کې، په یوه ناجوانمردانه برید سره د هېواد ځینې غوره قوماندانان او برجسته پوهان او ورپسې زموږ شاوخوا ۱۰۰۰ هېوادوال شهیدان کړل. دښمن د یوې ښکاره محاسبوي تېروتنې له امله ګومان کاوه چې له یوې یا دوو ورځو وروسته به همدا خلک وي چې اسلامي نظام به نسکور کړي. خو ستاسو د خلکو په هوښیارۍ، د اسلام د مجاهدینو په بېسارې زړورتیا او ډېرو قربانیو سره، ډېر ژر په هغه کې د بېوسۍ او خوارۍ نښې ښکاره شوې او د منځګړو په لټولو او د اوربند په غوښتلو یې په یو ډول ځان د کندې له غاړې وژغوره.
دویمه جګړه د دی میاشتې کودتا وه چې امریکا او صهیوني نظام په دې ګومان چې د ایران خلک به د تحمیل شویو اقتصادي ستونزو له امله د دښمن غوښتنه عملي کړي، د خپلو اجیرانو په کارولو سره بېشمېره ناورینونه رامنځته کړل او د تېرې جګړې په پرتله زموږ د ګرانو هېوادوالو لا ډېر شمېر یې شهیدان کړل او ډېر زیانونه یې واړول.
درېیمه جګړه هغه جګړه ده چې اوس یې په منځ کې یو؛ د هغې په لومړۍ ورځ مو د امت مهربان پلار، خپل لوی قدر لرونکی رهبر (اعلی الله مقامه الشریف) په اوښکو ډکو سترګو او غمجنو او ماتو زړونو سره رخصت کړ، په داسې حال کې چې هغه په ډېره مینه د شهیدانو د یوه کاروان په سر کې په یوه آسماني سفر کې د هغه ځای پر لور ګړندی روان و چې د الهي رحمت په سیوري کې، د پاکو نورونو تر څنګ او د صدیقینو او شهیدانو په ډله کې ورته ټاکل شوی و. همداراز له هماغې ورځې راهیسې مو په تدریج سره د دې جګړې نور شهیدان، په شمول د میناب د «شجره طیبه» ښوونځي ماشومان، د «دنا» جنګي بېړۍ زړور او مظلوم ستوري، د سپاه، اردو، انتظامي ځواک (فراجا) او بسیج شهیدان قوماندانان او مجاهدین، نامعلوم سرتېري، زړور پولهساتي او د ملت نور وګړي له وړو څخه نیولې تر لویانو پورې، چې د نور په یوه کاروان کې زموږ له مخې تېر شول، په ډېر حسرت سره رخصت کړل. دا جګړه وروسته له هغه پیل شوه چې دښمن د خپلې ګټې په خاطر د یوه ستر خلکي خوځښت له رامنځته کېدو ناهیلی شو، او په دې خیال وشوه چې که د نظام مشر او یو شمېر اغېزمن پوځي کسان شهیدان کړي، په تاسو ګرانو خلکو کې به وېره او ناهیلي رامنځته کړي، تاسو به ډګر پرېږدئ او له دې لارې به د ایران د ترلاسه کولو او بیا د هغه د ټوټه کولو خوب رښتیا کړي. خو تاسو په دې مبارکه میاشت کې روژه له جهاد سره یو ځای کړه، د هېواد په پراخوالي یو پراخ دفاعي کرښه او د هغه د ډګرونو، ګاونډونو او جوماتونو په شمېر کلک سنګرونه مو جوړ کړل او په دې ډول مو هغه ته داسې ګېچ کوونکی ګوزار ورکړ چې د متناقضو خبرو او ډېرو بېهوده ویناوو کولو ته یې مخه کړه، چې دا د ناهوښیارۍ او د درک د کمزورۍ نښه ده.
تاسو مخکې د دی په ۲۲مه کودتا وځپله، د بهمن په ۲۲مه مو یو ځل بیا له نړیوال استکبار سره خپله دښمني او نه ستړې کېدونکې اراده وښوده، او د اسفند په ۲۲مه چې د قدس له ورځې سره برابره وه، د دې ګوزار په ورکولو مو هغه ته وروپوهول چې د هغه سر او کار یوازې له توغندیو، ډرونونو، تارپیډو او پوځي چارو سره نه دی؛ د ایران مخکینۍ کرښه د هغه له کوچني او سپک ذهنیت څخه ډېره لویه ده. دلته ښایي چې د دې ستر حماسې د رامنځته کولو له امله د هر یوه ګران هېوادوال مننه وکړم؛ همداراز د زړور، رښتیني او خلکي ولسمشر او نورو چارواکو مننه کوم چې په دې مراسمو کې بې له تکلف او تشریفاتو د خلکو ترمنځ حاضر وو. دا ډول کار او د هغه څرګندول په خپله کولی شي یو ډېر ښه کار وي چې د ملت او واکمنانو ترمنځ همغږي لا پسې پیاوړې کوي. اوس مهال د هغه عجیب یووالي له امله چې ستاسو هېوادوالو ترمنځ د ټولو مذهبي، فکري، کلتوري او سیاسي توپیرونو سره سره رامنځته شوی، په دښمن کې ماتې رامنځته شوې ده. دا باید د حق تعالی (جلّ و علا) له لوري یو ځانګړی نعمت وګڼل شي او په ژبه، په زړه او هم په عمل کې یې ډېر شکر ادا شي. یو له نه ماتېدونکو قاعدو څخه دا دی چې هرکله د یوه نعمت شکر وشي، د شکر د اندازې په تناسب یې ریښه لا ټینګه یا لوړه کېږي او شکر ایستونکي ته لا ډېر لورینې رسېږي. هغه څه چې اوس مهال د عملي شکر په برخه کې لازم دي، دا دي چې دا لوی نعمت یوازې د حق تعالی (جلّ و علا) له لوري رحمت وګڼو او تر ممکنه حده ترې ښه ګټه پورته کړو. په دې ډول به دا همغږي خامخا لا ډېره او د اوسپنې په څېر ټینګه شي او ستاسو دښمنان به لا ذلیل او سپک شي. دا د ۱۴۰۴ کال د ځینو مهمو پېښو یوه کتنه وه.
خو اوس چې د ۱۴۰۵ کال په درشل کې ولاړ یو، له څو شیانو سره مخ یو. یو دا چې خپل ګران مېلمه، د ۱۴۴۷ کال د روژې مبارکه میاشت، د تل لپاره رخصتوو؛ هغه میاشت چې د قدر په شپه کې یې ستاسو زړونه عالم بالا ته متوجه شول، مهربان خدای مو راوباله او هغه حضرت هم خپل د رحمت نظر تاسو ته واړاوه. تاسو له خپل سرور (عجل الله تعالی فرجه الشریف) او د هغه له خدای څخه فتح، بریا، روغتیا او ډول ډول نعمتونه وغوښتل، او بېشکه د هغه لورینې د سابقې له مخې چې تل په دې نظام او دې ملت وه، ان شاء الله یا به هماغه څه چې ستاسو د زړه غوښتنه وه یا له هغې ښه به ترلاسه کړئ. له دې رخصت سره یو ځای، چې هر څومره د انسانانو معرفت ډېر وي، هغومره به تریخ او غمجن وي، د شوال المکرم نېکمرغه او برکتناکه میاشت په خپله تاوده غېږ کې ټینګوو او په وېره او هیله د حق تبارک و تعالی د اختریانۍ په تمه یو. هیله لرم چې ستاسو ګران ملت له هغو مسؤلانه شپني او ورځني حضورونو او د قدس د ورځې د حماسې له رامنځته کولو وروسته، حق تعالی له موږ سره بې له خپل کرم، حلم، عفوې او پراخه لطف چې موږ او تاسو ورسره عادت شوي یو، بل ډول چلند ونه کړي، او په ځانګړي ډول هیله لرو چې ډېر ژر زموږ د سرور، حضرت ولی الله الاعظم د عام ظهور په چاره کې د بشپړې پرانیستې په زېري سره د هغه جناب مبارک زړه له خوښۍ ډک کړي، چې د هغې له برکته به د دنیا پر خلکو ډول ډول برکتونه نازل شي، بِمَنِّه و کرمه (د هغه په احسان او کرم).
بل شی چې ورسره مخ یو، د لرغوني نوروز اختر مهمه مناسبت دی؛ هغه اختر چې له طبیعت څخه د نوي کېدو، تازهګۍ او ژوند ډالۍ له ځانه سره لري او له خوښۍ او شینوالي سره بشپړ تړاو لري.
له یوې خوا، د عامو خلکو لپاره دا لومړنی کال دی چې زموږ شهید رهبر او نور لوړ مقام لرونکي شهیدان زموږ په منځ کې نه دي. په ځانګړي ډول د شهیدانو د کورنیو او پاتې شونو زړونه د خپلو ګرانو په غم داغلي دي. سره له دې، زه د خپلې برخې په توګه او د یوه عادي اوسېدونکي په توګه چې په خپل شاوخوا کې څو شهیدان لرم، داسې ګڼم چې موږ په داسې حال کې چې د ماتم جامې مو اغوستې دي او زړونه مو د ټولو شهیدانو لپاره د غم او اندوه ځالې دي، خو ډېر خوشحالېږو چې په دې ورځو کې زموږ نوې ناوې او زلمي د نېکمرغۍ کور ته لاړ شي، او ان شاء الله زموږ د شهید رهبر او د دې جګړې د نورو بزرګوارو شهیدانو دعا د دې ګرانو د لارې ملګرې وي. سپارښتنه کوم چې عام خلک د دې ورځو معمول لیدنې کتنې، البته د شهیدانو پاتې شونو ته د درناوي او د هغوی د حال په پام کې نیولو سره، ترسره کړي؛ او ښایي د هر ګاونډ خلک، که اړینه همغږي وشي او ممکنه وي، د نوي کال لیدنې د همغه ځای د شهیدانو په درناوي پیل کړي. البته هغه موده چې محترم حکومت زموږ د ګران رهبر د شهادت د مصیبت لپاره ټاکلې ده، په خپل ځای پاتې ده او د هغې رعایت او ساتنه د دې نظام او هېواد د عظمت یوه برخه ګڼل کېږي.
له دې خبرو وروسته نورې لنډې خبرې هم شته.
لومړی: باید په ځانګړي ډول د هغو کسانو مننه وکړم چې په دې ورځو کې په ډګرونو، ګاونډونو او جوماتونو کې د حضور تر څنګ په دوه چنده هڅو خپل ټولنیز رول لا پیاوړی کوي؛ په شمول د ځینو دولتي او خصوصي تولیدي واحدونو، د ځینو خدماتي صنفونو او په ځانګړي ډول هغو کسانو چې ډول ډول ګټور خدمتونه، پرته له دې چې د دوی دنده یې غوښتنه وکړي، خلکو ته وړیا وړاندې کوي، او الحمدلله چې له دې ډول کسانو څخه په پراخه کچه شته.
دویم: د دښمن یوه لاره د هغه رسنیز عملیات دي چې په دې ورځو کې په ځانګړي ډول د خلکو د ځینو وګړو ذهن او روان په نښه کولو سره غواړي ملي یووالي او په پایله کې ملي امنیت ته زیان ورسوي. موږ باید پام وکړو چې داسې نه شي چې زموږ د بېپروایۍ له امله او زموږ په خپلو لاسونو دا شوم هدف ترسره شي. له همدې امله زموږ د هېواد کورنیو رسنیو ته، د ټولو هغو فکري، سیاسي او کلتوري توپیرونو سره سره چې ښایي ولري یې، زما سپارښتنه دا ده چې په جدي توګه د کمزوریو له یادولو ډډه وکړي. که نه نو د دښمن خپل هدف ته د رسېدو امکان شته.
درېیم: د دښمن د هیلې یوه کړکۍ له هغو اقتصادي او مدیریتي کمزوریو ګټه اخیستل دي چې له ډېر پخوا راهیسې رامنځته شوې دي. زموږ شهید رهبر (اعلی الله مقامه) په بېلابېلو کلونو کې د کال اصلي محور او شعار اقتصاد ته متوجه کړی و. د دې حقیر په لنډ نظر هم د خلکو د معیشت تامین، د ژوند او هوساینې د زیربناوو لوړول او د عامو خلکو لپاره د شتمنۍ تولید باید مرکزي ټکی او د هغې اقتصادي جګړې پر وړاندې چې دښمن پیل کړې، یو ډول دفاع او بلکې ستر پرمختګ وګڼل شي. زما له توفیقاتو څخه دا و چې د ګرانو خلکو له بېلابېلو ټولنیزو طبقو څخه د خبرو اورېدو امکان مې درلود؛ له هغې جملې، په یوه وخت کې به په ناپېژندل شوې بڼه له تاسو سره په داسې ټکسي کې چې زما په غوښتنه برابره شوې وه، د تهران په سړکونو کې همسفر کېدم او ستاسو خبرو ته به مې غوږ نیوه، او دا ډول نمونه اخیستنه مې له ډېرو نظرپوښتنو غوره ګڼله. زما برداشت په ډېرو مواردو کې ستاسو له هغو خبرو سره چې معمولاً د اقتصادي او مدیریتي اړخونو په اړه د بېلابېلو نیوکو په بڼه ویل کېدې، موافق و. په دې ترڅ کې مې له تاسو ډېر څه زده کړل او لا هم د نویو زده کړو په لټه کې یم؛ له هغې جملې، په همدې ورځو کې د روژې المبارک له ۱۹مې مخکې او وروسته مې بیا هم ستاسو له بېلابېلو کسانو څخه چې په ډګرونو کې حاضر وئ، ځینې شیان زده کړل. هیله لرم چې له دې نعمت بېبرخې نه شم. د دې زده کړو، اورېدنو او نورو مطالعاتو په تعقیب، هڅه شوې چې یو اغېزمن او کارپوهنیز درملنیز نسخه چمتو شي چې تر ممکنه حده هر اړخیزه وي، چې الحمدلله تر یوه د منلو وړ حده دا کار ترسره شوی او ډېر ژر به د لوړ همت لرونکو چارواکو له خوا د ملت د ټولو وګړو په همکارۍ د عملي کېدو لپاره چمتو وي، ان شاء الله تعالی. او د دې برخې په پای کې، د لوی شان لرونکي شهید رهبر په پیروۍ، د سږکال شعار «د ملي یووالي او ملي امنیت په سیوري کې مقاومتي اقتصاد» اعلانوم.
څلورم او وروستی: هغه څه چې ما په لومړۍ اعلامیه کې له ګاونډیو هېوادونو سره د اړیکو په اړه د نظام د لید او سیاست په باب یاد کړي، یوه جدي او واقعي چاره ده. موږ د ګاونډیتوب له عنصر پرته، نور معنوي عناصر هم پېژنو چې د ټولو په سر کې د اسلام د مبین دین په پیروۍ کې ګډون دی، همداراز په ځینو کې د مشرفو زیارتونو او سپېڅلو ځایونو شتون، په ځینو نورو کې د ډېرو ایرانیانو د اوسېدونکو او کارکوونکو په توګه حضور، او په ځینو نورو کې ګډ قومیت یا ګډه ژبه یا ګډې ستراتیژیکې ګټې په ځانګړي ډول د استکبار د جبهې پر وړاندې، چې هر یو یې په خپل ځای کولی شي د ښو اړیکو د ټینګښت لامل شي. له هغې جملې خپل ختیځ ګاونډیان ځان ته ډېر نږدې ګڼو. ما له ډېر پخوا راهیسې د پاکستان په اړه پوهېدم چې هغه یو داسې هېواد دی چې زموږ د شهید رهبر ځانګړې مینه ورسره وه، چې یوه بېلګه یې د لمانځه په خطبو کې د هغه د ستوني په غوټه کې د هغه ویجاړوونکي سیلاب له امله ښکاره شوه چې هلته یې زموږ د همعقیدو خلکو ژوند ګواښه. او زه هم د بېلابېلو دلیلونو له امله تل همداسې فکر کاوه او په بېلابېلو غونډو کې یې له څرګندولو ډډه نه کوله. همدلته غواړم غوښتنه وکړم چې زموږ دوه ورور هېوادونه، یعنې افغانستان او پاکستان، باید د الهي رضا لپاره او د مسلمانانو د یووالي د نه ماتېدو لپاره هم وي، له یو بل سره ښې اړیکې ټینګې کړي، او زه د خپلې برخې په توګه د اړینو اقداماتو لپاره چمتو یم.
همداراز یادونه کوم چې هغه بریدونه چې په ترکیې او عمان کې، چې دواړه له موږ سره ښې اړیکې لري، د دې هېوادونو پر ځینو سیمو شوي، په هېڅ ډول د اسلامي جمهوریت د وسله والو ځواکونو او د مقاومت د جبهې د نورو ځواکونو له خوا نه دي شوي. دا یوه دسیسه ده چې صهیوني دښمن د دروغجن بیرغ د چل په کارولو سره د اسلامي جمهوریت او د هغه د ګاونډیانو ترمنځ د بېلتون د رامنځته کولو لپاره ترسره کوي، او ښایي په ځینو نورو هېوادونو کې هم پېښ شي. د دې برخې پاتې مطالب مې مخکې یاد کړي دي.
هیله لرم چې زموږ د سرور (عجل الله تعالی فرجه) په دعا او د باري تعالی په لورینه، زموږ ملت، ټولو ګاونډیانو، مسلمانو ملتونو او په ځانګړي ډول د مقاومت د جبهې عناصرو لپاره یو ښه کال، له بریاوو او ډول ډول مادي او معنوي پرانیستو ډک کال، او د اسلام او بشریت د دښمنانو لپاره نه داسې کال، مخې ته ولرو. وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُمْ مَا كَانُوا يَحْذَرُونَ (او موږ غواړو په هغو کسانو احسان وکړو چې په ځمکه کې کمزوري ګڼل شوي وو، هغوی پېشوایان کړو او هغوی وارثان وګرځوو، او هغوی ته په ځمکه کې واک ورکړو، او فرعون، هامان او د دوی لښکرو ته له دوی څخه هغه څه وښیو چې ترې وېرېدل) (القصص: ۵-۶). صدق الله العلی العظیم و صدق رسوله الکریم و نَحنُ عَلی ذلکَ مِنَ الشّاهدین (لوی او لوړ الله رښتیا وویل او د هغه کریم رسول رښتیا وویل، او موږ پر دې شاهدان یو).
و السلام علیکم و رحمةالله و برکاته (او پر تاسو دې سلام، د الله رحمت او برکتونه وي) سید مجتبی حسیني خامنهيي ۲۹/اسفند/۱۴۰۴