Паём дар бораи ҳамосаи бузурги гусели Оқои шаҳиди Эрон ва…

Ин тарҷумаи матни аслии форсӣ аст. Матни аслӣ ба форсӣ

بسم‌الله الرّحمن الرّحیم
Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон

Миллати азимушшаъни ва шигифтисози Эрон!

Салом ва дуруд ва сипос бар шумо, ки бо ҳамосаи беназир ва таърихии худ дар растохези бесобиқаи гусели Оқои шаҳиди Эрон нисоби тозае аз ҷилваи бедорӣ ва иродаи мустаҳками ҳувияти исломӣ-эрониро дар қадршиносӣ, вафодорӣ, басират ва изҳори муҳаббати фавқулодда ба Пешвои уммати исломӣ ва Раҳбари шаҳиди Инқилоб собит кардед. Гармои дилҳои гудохта, чашмони ашкбор ва азмҳои устувори ҷамъияти даҳҳо миллионӣ ва даҳҳо километрӣ дар Теҳрон, Қум, Машҳад ва дигар шаҳрҳо ва деҳот дӯстони миллати Эрон ва мардуми озодаи ҷаҳонро ба таҳсин ва душманони мустакбири миллати Эронро ба ҳайрату саргардонӣ ва хашму ваҳшат андохт.

Ҳамзамон бо ин ҳамоса, аҳдшиканиҳои такрории Шайтони бузург нисбат ба ёддошти тафоҳуми имзошуда байни президентҳои Эрон ва Амрико бори дигар ин ҳақиқатро ба ҳамагон собит кард, ки имзои президенти Амрико то чӣ андоза беарзиш ва беэътибор аст ва зӯргӯӣ, тамомиятхоҳӣ ва ваҳшигарӣ ҷузъҳои ҷудонашавандаи маром ва маслаки амрикоӣ мебошанд. Имрӯз Шайтони бузург бори дигар чеҳраи воқеӣ ва бениқоби худро ошкор кард, то ин таҷрибаи торик аз ҷиноят ва бадаҳдӣ санади муҳками дигаре бар дурӯғгӯӣ, ғайримантиқӣ, ғайриқобили эътимод ва палид будани Амрико бошад. Акнун, ки душмани амрикоӣ дар пайи ҷангафрӯзӣ ва таҳаммули хароҷоти вазнинтар ва беобрӯии бештар аст, бидонад, ки миллати азизи Эрон ва ҷабҳаи Муқовимат дарсҳои фаромӯшнашаванда барои ӯ дорад, ки шуҷоатҳои размандагони Ислом ва ғайрати мардумони шуҷои минтақаи ҷануб дар ин рӯзҳо намунаҳое аз онро нишон додааст.

Лозим аст ба шумо, мардуми бовафо ва сарфарози Эрон, арз шавад, ки аз ҷумлаи асоситарин корҳо дар ин бурҳа, исрор бар ваҳдати калима ва иттиҳоди муқаддас дар ҳамаи сатҳҳои мардум ва масъулон ва дар тамоми арсаҳо барои амалӣ гардидани ормонҳои баланди Инқилоби исломӣ ва таъмини иззат ва истиқлоли Эрони азиз, хусусан дар баробари душмани ҷинояткор ва ҳилагари амрикоӣ аст. Ҳамон гуна ки пеш аз ин борҳо ва бо таъкид ёдовар шуда буд, ҳифзи ваҳдат ва парҳез аз тафриқа ва низоъ, ихтилофоти сиёсӣ ва барҷаста кардани тафовутҳои иҷтимоӣ вазифаи ҳамагонӣ аст ва албатта нақши масъулон ва унсурҳои дилсӯз ва дилбохтаи Инқилоб ва Имом ва Раҳбари шаҳид дар ҳамбастагӣ ва якпорчагии кишвар муҳимтар ва ҳассостар аст.

Бар ин асос, миллати азиз бо идомаи эътимод ба масъулони дилсӯз дар ҳар се қувва, ки талоши онон барои рифоҳ ва саодати миллат ошкор аст, ҳамчунон барои таъмини ҳифзи манофеи Эрони исломӣ ҳушёр ва фаъол дар майдон хоҳад буд. Мумкин аст касоне бо ихлоси тамом ва аз рӯйи хайрхоҳӣ интиқодҳое нисбат ба амалкарди баъзе аз масъулон дошта бошанд. Ба назари банда, дар айни ҳол ки ин эҳтимом ва нигаронии онон барои низом, мисли худи шахсҳояшон, сармояи арзишманде ба шумор меояд ва худ ба худ амри матлуб маҳсуб мешавад, ин азизон, ки баъзе аз онон аз пешравони басират ҳастанд, бояд эҳтиёт кунанд, ки ин равиш, аввалан, зулмеро бар бегуноҳе раво надорад, ки он худ сарчашмаи маҳрумият аз баракот ва иноятҳо мегардад; ва сониян, боиси шикаст дар ваҳдат ва ҳамбастагии иҷтимоӣ нагардад; ки бо ҳифзи ин ҷиҳатҳо интиқодҳо боиси равнақ ва шукуфоии корҳо хоҳад шуд. Душман набояд ҳеҷ нишонаи заъферо, аз ҷумла ин заъфро, аз мо дарёфт кунад; ки ҳар гоҳ мо ин эҳтиётҳоро ба таври комил риоя намоем, ӯ ночор рӯ ба ҳазимат хоҳад овард.

Бори дигар аз як-як мардуми азиз, ки худ соҳибазои падари шаҳиди уммат ҳастанд ва бо вуҷуди душвориҳо ва баъзе маҳдудиятҳо ва номулоимиҳо дар рӯйдоди бузурги гусели Оқои шаҳиди Эрон ҳамосае таърихӣ офариданд, самимона қадрдонӣ мекунам.

Ҳамчунин аз марҷаъҳои муаззами таклид, уламо, андешамандон ва нухбагон, фаъолони фарҳангӣ, иҷтимоӣ ва сиёсӣ ва аз иқдомот ва талошҳои ниҳодҳои кишварӣ ва ҳарбӣ ва низ ҳузури мақомот ва намояндагони ҷабҳаи сарфарози Муқовимат ва наҳзатҳои пурифтихори исломӣ ташаккур мекунам. Умед аст, ҳамаи касоне, ки дар ин ҳамосаи таърихӣ ба ҳар наҳве ҳузур ва ҳамроҳӣ ва ҳамдилӣ доштаанд, мавриди иноят ва дуои хоси сарвари мо (аҷҷалаллоҳу таоло фараҷаҳу-ш-шариф) қарор гиранд.

Сайид Муҷтабо Ҳусайнии Хоманаӣ, 26 тири 1405