Mesazh me rastin e Ditës së Punëtorit dhe Ditës së Mësuesit

Ky është përkthim i tekstit origjinal në persisht. Teksti origjinal në persisht

بسم‌الله الرّحمن الرّحیم
Në emër të Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit.

Dy ditët, e njëmbëdhjeta dhe e dymbëdhjeta e Ordibeheshtit, janë ditët në të cilat nderohet pozita e punëtorit dhe dinjiteti i mësuesit. Përtej nderimit me fjalë dhe simbolik, i cili nga ana e tij është një veprim i përshtatshëm dhe i drejtë, përparimi i çdo vendi varet nga dy krahë: dija dhe veprimi.

Mësuesi luan rol në fazën e parë të realizimit të këtij qëllimi. Mbi të bie përgjegjësia e rëndë e mësimdhënies së dijes, e rritjes së aftësive dhe një pjesë e rëndësishme e zhvillimit të vizionit dhe e formësimit të identitetit të brezit të ardhshëm. Nxënësit, studentët dhe studentët e seminareve fetare që rriten pranë çdo mësuesi, në një të ardhme jo shumë të largët do t'i zbatojnë aftësitë e fituara dhe dijet e mësuara, dhe shpesh në karakterin, sjelljen dhe fjalët e tyre në fusha të ndryshme, nga mjedisi i ngrohtë i familjes deri te vendi i punës dhe rruga, si një pasqyrë, do të jenë shfaqës të sjelljeve dhe të fjalëve të mësuesve të tyre.

Nga ana tjetër, fusha e punës është një skenë e gjerë sa vendi vetë, e cila shtrihet nga brenda shtëpive, zyrave, njësive të biznesit dhe xhamive deri te arat, punishtet, fabrikat, minierat dhe lloje të shumta profesionesh shërbimi. Sa më shumë që kjo hapësirë e gjerë të përfitojë nga dy elementet e zellit në punë dhe të përkushtimit, të cilët konsiderohen shtylla të çdo suksesi të madh, aq më shumë dhe më mirë garantohet përparimi i vendit.

E dimë se një punëtor, në dritën e përkushtimit dhe të punës së mirë, ndonjëherë arrin një pozitë të tillë saqë është e denjë që, ashtu si dora plot dashuri e mësuesit dhe e edukatorit, edhe dora e tij e aftë dhe mjeshtërore të puthet në shenjë falënderimi dhe mirënjohjeje. Kjo, sigurisht, është diçka që mund të sigurohet nga prehri i edukatorëve të parë të çdokujt, domethënë i babait dhe i nënës së tij, dhe më pas nga prania pranë mësuesit.

Tani që Republika Islamike e Iranit, pas më shumë se dyzet e shtatë vjetësh xhihadi, duke u mbështetur në mirësinë hyjnore, në betejën ushtarake me armiqtë e përparimit dhe të lartësimit të saj u ka treguar botës një pjesë të aftësisë së saj të jashtëzakonshme, edhe në fazën e xhihadit ekonomik dhe kulturor duhet t'i lërë ata të zhgënjyer dhe t'i mposhtë.

Mësuesit do të jenë hallka më ndikuese në betejën kulturore dhe punëtorët ndër elementet më ndikuese në betejën ekonomike; aq sa mund të pohohet se këta të dy janë si shtylla kurrizore e fushës së kulturës dhe të ekonomisë. Prandaj është e nevojshme që ata ta kuptojnë mirë rëndësinë e pozitës së tyre të veçantë, e cila është përtej një profesioni për veprimtarinë në të cilin merret një pagë.

Po ashtu, paralelisht me këtë, duhet pasur parasysh se nderimet me fjalë, vjetore ose herë pas here, ndonëse janë të përshtatshme dhe të duhura, mirënjohja për përpjekjet e këtyre dy shtresave duhet të jetë më e thellë dhe më praktike se kaq. Unë mendoj se, ashtu si populli i dashur i Iranit, me praninë e tij në sheshe dhe në rrugë, u jep një mbështetje të denjë forcave ushtarake të vendit të vet, është e përshtatshme që edhe në ndihmën ndaj mësuesve dhe punëtorëve të tregojë një mbështetje të fortë.

Ndër të tjera, duhet të krijohen më shumë se më parë kushtet për bashkëveprimin e familjeve të nxënësve dhe të studentëve në drejtimin e shkollave dhe të universiteteve; gjithashtu, duke u dhënë përparësi konsumit të mallrave të prodhuara brenda vendit, duhet të mbështeten punëtorët prodhues; dhe sidomos pronarët e bizneseve të dëmtuara, për aq sa është e mundur, të shmangin shkurtimin e fuqisë punëtore dhe largimin e punëtorëve të tyre, qoftë në njësitë prodhuese, qoftë në njësitë e shërbimeve, por përkundrazi ta konsiderojnë çdo punëtor si pasuri të asaj njësie prodhuese ose shërbimi; dhe, sigurisht, edhe qeveria e nderuar, për aq sa mundet, ta mbështesë këtë veprim dashamirës.

Irani i dashur, ashtu siç pas vitesh përpjekjesh është shfaqur në pozitën e një fuqie ushtarake, inshallah dhe me mirësinë e Allahut, duke përvijuar vijat e identitetit iranian-islam dhe duke e rrënjosur atë gjithnjë e më shumë në mendjet dhe në shpirtrat e të rinjve të këtij vendi nga dora e edukatorëve dhe e mësuesve, si dhe duke u dhënë përparësi konsumit të mallrave të prodhimit vendas, që janë fryt i përpjekjeve të punëtorëve të palodhur iranianë, do ta përshkojë rrugën drejt majave të përparimit dhe të lartësimit; dhe kjo, sigurisht, me lutjen e mirë dhe me ndërmjetësimin e Zotërisë sonë (Allahu i Lartësuar e shpejtoftë daljen e tij të nderuar) do të realizohet sa më shpejt dhe sa më mirë, me lejen e Allahut të Lartësuar. والسّلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته (Paqja, mëshira dhe bekimet e Allahut qofshin mbi ju).

Sejjid Mojtaba Hosseini Khamenei
11/Ordibehesht/1405