Ev wergera metna esil a farisî ye. Metna esil bi farisî
بسم الله الرّحمن الرّحیم
Bi navê Xwedayê Dilovan û Mihrevan
Hefteya yekem a meha Şehrîwerê her sal, boneyek e ji bo destnîşankirina xizmetên hukûmeta Komara Îslamî ya Îranê. Îsal hukûmeta Komara Îslamî ya Îranê bi şanaz e ku rojên Hefteya Hukûmetê bi rojên bûyîna bi bext û bi bereket a du zarokên Rebîulewelê (selawat û silavên Xwedê li ser wan herduyan û malbatên wan be) re li hev rast hatine.
Di vê derfetê de ez li hemû karmend û rêveberên çalak ên dezgehên dewletê û bi taybetî li Serokkomarê rastgo û dilsoz ê hukûmeta çardehem pîroz dikim û «Xwedê hêzê bide we» dibêjim; nemaze bi berçavgirtina wan kiryarên hêja yên ku tevî sînordarî û pîlanên cuda yên dijminê Amerîkî-siyonîst û tundkirina ambargo û dorpêçan, di dema şerê ferzkirî yê sêyem de û piştî wê, di riya dabînkirina kel û pel û her cure xizmetên ku gel hewcedarê wan e, sererastkirina xalên girîng ên zirardîtî û rêvebirina enerjiyê de pêk anîne. Herwiha cih heye ku em bîranîna serokkomarên şehîd Recayî û Reîsî, serokwezîrê şehîd Bahuner û karmend, rêveber û wezîrên şehîd ên di serdemên cuda yên hukûmetê de, û li serê hemûyan Rêberê mezin ê şehîd ku nêzî du serdeman berpirsiyariya serokkomariyê girtibû ser xwe, bi rûmet bigirin û ji bo hemûyan bilindbûna pileyan û lutfên Xwedê bixwazin.
Derfeta xizmeta ji gel û armancên Komara Îslamî re nîmeteke bi qîmet e ku divê qedrê wê were zanîn. Di serdema niha de û di rewşa hesas û tevlihev a ku gihîştina «Îraneke her ku diçe xurtir» pê re rû bi rû ye, yek ji karên pêwîst ji bo gihîştina vê armancê, ji bilî xebata şev û rojê û nûjeniya berdewam, ronîkirin û vegotina hêz û xurtiya Îranê û neteweya wê ya delal e. Lawazî, kêmasî û kêmbûn ne hewcedarî vegotin û derxistina pêş in; belkî hewcedarî plansazî û kiryarê ji bo rakirin û çareserkirina pirsgirêkê ne. Carinan gotina rastgo ya lawaziyên xwe di demekê de ku dijmin hewcedarî moralê ye, alîkariyeke mezin e ji wî re û dibe ku dilên dost û hevalan bixe nava xemê û wan şaş û sergerdan bike. Erê, her gava ku guhdarên van gotinên rastgo tenê gel û dilsozên me bin, pirsgirêk kêm dibe. Lê hêz, xurtî û xalên erênî, li gorî hînkirina Qur'anî ya «و امّا بِنِعمَة ربِّکَ فَحَدِّث» (Û nîmeta Rebbê xwe bibêje; Qur'an, Duha 93:11), hewcedarî vegotin û derxistina pêş in.
Gelê delal ê Îranê, ku di şeş mehên borî de qîmeta xwe ya rastîn di dîmenên cuda yên cîhada li dijî dijmin, amadebûna li meydanan, hevgirtin, hevdilî û hevkariya xwe de eşkere kiriye, hêja û heqdar e ku xizmetkariya hêz û dezgehên berpirsiyar ên Komara Îslamî di riya gihîştina asta xwestî ya vê nîzama pîroz û payeya bilind a neteweya rabûyî de hîs bike. Bê guman tiştê ku li jêr tê gotin di navenda bernameyên hukûmeta xizmetkar de ye an bi awayekî di lîsteya armancên wê de ye û gotina wê li vir tenê ji bo bîranînê ye. Ji wan, pêwîstiya baldariya ciddî li zincîra dijwariyên aborî û debarê wekî enflasyon, bêkarî, rêvebirina bihayan û bazara kel û pel û xizmetan, û baldariya taybet li hin hêmanên din ên qada aboriyê wekî mezinbûn, zêdekirina veberhênanê û rêberkirina wê ber bi aliyê bikêr û pêwîst ve, geşkirina hilberînê, hêdî hêdî derxistina dolarê ji asta rolgirtina girîng, û di dawiyê de kirina koma siyasetên Aboriya Berxwedanê wekî eksen e. Mifteya sereke di vî warî de ji bo çareserkirina hemû van karan di sernavê pişta xwe dayîna her ku diçe bêtir bi hilberîna navxweyî de tê dîtin. Bê guman dabînkirina asteke têr ji hebûna kel û pelên giştî û pisporî bi xwe pêwîstiyeke teqez e ku bi berçavgirtina wê, li cihên ku hilberîna navxweyî têr tune be, divê ji îtxalatê bi awayekî rast û aqilane sûd were wergirtin. Bi xwezayî teşwîqkirina hilberînê û di heman demê de rêvebirina îtxalat û bihayan dikare bigihîje rewşekê ku lekeyên tarî yên ku li ser rûpela aboriya welat xuya dibin hêdî hêdî biçûk û biçûktir bibin heta ku bi tevahî winda bibin. Di vê qadê de, her çend tevgera dijmin di şer de û piştî wê bê bandor nîne, lê rêvebirina her ku diçe jîrtir a beşên vê qadê û xwestina alîkariyê di hin rewşan de ji endamên gel û di hinên din de ji pispor û teknolojîstan û pêkanîna kapasîteyên nû, welat ber bi berfirehbûna karan û avadaniyê ve dibe. Dijminê sondxwarî yê vê neteweyê hewl dide ku wiha telqîn bike ku riya avadanî û pêşketinê di şopandina wî û daxwazên wî yên nerewa re derbas dibe; lê belê dîtina wê ya ku wî di serdemên borî de, heta gelek sal berî Şoreşa Îslamî, anîbû serê vî welatî û çavkaniyên wî, berevajî vê nîşan dide.
Û ji mijar û babetên din ên girîng, karanîna teknolojî û nûjeniyên ku ji aliyê elîtên ciwan ve têne pêşniyarkirin e. Carinan karanîna di wextê xwe de ya vê avantajê û dev ji rêûresma asayî û adetên berbelav berdan di mijarekê de, bazdanên bandorker di riya pêşketin û bilindbûna welat de pêk tîne. Ev yek di her cure şaxên hilberîna hêzê de, ji çandinî û pîşesazî bigire heta çand û perwerde, karên ragihandinê û civakî, dikare were xeyalkirin.
Û dîsa ji mijarên bingehîn ên welat ku divê her tim di navenda baldariya hukûmet, karbidestên wê û hemû berpirs û beşên desthilatdariyê de be, parastina yekîtiyê û çavdêriya hevgirtina civakî ye. Her kiryarek di her yek ji qadên mezin ên çandî, civakî, siyasî, ewlehî û aborî de divê bi berçavgirtina pêveka girêdayî hevgirtina civakî were kirin. Hin kiryar ku dibe ku di xuyangê de di nava hin çînên welat de alîgir jî hebin, heke ev pêvek tê de tune be an jî ya ku wekî pêvek ji bo wê hatiye amadekirin di warê kirinê de were paşguhkirin, dikarin zirarê bigihînin heman çînan û yên din. Bê guman her gotineke bêhêvîker û lawazkerê motîvasyonên neteweyî û giştî û her cure dubendiya xeyalî wekî şer an danûstandin, lihevhatin an tundrewî, lihevkirin an şerxwazî, ku di rabirdûyê de rasterast an nerasterast zirar gihandiye gelê me yê delal, ji niha û pê ve jî dikare heman bandorê bihêle. Ji ber vê yekê ez bi qetî ragihînim ku kirina her tiştê ku li dijî hevgirtina civakî be, qedexe ye.
Û ji mijarên din ên girîng, baldariya serstratejîk li ser mijara çand, hînkirin û perwerdeyê ye. Gotina serstratejîk tê wê wateyê ku amadekirina stratejiyên din divê bi berçavgirtina vê mijarê be. Di vê çarçoveyê de, baldariya li ser wan çînên ku çavkaniya belavkirina çanda erênî û avaker in, wekî mamosteyên di perwerdeya giştî, zanîngeh û hewzeyê de, herwiha hemşîre û bijîşkên ku xwe ji pêkanîna erkê xwe di saziyên ne-taybet de re terxan kirine, girîngiyeke taybet heye; wekî ku baldariya li ser rola jinên malê, ku hûrtirîn beşên nexş û nîgarên çanda xweşik û xwestî ya pêşerojê di nava malan de fêrî yek bi yek zarokên vê war û axê dikin, jî xwedî heman girîngiyê ye.
Hêvî ye ku pêkanîna van mijaran û mijarên din ên bikêr ên ku şikir ji Xwedê re di lîsteya bernameyên hukûmetê de têne dîtin, welatê me yê delal ber bi «Îraneke her ku diçe xurtir» ve bibe û çalakvanên di vê riyê de hêjayî baldariya taybet a Mezinê me (Xwedê ferecê wî yê pîroz nêzîk bike) û duaya wî ya xêr, bereket û rêberiyê bike.
والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته
Silav, rehma Xwedê û bereketên Wî li ser we be.
Seyyid Mucteba Huseynî Xamineyî
6/Şehrîwer/1405