Dit is een vertaling van de oorspronkelijke Perzische tekst. Oorspronkelijke tekst in het Perzisch

بسم الله الرّحمن الرّحیم
In de naam van God, de Erbarmer, de Barmhartige

De eerste week van de maand Shahrivar is elk jaar een gelegenheid om aandacht te besteden aan de diensten van de regering van de Islamitische Republiek Iran. Dit jaar mag de regering van de Islamitische Republiek Iran zich vereerd voelen dat de dagen van de Week van de Regering samenvallen met de dagen van de gelukkige en gezegende geboorte van de twee in de maand rabi al-awwal geborenen (Gods zegeningen en vrede zij met hen beiden en met hun familie).

Bij deze gelegenheid feliciteer ik alle medewerkers en actieve bestuurders van de overheidsinstellingen, en in het bijzonder de oprechte en toegewijde president van de veertiende regering, en wens ik hun kracht toe; vooral gezien de verdienstelijke maatregelen die zij, ondanks de beperkingen en de uiteenlopende intriges van de Amerikaans-zionistische vijand en de verscherping van de sancties en blokkades, tijdens en na de derde opgelegde oorlog hebben genomen bij het voorzien in de goederen en de diverse diensten die het volk nodig heeft, het herstel van belangrijke beschadigde punten en het beheer van de energie. Tevens past het ons de nagedachtenis te eren van de gemartelde presidenten Rajai en Raisi, de gemartelde premier Bahonar, en de gemartelde medewerkers, bestuurders en ministers in de verschillende perioden van de regering, en bovenal van de gemartelde Leider van verheven aanzien, die bijna twee termijnen het presidentschap bekleedde, en voor hen allen verheven rangen en goddelijke gunsten te vragen.

De gelegenheid om het volk en de doelen van de Islamitische Republiek te dienen, is een kostbare gunst die gekoesterd moet worden. In de huidige tijd en in de kritieke en complexe omstandigheden waarmee het bereiken van een "steeds sterker Iran" wordt geconfronteerd, is een van de noodzakelijke zaken voor het verwezenlijken van dit doel, naast inspanningen dag en nacht en voortdurend initiatief, het toelichten en vertellen van de macht en kracht van Iran en zijn dierbare natie. Zwakte, gebrek en tekortkoming hoeven niet verteld en uitgelicht te worden; zij vereisen planning en actie om het probleem weg te nemen en op te lossen. Soms is het oprecht benoemen van de eigen zwakheden, op een moment dat de vijand moreel nodig heeft, een grote hulp voor hem, en het kan de harten van vrienden en medestanders verontrusten en hen in verwarring en verbijstering brengen. Inderdaad, wanneer de toehoorders van deze oprechte uitspraken slechts ons volk en zij die met ons begaan zijn zouden zijn, wordt het bezwaar kleiner. Maar kracht, macht en positieve punten moeten, volgens de Koranische lering «و امّا بِنِعمَة ربِّکَ فَحَدِّث» (En spreek over de gunst van uw Heer; Koran 93:11), verteld en uitgelicht worden.

Het dierbare Iraanse volk, dat in de afgelopen zes maanden zijn ware gehalte heeft getoond in de verschillende uitingen van de jihad tegen de vijand, de aanwezigheid op de pleinen, en zijn samenhang, eensgezindheid en solidariteit, verdient het en heeft er recht op de dienstbaarheid te voelen van de machten en de verantwoordelijke instellingen in de Islamitische Republiek op de weg naar het gewenste niveau van dit heilige bestel en naar de verheven waardigheid van een opgestane natie. Ongetwijfeld staat wat hieronder wordt gezegd in het centrum van de programma's van de dienstbare regering, of staat het op een of andere manier op de lijst van haar doelen, en het noemen ervan op deze plaats dient slechts als herinnering. Daartoe behoort de noodzaak van serieuze aandacht voor de keten van economische en levensonderhoudsuitdagingen, zoals inflatie, werkloosheid, het beheer van de prijzen en van de markt voor goederen en diensten, en bijzondere aandacht voor enkele andere elementen van het economische domein, zoals groei, het vergroten van investeringen en het sturen daarvan naar nuttige en noodzakelijke richtingen, het stimuleren van de productie, het geleidelijk uitschakelen van de dollar uit een belangrijke rol, en ten slotte het centraal stellen van het geheel aan beleidslijnen van de verzetseconomie. De hoofdsleutel tot de oplossing van al deze zaken op dit gebied is te vinden in het steeds meer steunen op de binnenlandse productie. Uiteraard is het waarborgen van een voldoende aanbod van algemene en gespecialiseerde goederen op zichzelf een absolute noodzaak, en met het oog daarop moet, waar de binnenlandse productie niet toereikend is, op juiste en verstandige wijze gebruik worden gemaakt van import. Vanzelfsprekend kan het bevorderen van de productie, samen met het beheer van de import en de prijzen, leiden tot een situatie waarin de donkere vlekken die zich op het blad van de economie van het land aftekenen geleidelijk kleiner en kleiner worden, totdat zij geheel verdwijnen. Hoewel het gedrag van de vijand tijdens en na de oorlog op dit terrein niet zonder invloed is, zal een steeds slimmer beheer van de onderdelen van dit terrein, het inroepen van hulp, in sommige gevallen van de leden van het volk en in andere van deskundigen en technologen, en het verwezenlijken van nieuwe capaciteiten, het land naar uitbreiding en opbouw leiden. De gezworen vijand van deze natie probeert de indruk te wekken dat de weg naar opbouw en vooruitgang loopt via gehoorzaamheid aan hem en aan zijn onterechte eisen, terwijl de beschouwing van wat hij in vroegere perioden, zelfs jaren vóór de Islamitische Revolutie, dit land en zijn hulpbronnen heeft aangedaan, het tegendeel aantoont.

Een ander belangrijk vraagstuk is de inzet van technologieën en innovaties die door jonge elites worden voorgesteld. Soms leidt het tijdige gebruik van dit voordeel en het loslaten van de gebruikelijke gang van zaken en de gangbare gewoonten op een bepaald gebied tot doeltreffende sprongen op de weg van de vooruitgang en verheffing van het land. Dit is denkbaar in alle takken van de opbouw van macht, zoals landbouw, industrie, cultuur en opvoeding, communicatie en maatschappelijke zaken.

Weer een ander fundamenteel vraagstuk van het land, dat altijd in het middelpunt van de aandacht van de regering en haar leden en van alle functionarissen en onderdelen van de staat moet staan, is het in acht nemen van de eenheid en het bewaken van de maatschappelijke samenhang. Elke maatregel op elk van de grote culturele, maatschappelijke, politieke, veiligheids- en economische terreinen moet worden genomen met inachtneming van een bijbehorende toetsing aan de maatschappelijke samenhang. Sommige maatregelen, die ogenschijnlijk ook voorstanders onder bepaalde lagen van het land hebben, kunnen, indien zij een dergelijke toetsing missen of indien wat als toetsing is opgesteld in de praktijk wordt veronachtzaamd, schade toebrengen aan diezelfde lagen en aan anderen. Ongetwijfeld kan elke ontmoedigende uitspraak die de nationale en algemene motivatie verzwakt, en elke vorm van denkbeeldige tegenstelling, zoals oorlog of onderhandeling, eensgezindheid of radicalisme, compromis of oorlogszucht, die in het verleden ons dierbare volk directe of indirecte schade heeft toegebracht, ook voortaan hetzelfde effect hebben. Daarom verklaar ik met klem dat het begaan van alles wat de maatschappelijke samenhang schaadt, verboden is.

Een ander belangrijk vraagstuk is de meta-strategische aandacht voor cultuur, onderwijs en opvoeding. De uitdrukking 'meta-strategisch' betekent dat de vaststelling van de andere strategieën met inachtneming van dit vraagstuk moet gebeuren. In dit verband is aandacht voor de lagen die de bron zijn van de verspreiding van een positieve en opbouwende cultuur, zoals de leraren in het onderwijs, aan de universiteiten en in de religieuze seminaries, en eveneens de verpleegkundigen en artsen die zich hebben gewijd aan hun taak in niet-particuliere instellingen, van bijzonder belang; zoals ook de aandacht voor de rol van huisvrouwen, die binnen de beslotenheid van het huis de fijnste onderdelen van het patroon van de mooie en wenselijke cultuur van de toekomst aan ieder kind van dit land bijbrengen, eenzelfde belang heeft.

Het is te hopen dat het toepassen van deze punten en van de andere nuttige punten die, God zij geprezen, in de lijst van de programma's van de regering te vinden zijn, ons dierbare land naar een "steeds sterker Iran" zal leiden en dat zij die op deze weg actief zijn, de bijzondere aandacht van onze meester (moge God de Verhevene zijn edele verschijning bespoedigen) en zijn gebed om goedheid, zegen en leiding waardig zullen worden.

والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته
Vrede zij met u, en de barmhartigheid van God en Zijn zegeningen.
Sayyed Mojtaba Hosseini Khamenei, 6 Shahrivar 1405