Përvjetori i operacionit Zolfaghari në Abadan

Ky është përkthim i tekstit origjinal në persisht. Teksti origjinal në persisht

بسم الله الرحمن الرحیم
Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit

9 Aban është përvjetori i epopesë popullore dhe i operacionit trimëror të luftëtarëve të Islamit kundër agresorëve baathistë, me të cilin ata u dëbuan nga ishulli i Abadanit, vetëm dyzet ditë pas fillimit të luftës së parë të imponuar, në vitin 1359.

Kjo epope e rëndësishme, e cila konsiderohet fitorja e parë e kombit të Iranit në Mbrojtjen e Shenjtë tetëvjeçare dhe për të cilën është folur pak, u emërtua operacioni Zolfaghari dhe përmban shumë mësime për përballjen me armiqtë dhe agresorët e atdheut tonë islam në çdo kohë.

Në ato ditë, mbi Irakun sundonte një sundimtar despotik, i cili nuk kishte asnjë lidhje të vërtetë me besimet dhe traditat e popullit irakian dhe, në kundërshtim me botëkuptimin e kombit fisnik të Irakut, që me të drejtë është vëlla me popullin e Iranit, kujtonte se me disa slogane dhe pretendime të kota mund ta këpuste lidhjen e thellë të dy kombeve, e cila ka një histori të mbështetur në shkollën e besimit dhe në dashurinë ndaj Familjes së pagabueshmërisë dhe pastërtisë (bekimet dhe paqja e Allahut qofshin mbi ta të gjithë).

Armiku baathist, atëherë ashtu si edhe armiku i sotëm, përdori metodat e zakonshme të agresionit, të pushtimit dhe të rrethimit; dhe rruga e përballjes efektive dhe e fitores mbi planin e tij ogurzi ishte vigjilenca e popullit dhe e forcave vetëflijuese dhe qëndresa e tyre me zell e burrëri, krahas trimërisë së heronjve të Ushtrisë dhe të Gardës Revolucionare.

Atë ditë, një punëtor iranian i thjeshtë dhe plot zell, me sakrificë dhe vetëmohim, e njoftoi popullin për planin ogurzi të armikut; dhe një grup forcash popullore dhe besimtarësh të xhamive të asaj zone, me besim dhe motivim hyjnor dhe me mjetet më minimale, nën udhëheqjen e imamit të namazit të xhumasë të Abadanit, luftëtarit dhe vetëflijuesit, dijetarit që vepronte sipas diturisë së tij dhe trimit, të ndjerit Ajatollah Jami (mëshira e Allahut qoftë mbi të), dolën në fushën e betejës.

Kjo lëvizje popullore e bëri të pendohej armikun agresor, të armatosur me armë të përparuara, dhe s'kaloi shumë kohë që një zinxhir i përbërë nga grupet e ndryshme etnike të kombit të Iranit, nga veriu në jug dhe nga lindja në perëndim, u bashkua për të mbrojtur kufijtë e Iranit islam, derisa, më pak se një vit më vonë, me mirësinë hyjnore dhe me urdhrin e Imamit të umetit (Allahu e shenjtëroftë shpirtin e tij të nderuar), u arrit thyerja e rrethimit të Abadanit.

Edhe sot janë po ajo vigjilencë dhe po ai besim, po ai motivim dhe po ai vullnet, po ajo sakrificë dhe po ai vetëflijim, po ai zell dhe po ajo qëndresë që, nën mirësitë e Allahut të Vërtetë, të Madhëruarit e të Lartësuarit, dhe nën kujdesin e Zotërisë sonë (Allahu i Lartësuar e shpejtoftë daljen e tij të nderuar), i ndihmojnë kombit të shtypur dhe të fuqishëm të Iranit në përballjen me hegjemonizmin, krimet dhe agresionin e Shejtanit të Madh dhe në arritjen e fitores në luftën e tretë të imponuar.

«وَما النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ الله العَزیزِ الحَکیمِ.»
Dhe fitorja nuk vjen veçse prej Allahut, të Plotfuqishmit, të Urtit. (Kur'an, Ali Imran 3:126)

Sejid Mojtaba Hosseini Khamenei
9 Aban 1405