Dit is een vertaling van de oorspronkelijke Perzische tekst. Oorspronkelijke tekst in het Perzisch

بسم الله الرحمن الرحیم
In de naam van God, de Erbarmer, de Barmhartige

9 Aban is de verjaardag van het heldenepos van het volk en de dappere operatie van de strijders van de islam tegen de baathistische agressors, waarmee zij van het eiland Abadan werden verdreven, slechts veertig dagen na het begin van de eerste opgelegde oorlog in het jaar 1359.

Dit belangrijke heldenepos, dat geldt als de eerste overwinning van de Iraanse natie in de achtjarige Heilige Verdediging en waarover weinig is gezegd, kreeg de naam operatie Zolfaghari en bevat vele lessen voor de confrontatie met de vijanden en agressors van ons islamitische vaderland, in alle tijden.

In die dagen heerste over Irak een despotische machthebber die geen juiste band had met de overtuigingen en tradities van de Irakezen, en die, in strijd met de gezindheid van de edele Iraakse natie, die terecht in broederschap met het volk van Iran verbonden is, meende dat hij met enkele leuzen en loze beweringen de diepe band tussen de twee naties kon verscheuren, een band waarvan de geschiedenis rust op de gemeenschappelijke leer en op liefde voor het huis van onfeilbaarheid en reinheid (Gods zegeningen en vrede zij met hen allen).

De baathistische vijand maakte in die dagen, net als de vijand van vandaag, gebruik van de gangbare methoden van agressie, bezetting en belegering; en de weg om hem doeltreffend te weerstaan en zijn onheilspellende plan te verijdelen, was de waakzaamheid van het volk en van de zelfopofferende strijdkrachten en hun moedige standvastigheid, zij aan zij met de dapperheid van de helden van het leger en de Revolutionaire Garde.

Op die dag waarschuwde een eenvoudige en eervolle Iraanse arbeider, met zelfopoffering en met gevaar voor eigen leven, de mensen voor het onheilspellende plan van de vijand, en een groep vrijwilligers en moskeegangers uit die streek trad, met geloof en goddelijke motivatie en met minimale middelen, aan op het strijdtoneel, onder leiding van de strijdbare en zelfopofferende voorganger van het vrijdaggebed van Abadan, de geleerde die naar zijn kennis handelde, de moedige wijlen ayatollah Jami (moge God zich over hem ontfermen).

Deze volksbeweging deed de agressor, die met geavanceerde wapens was uitgerust, spijt krijgen, en niet lang daarna sloot zich een keten van de verschillende volksgroepen van de Iraanse natie aaneen, van noord tot zuid en van oost tot west, ter verdediging van de grenzen van het islamitische Iran, totdat minder dan een jaar later, door Gods genade en op bevel van de imam van de oemma (moge God zijn edele geheim heiligen), de belegering van Abadan werd doorbroken.

En ook vandaag zijn het dezelfde waakzaamheid en hetzelfde geloof, dezelfde motivatie en wilskracht, dezelfde zelfopoffering en bereidheid het leven te geven, en hetzelfde eergevoel en standvastigheid die, onder de gunsten van God, de Waarheid, de Verhevene en Majesteitelijke, en de aandacht van onze meester [de Imam van de Tijd] (moge God de Verhevene zijn edele verschijning bespoedigen), de onderdrukte en machtige natie van Iran bijstaan in de confrontatie met de overheersing, de misdaden en de agressie van de Grote Satan en bij het behalen van de overwinning in de derde opgelegde oorlog.

«وَما النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ الله العَزیزِ الحَکیمِ.»
En de overwinning komt slechts van God, de Machtige, de Wijze. (Koran 3:126)

Sayyed Mojtaba Hosseini Khamenei
9 Aban 1405