Wannan fassara ce ta ainihin rubutun Farisanci. Ainihin rubutu a Farisanci
بسمالله الرّحمن الرّحیم
Da sunan Allah, Mai rahama, Mai jinƙai.
مُحمّدٌ رَسولُ الله وَالّذینَ مَعَهُ اَشِّداءُ عَلی الکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم
Muhammadu Manzon Allah ne, kuma waɗanda suke tare da shi masu tsanani ne a kan kafirai, masu tausayi ne a tsakaninsu. (Alƙur'ani, Al-Fath 48:29)
Ina taya al'ummar Iran mai daraja da babbar al'ummar Musulunci murnar ranakun haihuwar mai albarka, Babban Haske, Mafi darajar halittu, Fitila mai haskakawa, Zaɓaɓɓen Allah, Birnin ilimi, Rahama ga talikai, Manzon Musulunci mai daraja (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da iyalansa), da ɗansa tsarkakakke mai tsarkin zuciya, Hujjar Ubangiji cikakkiya, Imam Ja'afar Sadiq (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi).
Tun lokacin da ranar Cikamakin Annabawa ta fito a Makka mai daraja, hangen farin cikin ɗan Adam, wanda ya dogara ga cikar bauta da biyayya ga Allah Mai gaskiya, Maɗaukaki Mai girma, ya sami wani sabon haske; ruhohin annabawa da mala'ikun Allah da tsarkaka sun nutse cikin farin ciki, kuma shaiɗanun mutane da aljanu suka ciji yatsunsu saboda fushi da baƙin ciki da nadama. Domin mafi darajar halittun Allah a cikin dukan duniyoyin halitta marasa adadi yana sauka a doron ƙasa, kuma ba da daɗewa ba, sanye da rigar annabci da cikamakin annabci, riƙe da Alƙur'ani mai girma da aikin shiryar da ɗan Adam ta kowace fuska, zai tsara tafiyar babban ayarin ɗan Adam zuwa ga bauta da kamala zuwa ga Allah. Rayuwarsa da ta wasiyyansa Ma'asumai gaba ɗaya darasi ne na shiriya da bauta, darasi na sani da ƙauna, darasi na aƙida da jihadi, darasi na rayuwa da kyawawan ɗabi'u na ɗaiɗaiku da na zamantakewa, darasi na amana da gaskiya, darasi na izza da karamci, darasi na ilimi da aiki, darasi na rahama da tsayin daka, darasi na adalci da daidaito, da darasi na haɗin kai da 'yan'uwantaka. Gwargwadon yadda aka fi koyon waɗannan darussa kuma aka fi aiki da su, haka kaiwa ga kololuwar farin ciki da sa'a ke ƙara sauƙi ga 'yan Adam. Mun yi imani cewa ruhi tsarkakakke na Annabin rahama, da kuma ruhohi tsarkaka na wasiyyai da hujjoji tsarkaka (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da su baki ɗaya), kullum suna lura da halin Musulmi da al'ummar Musulunci, suna shiryar da su kuma suna tausaya musu. Idan wani kuskure ya fito daga 'ya'yan wannan uba mai tausayi kuma mai girma, zuciyarsa takan ɓaci, kuma duk lokacin da Musulmi suka yi aiki da darussansa da umarninsa, zuciyarsa mai albarka takan yi farin ciki.
Yanzu Musulunci da mabiyansa, bayan wucewa ta zamunna masu wahala da hargitsi, da kuma ratsa hawa da gangara masu yawa tun daga farkon zamani har zuwa yau, sun kai wani mataki mai ƙayyade makoma kuma mai yanke hukunci. A yau Musulmi za su iya taka rawa mai matuƙar tasiri da kafa tarihi. Yau ce ranar da hangen rinjayen gaskiya na ƙarshe a kan ƙarya, da Musulunci a kan kafirci, ya fi kusantowa ga tabbata fiye da dukan zamunnan da suka gabata.
Sharaɗi na farko na wannan muhimmin al'amari shi ne haɗin kan maganar Musulmi. Haɗin kan Musulmi a gaban kafircin duniya dabara ce ta Alƙur'ani kuma koyarwa ce ta asali ta Musuluncin Muhammadu (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da iyalansa) na gaskiya, ba wani al'amari na sama-sama ko mai wucewa ba. Abin da ake nufi da haɗin kai shi ne, a matakin gama-gari na al'ummomin Musulmi, abubuwan da kowa ya haɗu a kansu su zama ginshiƙi kuma asali. Hakika, ana ƙoƙari, bisa dogaro ga hujja kuma tare da kiyaye dukan martabar 'yan'uwantaka da tafiya tare, kuma kamar yadda ya fito daga koyarwar Alƙur'ani, cikin cikakken zaman lafiya da tsarkin zuciya, a mayar da abubuwan da aka saɓa a kansu su zama abubuwan da aka haɗu a kansu.
Abin da yake tabbatacce shi ne, kowane Musulmi a cikin al'ummomin Musulmi, wajen fuskantar kafircin duniya, dole ne ya sanya ƙa'idar Alƙur'ani ta «اَشِدّاءُ عَلی الکُفّار، رُحَماءُ بَیْنَهُم» (masu tsanani a kan kafirai, masu tausayi a tsakaninsu) ta zama ginshiƙin tunaninsa da maganarsa da aikinsa; ta haka ne ake samun haɗin kai da haɗuwar Musulunci. Duk lokacin da ɗaya daga cikin sassan biyu na wannan saƙo na sama ya nisanta daga aikin Musulmi, su ma za su nisanta daga wannan matsayi na izza wanda bisa gaskiya suka samu a Madinatul Islam (Birnin Musulunci); kuma wannan ƙa'ida ce wadda ba ta saɓawa.
Wannan ƙa'ida ɗaya ce daga cikin ƙa'idoji da muhimman saƙonni na Juyin Juya Halin Musulunci. Lokacin gudanar da Makon Haɗin Kai na farko ya koma ne zuwa watan Esfand 1356 hijira shamsiyya da zamanin gwagwarmaya da gwamnatin zalunci ta Pahlavi; a lokacin da Babban Jagora shahidi (Allah Ya ɗaukaka matsayinsa mai daraja), a lokacin zaman gudun hijirarsa a Iranshahr, ya gabatar da wannan tunani, kuma 'yan Shi'a da 'yan Sunna suka karɓe shi hannu bibbiyu. Ba da daɗewa ba bayan nasarar Juyin Juya Halin Musulunci, ta hanyar hikimar wanda ya kafa Jamhuriyar Musulunci, Imam Khomeini (Allah Ya tsarkake sirrinsa mai daraja), «Makon Haɗin Kai» ya zama na hukuma. Da falalar Allah Maɗaukaki, batun haɗin kai tsakanin 'yan al'ummar Musulmi yana da misali mai nasara a cikin al'ummar Iran, kuma makircin maƙiya bai yi tasiri sosai wajen ɓata shi ba.
Amma lalle masu mugun nufi kullum suna kwanto domin wannan babbar ni'ima. Abin da ke sanya musu fata shi ne fito da saɓani fili. Saɓanin aƙida da na mazhaba, ko da yake suna ɗaya daga cikin muhimman fuskokin burin maƙiyin Musulunci, kuma ya dogara ƙwarai ga amfani da su, amma ba zai wadatu da su ba; yana ƙoƙarin mayar da nau'o'in bambance-bambance na launin fata, al'ada, zamantakewa, tattalin arziki, siyasa da yanki su zama hujjoji na haifar da saɓani tsakanin Musulmi a Iran da kowace ƙasar Musulmi, domin ta haka ya zauna yana kallon rarrabuwar al'ummar Musulunci da raunana ƙarfinta, kuma a lokacin da ya dace ya ɗora mamayarsa a kansu. Umarnin Alƙur'ani mai girma a irin waɗannan al'amura an ambace shi a cikin aya mai daraja: «وَ لا تَنازَعوا فَتَفْشَلوا و تَذْهَبَ ریحُکُم» (Kuma kada ku yi jayayya, har ku raunana, kuma ƙarfinku ya tafi) (Alƙur'ani, Al-Anfal 8:46). Saboda haka, kowane mutum a kowane matsayi, wanda ya aikata duk wani abu da zai kai ga rarrabuwa tsakanin Musulmi kuma ya haifar da jayayya a cikin al'ummar Musulmi, da sani ko ba da sani ba, da nufi ko ba da nufi ba, ya tabbatar da burin maƙiyan Musulunci. To ta yaya a wannan zamani wani zai iya danganta irin wannan aiki ga jahilcinsa da rafkanarsa, alhali yanzu ɗagutan duniya, wanda Amurka mai aikata laifuka take a kansu, sun cire abubuwan rufe fuska na yaudara marasa tushe daga mummunar fuskar manufofinsu na mulkin mallaka da shirye-shiryensu na girman kai da mamaya, suka cire safar hannu ta karammiski mai yaudara, kuma suka nuna faratansu masu jini ga dukan duniya?
Yanzu lokaci ya yi da Musulmi za su yi tunani mai zurfi kuma su duba abubuwan da ke faruwa da kyau. Shin da a ce Musulmi hannu ɗaya ne wanda yake dunƙule ƙulle da ƙarfi, da al'ummar Falasɗinu za ta kasance haka babu mafaka, tana fuskantar zalunci da laifukan mamaya? Kuma da a ce al'ummomi da gwamnatocin da ke gefen Tekun Fasha sun tabbatar da haɗin kansu ƙarƙashin tutar Musulunci, da 'yan iska marasa asali kuma lalatattu za su sami ƙarfin gwiwar kwaɗayin ƙasashensu da dukiyoyinsu daga nisan dubban kilomitoci?
Shawarata mai ƙarfi wadda nake maimaitawa ga shugabannin ƙasashen Musulmi, musamman ƙasashen yankin Yammacin Asiya da gefen Tekun Fasha, ita ce: ku gane maƙiyinku na gaskiya, ku fahimci shirinsa, kuma ku fuskance shi. Maganin matsalolin al'ummar Musulmi shi ne haɗin kan magana, abota da taimakon juna a kan hanyar alheri da kyautatawa. Shugabannin Amurka masu aikata laifuka da tsarin Sahyoniya na ƙarya maƙiya ne da suka rantse a kan wannan haɗin kai da abota. Ba maƙiyan Jamhuriyar Musulunci da al'ummar Iran da babbar Ƙungiyar Gwagwarmayar Musulunci kaɗai ba ne; a'a, suna gaba da dukan al'ummar Musulunci, ciki har da al'ummomin Yammacin Asiya da Arewacin Afirka, kuma a wannan al'amari hatta shugabannin waɗannan ƙasashe, waɗanda da yawa daga cikinsu ana ɗaukarsu abokan aikinsu, ba a keɓe su ba; kamar yadda rashin girmamawa a fili da amfani da munanan kalamai game da wasu shugabannin ƙasashen Musulmi daga shugabannin masu girman kai yana nan a ƙwaƙwalwarku da tamu na kusa.
Muhimmin darasi na haɗin kai da rashin jayayya shi ne darasi na farko na makarantar Musulunci game da yadda ake mu'amala da maƙiyi da aboki. Amma darasi na biyu shi ne kare juna a gaban kafirci, kuma darasi na uku shi ne nau'o'in haɗin gwiwa da ƙarfafa juna a fannoni daban-daban na rayuwar Musulmi ta duniya da ta ruhi, ta fuskar arziki, tsaro, ilimi da ci gaba, wanda ƙarshen wannan hanya zai zama kaiwa ga sabuwar wayewar Musulunci. Saboda haka, haɗin kai tsakanin Musulmi shi ne babban tubalin ginin samun wayewar Musulunci mai izza kuma mai rinjaye. Wannan tarin ma'ana da tunani wanda burinmu ga duniyar Musulunci yake cikinsa, shi ma ya tabbata zuwa mataki mai karɓuwa a Iran abin ƙauna, kuma har wa yau shawarar wannan bawa mai hidima ga kowane ɗan al'umma ita ce kada su bari ko kaɗan wani saɓani ya bayyana a tsakaninsu.
A ƙarshe, ina fatan cewa ta hanyar ceton Manzo mai daraja da Iyalan gidansa tsarkaka (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da su), inuwar alherin Ubangiji mai cike da rahama da albarka za ta lulluɓe al'ummomin Musulmi, kuma kowace rana, ƙarƙashin inuwar aiki da umarnin Allah, su ƙara hawa matakan ci gaba da izza fiye da da.
والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
Amincin Allah da rahamarSa da albarkarSa su tabbata a gare ku.
Sayyid Mojtaba Hosseini Khamenei
8 Shahrivar 1405
17 Rabi'ul Awwal 1448