دا د اصلي فارسي متن ژباړه ده. اصلي فارسي متن
بسمالله الرّحمن الرّحیم
د لوی بخښونکي او ډېر مهربان الله په نامه
مُحمّدٌ رَسولُ الله وَالّذینَ مَعَهُ اَشِّداءُ عَلی الکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم
محمد د الله رسول دی، او هغه کسان چې له هغه سره دي، پر کافرانو سخت او په خپل منځ کې مهربانه دي. (الفتح ۴۸: ۲۹)
د نیّر اعظم (تر ټولو ستر ځلانده)، د مخلوقاتو د غوره، ځلانده څراغ، د الله د غوره کړي، د علم د ښار، حضرت رحمةٌ للعالمین، د اسلام مکرم رسول (صلّی الله علیه وآله وسلّم) او د هغه د پاک او پاکسرشته زوی، د الله د بشپړې حجت، حضرت امام جعفر صادق (صلوات الله وسلامه علیه) د زېږون ورځې د ایران شریف ملت او د اسلام ستر امت ته مبارکي وایم.
له هغه وخته چې د حضرت ختمي مرتبت (خاتم الانبیاء) د وجود لمر په مکه مکرمه کې راوخوت، د بشر د نېکمرغۍ لیدلوري، چې د حضرت حق جلّ وعلا د بندګۍ او اطاعت په بشپړتیا پورې تړلی دی، نوې ځلا وموندله؛ د انبیاوو، الهي پرښتو او قدسیانو ارواح په خوښۍ کې ډوب شول، او د انسانانو او پېریانو شیطانانو د غوسې، حسرت او غم ګوتې وچیچلې. ځکه د الله تر ټولو غوره مخلوق، د خلقت په ټولو بېشمېره نړیو کې، خاورینې نړۍ ته پښه ایښوده، او ډېر ژر به د نبوت او خاتمیت په خلعت او د ستر قرآن په لاس کې نیولو او د انسان د هر اړخیزې لارښوونې په ماموریت سره روان و، تر څو د بشریت د ستر کاروان حرکت د الله پر لور د عبودیت او تکامل خواته رامنځته کړي. د هغه حضرت او د هغه د معصومو اوصیاوو ژوند ټول د هدایت او بندګۍ درس، د معرفت او محبت درس، د عقیدې او جهاد درس، د ژوند او فردي او ټولنیزو ښو اخلاقو درس، د امانت او صداقت درس، د عزت او کرامت درس، د علم او عمل درس، د رحمت او قاطعیت درس، د قسط او عدالت درس، او د یووالي او ورورولۍ درس دی. دا درسونه هر څومره چې ښه زده او پرې عمل وشي، د بشر د اولادونو لپاره د نېکمرغۍ او برخلیک ښې والي څوکو ته رسېدل لا اسانه کېږي. موږ عقیده لرو چې د رحمت د پیغمبر پاک روح او همدارنګه د پاکو اوصیاوو او حجتونو (صلوات الله وسلامه علیه وعلیهم اجمعین) طیب ارواح تل د مسلمانانو او اسلامي ټولنې پر حالاتو څارونکي، لارښوونکي او مهربانه دي. کله چې د دې مهربان او بزرګوار پلار له اولادونو څخه کومه تېروتنه وشي، د هغوی خاطر خپه کېږي، او هر کله چې مسلمانان د هغوی پر درسونو او لارښوونو عمل وکړي، مبارک زړونه یې خوشحاله کېږي.
اوس اسلام او د هغه پیروان، له لومړي صدر څخه تر اوسه د سختو او ناکرارو دورو له تېرولو او د ډېرو لوړو ژورو له وهلو وروسته، یوه برخلیک ټاکونکي او پرېکنده پړاو ته رسېدلي دي. نن مسلمانان ډېر اغېزمن او تاریخ جوړوونکی رول لوبولای شي. نن هغه ورځ ده چې پر باطل د حق او پر کفر د اسلام د وروستۍ بریا لیدلوری د تېرو ټولو دورو په پرتله په ډېره کچه واقعیت ته نږدې شوی دی.
د دې مهم کار لومړی شرط د مسلمانانو د کلمې یووالی دی. د نړیوال کفر پر وړاندې د مسلمانانو یووالی یوه قرآني ستراتېژي او د محمدي (صلوات الله وسلامه علیه وآله) سوچه اسلام یوه اصیله ښوونه ده، نه یوه سطحي او تېرېدونکې مسئله. له یووالي څخه موخه دا ده چې د اسلامي ټولنو په عمومي کچه د ټولو ترمنځ ګډ ټکي محور او اصل وګرځي. البته هڅه کېږي چې د استدلال په ملاتړ، او د ورورولۍ او ملګرتیا د ټولو شؤونو د رعایت ترڅنګ، او همغسې چې له قرآني ښوونو څخه څرګندېږي، په بشپړه سوله او صفا کې د توپیر ټکي په ګډو ټکو بدل شي.
هغه څه چې یقیني دي دا دي چې په اسلامي ټولنو کې ټول مسلمانان باید د نړیوال کفر سره په مخامخ کېدو کې قرآني اصل «اَشِدّاءُ عَلی الکُفّار، رُحَماءُ بَیْنَهُم» (پر کافرانو سخت، په خپل منځ کې مهربانه) د خپل فکر، وینا او عمل محور وګرځوي، او په همدې توګه اسلامي یووالی او اتحاد ترلاسه کېږي. هر کله چې د دې اسماني پیغام له دوو برخو څخه هره یوه د مسلمانانو له عمل څخه لرې شي، هغوی به هم له هغه عزت لرونکي مقام څخه لرې شي چې په حقه یې په مدینة الاسلام کې موندلی و، او دا یوه داسې قاعده ده چې استثنا نه لري.
دا قاعده د اسلامي انقلاب له بنسټیزو اصولو او پیغامونو څخه ده. د وحدت د لومړۍ اونۍ د لمانځلو وخت د ۱۳۵۶ لمریز کال اسفند او د پهلوي د ظلم له دستګاه سره د مبارزې دورې ته ورګرځي؛ هغه وخت چې عظیم الشأن شهید رهبر (اعلی الله مقامه الشریف) په ایرانشهر کې د خپل تبعید په دوره کې دا فکر مطرح کړ او شیعه او سني دواړو یې هرکلی وکړ. د اسلامي انقلاب له بریا ډېر ژر وروسته، د اسلامي جمهوریت د بنسټ اېښودونکي حضرت امام خمیني (قدّس سرّه الشریف) په تدبیر، «د وحدت اونۍ» رسمیت وموند. د لوی خدای په لطف، د مسلمان ملت د وګړو ترمنځ د یووالي مسئله د ایران په ملت کې یوه بریالۍ بېلګه لري، او د دښمنانو دسیسو د هغې په خرابولو کې ډېر اغېز نه دی درلودلی.
خو بېشکه بدخواهان تل د دې ستر نعمت په کمین کې دي. هغه څه چې هغوی هیلهمن کوي، د اختلافاتو برجسته کول دي. عقیدتي او مذهبي اختلافات که څه هم د اسلام د دښمن د موخې یو مهم اړخ ګڼل کېږي او هغه یې کارولو ته ډېر زړه تړلی، خو په هغو به بسنه ونه کړي او هڅه کوي چې ډول ډول نژادي، فرهنګي، ټولنیز، اقتصادي، سیاسي او جغرافیایي توپیرونه په ایران او په هر بل اسلامي هېواد کې د مسلمانو خلکو ترمنځ د اختلاف د رامنځته کولو په بهانو بدل کړي، تر څو له دې لارې د اسلامي امت ټوټه ټوټه کېدل او د هغه د ځواک کمزوري کېدل وګوري، او په مناسب فرصت کې پر هغوی خپله سلطه وچلوي. په دې مواردو کې د قرآن کریم لارښوونه په دې کریمه آیت کې راغلې ده: «وَ لا تَنازَعوا فَتَفْشَلوا و تَذْهَبَ ریحُکُم» (او په خپلو منځو کې شخړه مه کوئ چې سست به شئ او زور به مو له منځه ولاړ شي) (الانفال ۸: ۴۶). نو هر څوک چې په هر مقام کې وي، هر هغه کار وکړي چې د مسلمانانو ترمنځ د بېلتون لامل شي او د مسلمانانو په ټولنه کې شخړه رامنځته کړي، په پوهه یا ناپوهۍ او په خوښه یا بېخوښۍ یې د اسلام د دښمنانو موخه ترسره کړې ده. او څنګه په دې زمانه کې څوک کولای شي داسې کار خپلې ناپوهۍ او غفلت ته منسوب کړي، په داسې حال کې چې اوس د نړۍ طاغوتانو، او د هغوی په سر کې جنایتکارې امریکا، د خپلو استعماري موخو او استکباري او سلطه غوښتونکو نقشو له کرکجنې څېرې څخه دوکهییز او پوچ نقابونه لرې کړي، د مخمل غولوونکې دستکشې یې ایستلې، او خپلې په وینو لړلې منګولې یې ټولې نړۍ ته ښودلې دي؟
اوس هغه وخت دی چې مسلمانان فکر وکړي او پېښو ته په لا دقت وګوري. ایا که مسلمانان یو لاس وای چې خپل موټی یې په کلکه ټینګ کړی وای، د فلسطین ملت به همداسې بېپناه د اشغالګرو تر ظلم او جنایت لاندې راتلی؟ او ایا که د خلیج فارس په غاړو کې مېشتو ملتونو او دولتونو د اسلام تر بیرغ لاندې خپل یووالی رامنځته کړی وای، بېهویته او فاسدو اوباشانو به دا جرئت موندلی چې له زرګونو کیلومترو لرې څخه د هغوی خاورو او شتمنیو ته طمع وکړي؟
زما ټینګار او پرلهپسې سپارښتنه د اسلامي هېوادونو واکمنانو ته، په ځانګړې توګه د لوېدیځې اسیا سیمې او د خلیج فارس د غاړو هېوادونو ته، دا ده چې خپل رښتینی دښمن وپېژنئ، د هغه نقشه درک کړئ او ورسره مقابله وکړئ. د اسلامي امت د ستونزو درملنه د کلمې یووالی، دوستي او د خیر او نېکۍ په لاره کې همکاري ده. د امریکا جنایتکار واکمنان او جعلي صهیونیستي نظام د دې یووالي او دوستۍ قسم خوړلي دښمنان دي. هغوی یوازې د اسلامي جمهوریت، د ایران د ملت او د اسلامي مقاومت د سترې جبهې دښمنان نه دي؛ بلکې له ټول اسلامي امت، په ګډون د لوېدیځې اسیا او شمالي افریقا له ملتونو سره دښمني لري، او په دې کار کې حتی د دې هېوادونو واکمنان هم، چې ډېری یې د هغوی همکاران ګڼل کېږي، مستثنی نه دي؛ لکه څنګه چې د استکبار د مشرانو له لوري د ځینو اسلامي هېوادونو د مشرانو په اړه ښکاره بېاحترامي او د بدو تعبیرونو کارول ستاسو او زموږ په نږدې حافظه کې شته.
د یووالي او نه شخړې مهم درس د دښمن او دوست سره د مخامخ کېدو د ډول په اړه د اسلام د مکتب لومړی درس دی. خو دویم درس یې د کفر پر وړاندې د یو بل دفاع ده، او درېیم درس یې د مسلمانانو د مادي او معنوي ژوند په بېلابېلو مسایلو کې، د شتمنۍ، امنیت، علم او پرمختګ له پلوه، ډول ډول همکارۍ او یو بل پیاوړي کول دي، چې د دې لارې پای به نوي اسلامي تمدن ته رسېدل وي. نو د مسلمانانو ترمنځ یووالی د عزتمن او برلاسي اسلامي تمدن د ترلاسه کولو اصلي بنسټ ډبره ده. دا مفهومي او فکري کڅوړه، چې د اسلامي نړۍ لپاره زموږ ارمان پکې نغښتی دی، په خپل وار سره په ګران ایران کې تر د منلو وړ بریده تحقق موندلی، او بیا هم د دې خادم سپارښتنه د ملت ټولو وګړو ته دا ده چې په هېڅ ډول په خپل منځ کې د هېڅ اختلاف د راپیدا کېدو اجازه ورنه کړي.
په پای کې هیله لرم چې د مکرم رسول او د هغه د پاکې کورنۍ (صلوات الله وسلامه علیه وعلیهم) په شفاعتونو، د الهي لطف له رحمت او برکت ډک سیوری پر اسلامي ټولنو خپور شي، او هغوی ورځ تر بلې د الهي حکمونو پر عمل کولو په سیوري کې د پرمختګ او عزت پوړۍ له پخوا څخه لا ډېرې ووهي.
والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
په تاسو دې سلام، د الله رحمت او برکتونه وي.
سید مجتبی حسیني خامنهيي
8/شهریور/1405
۱۷/ ربیع الاول/ 1448