Lindja e Zonjës Zejneb dhe Dita e Infermierit

Ky është përkthim i tekstit origjinal në persisht. Teksti origjinal në persisht

بسم الله الرحمن الرحیم
Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit

Data pesë e muajit Xhumadel-Ula, çdo vit, përkujton lindjen e bekuar të një zonje që u rrit nën hijen e dashurisë, edukimit dhe shoqërisë së Pesë të Pastërve (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të dhe mbi ta), të cilët konsiderohen më të lartët e krijimit hyjnor. Edukimi dhe rritja e Zejneb el-Kubrasë (paqja qoftë mbi të) në këtë shkollë të ndritur, gjatë më shumë se pesëdhjetë viteve, nxori në pah te ky yll i shndritshëm i shekujve një shfaqje aq të larmishme të elementeve të fisnikërisë dhe epërsisë, saqë ajo ka qenë gjithmonë burim lavdërimi, admirimi dhe krenarie për miqtë e Allahut. Kulmi i këtij shkëlqimi ndodhi në epopenë e Ashurasë: nga njëra anë, dhurimi i pakufishëm i dhembshurisë, dashamirësisë dhe bashkëndjesisë së durueshme ndaj të shtypurve të fushës së Qerbelasë; dhe nga ana tjetër, të qenit një nga simbolet më të nderuara të qëndrueshmërisë dhe guximit.

Historia e lëvizjes dhe e Revolucionit Islamik, që nga fillimi, është e mbushur me skena të pranisë zejnebiane të grave dhe vajzave të Iranit. Kjo prani, në periudhën e zgjimit të pashoq të popullit që u shënua në Mbrojtjen e tretë të Shenjtë, mori një cilësi dhe sasi të habitshme. Tani gratë zejnebiane të Iranit islamik, me praninë e tyre të fuqishme në fusha të ndryshme, veçanërisht në sheshet e qyteteve dhe fshatrave, janë pararojat e sqarimit praktik dhe të rezistencës pas vijave të luftës së ashpër; aq sa tiranët e kohës, që gjithmonë duan vuajtjen, dhimbjen dhe shtypjen e këtij populli, nuk e shohin veten të aftë të përballen me këtë ushtri të madhe.

Ditën e lindjes së Zejneb el-Kubrasë njerëzit e një toke që u është përkushtuar me dashuri pasardhësve të pastër të Profetit (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi ta të gjithë), duke pasur parasysh mirësinë e saj, bashkëndjesinë me të vuajturit dhe vetëflijimin ndaj tyre, me të drejtë e kanë konsideruar ditë të nderimit të pozitës së infermierit. Sepse shumë nga këto cilësi morale dhe vlera njerëzore janë të dukshme te shtresa punëtore dhe e vlefshme e infermierëve. Roli i infermierit, ashtu si i disa shtresave të tjera, si mjekët, mësuesit dhe edukatorët, klerikët dhe shpëtimtarët, është një rol ngjallës dhe shpresëdhënës. Prandaj infermieri ndonjëherë shihet si një engjëll mëshire, dhe kjo ndodh kur, përballë nervozizmit dhe padurimit të njerëzve të vuajtur dhe të dobësuar, ai siguron qetësinë, shpresën, përmirësimin dhe shërimin e të sëmurëve dhe, si rrjedhim, zbritjen e mëshirës hyjnore. Sigurisht, roli i infermierëve në trajtimin e të sëmurëve, ndryshe nga ai i mjekëve, kërkon një prani të vazhdueshme, këmbëngulëse dhe të durueshme. Ndikimi i një prania të tillë shkon përtej çështjeve fizike; ajo është melhem për dhimbjet psikologjike dhe shpirtërore dhe në shumë raste pengon që dëshpërimi të mbizotërojë. Kështu, ajo që është përtej mundësive të mjekëve, kryhet përmes përmbushjes së këtij roli plot dhembshuri.

Në një kohë kur rrjeti i lig i arrogancës nuk kursen asnjë përpjekje për t’u shkaktuar lloj-lloj padrejtësish dhe krimesh popujve liridashës dhe të qëndrueshëm, veçanërisht popullit të Iranit, dhe ndër të tjera, përmes krijimit të lloj-lloj kufizimesh në fushën e trajtimit mjekësor dhe të barnave, synon t’i imponojë vuajtje popullit të madh të Iranit, vëmendja ndaj infermierëve, forcimi i komunitetit të infermierisë dhe ruajtja e ngritja e dijes, aftësive, kapacitetit, gjallërisë, motivimit dhe dinjitetit të infermierëve, veçanërisht të atyre që i janë përkushtuar punës në institucionet joprivate, kanë një ndikim të rëndësishëm në shëndetin dhe sigurinë fizike dhe shpirtërore të shoqërisë. Prandaj pritet që përgjegjësit e fushës së shëndetësisë, në vazhdim të sjelljes së tyre të përkushtuar, t’u japin përparësi këtyre çështjeve të rëndësishme.

Unë për këto dy raste i uroj popullit të dashur, grave të përgjegjshme dhe me vullnet të fortë të atdheut islamik dhe në mënyrë të veçantë motrave dhe vëllezërve infermierë.

Në fund, kërkoj mëshirën hyjnore për dëshmorët e shtypur dhe vetëmohues të komunitetit të infermierëve, veçanërisht për infermierët dëshmorë në luftërat e imponuara të dytë dhe të tretë dhe në trazirat e muajit Dej 1404, dhe shpresoj që, me lutjen e Zotërisë dhe Prijësit tonë [Imamit të Kohës] (Allahu i Lartësuar e shpejtoftë daljen e tij të nderuar), Allahu i Lartësuar t’i dhurojë popullit të Iranit më shumë nder e fuqi se kurrë më parë dhe gjithçka që i përshtatet ndjekjes së shkollës së Zejnebes (paqja qoftë mbi të).

Sejid Mojtaba Hosseini Khamenei
24 Mehr 1405