Ujumbe wa Kwanza wa Ayatullah Sayyid Mojtaba Hosseini…

Hii ni tafsiri ya matini asilia ya Kiajemi. Matini asilia kwa Kiajemi

بسم الله الرّحمن الرّحیم
Kwa jina la Mwenyezi Mungu, Mwingi wa Rehema, Mwenye Kurehemu.

مَا نَنسَخ مِن آیَةٍ اَو نُنسِها نَأتِ بِخَیرٍ مِنها اَو مِثلِها. (1)
Aya yoyote tunayoifuta au tunayoisahaulisha, tunaleta iliyo bora kuliko hiyo au iliyo mfano wake. (Qur'ani, Al-Baqarah 2:106)

اَلسَّلامُ‌عَلَیكَ یا داعِیَ اللّهِ وَ رَبّانِیَّ آیاتِهِ اَلسَّلامُ عَلَیكَ یا بابَ اللّهِ وَ دَیّانَ دینِهِ اَلسَّلامُ عَلَیكَ یا خَلیفَةَ اللّهِ و ناصِرَ حَقِّهِ اَلسَّلامُ عَلیكَ یا حُجَّةَ ا‌للّهِ وَ دَلیلَ اِرادَتِه اَلسَّلامُ عَلَیكَ اَیُّهَا المُقَدَّمُ المَأمول اَلسَّلامُ عَلَیكَ بِجَوامِعِ السَّلام. اَلسَّلامُ‌عَلَیكَ یا مَولایَ صاحِبَ الزَّمان.
Amani iwe juu yako, ewe mlinganiaji wa Mwenyezi Mungu na mjuzi wa kiungu wa aya Zake. Amani iwe juu yako, ewe mlango wa Mwenyezi Mungu na mlinzi wa dini Yake. Amani iwe juu yako, ewe khalifa wa Mwenyezi Mungu na mnusuru wa haki Yake. Amani iwe juu yako, ewe hoja ya Mwenyezi Mungu na kielelezo cha matakwa Yake. Amani iwe juu yako, ewe uliyetangulizwa na unayetarajiwa. Amani iwe juu yako kwa amani zote kamili. Amani iwe juu yako, ewe bwana wangu, Sahib az-Zaman.

Mwanzoni mwa maneno yangu, ni lazima nitoe rambirambi kwa bwana wangu (Mwenyezi Mungu aharakishe faraja yake) kwa mnasaba wa kuuawa shahidi kwa uchungu kwa Kiongozi mtukufu wa Mapinduzi, Khamenei mpendwa na mwenye hekima, na nimwombe yeye dua ya heri kwa kila mmoja wa wananchi wa taifa kubwa la Iran, bali kwa Waislamu wote duniani, kwa watumishi wote wa Uislamu na Mapinduzi, kwa waliojitolea muhanga, kwa wafiwa wa mashahidi wa harakati ya Kiislamu na hasa wa vita vya hivi karibuni, na kwa nafsi yangu mimi mnyonge.

Sehemu ya pili ya maneno yangu inaelekezwa kwa taifa kubwa la Iran. Kwanza, ni lazima nieleze kwa ufupi hali na msimamo wangu kuhusu kura ya Baraza tukufu la Wataalamu. Mimi mtumishi wenu, Sayyid Mojtaba Hosseini Khamenei, nilipata habari ya matokeo ya kura ya Baraza tukufu la Wataalamu wakati mmoja nanyi, kupitia televisheni ya Jamhuri ya Kiislamu. Kwangu mimi, kuketi mahali ambapo walikaa viongozi wawili watukufu, Khomeini Mkuu na Khamenei shahidi, ni jambo zito; kwa sababu kiti hiki kina historia ya kukaliwa na mtu ambaye, baada ya zaidi ya miaka sitini ya jihadi katika njia ya Mwenyezi Mungu na kuacha aina zote za starehe na raha, aligeuka kuwa johari ing'aayo na sura ya kipekee, si tu katika zama hizi, bali katika historia yote ya watawala wa nchi hii. Maisha yake na aina ya kifo chake vyote viwili viliambatana na utukufu na heshima itokanayo na kuitegemea haki.

Nilipata taufiki ya kuuzuru mwili wake baada ya kuuawa shahidi; nilichokiona kilikuwa mlima wa uthabiti; na nilisikia kwamba alikuwa ameukunja ngumi mkono wake uliosalimika. Kuhusu nyanja mbalimbali za shakhsia yake, wenye ujuzi watapaswa kusema mengi kwa muda mrefu. Katika fursa hii natosheka na muhtasari huu, na ninaacha ufafanuzi kwa nyakati nyingine zinazofaa. Hii ndiyo sababu ya uzito wa kuketi kwenye kiti cha uongozi baada ya mtu kama huyu. Kuziba pengo hili kunawezekana tu kwa kutaka msaada wa Mwenyezi Mungu na kwa msaada wenu ninyi wananchi.

Kisha ni lazima nisisitize nukta moja ambayo ina uhusiano wa moja kwa moja na kiini cha maneno yangu; nukta hiyo ni kwamba miongoni mwa ustadi wa Kiongozi shahidi na mtangulizi wake mkuu ulikuwa ni kuwaingiza wananchi katika nyanja zote, kuwapa ufahamu na mwamko daima, na kwa vitendo kuitegemea nguvu yao. Kwa njia hii walilifanya kuwa halisi maana ya kweli ya umma na ujamhuri, na waliliamini hilo kutoka ndani kabisa ya nafsi zao. Athari ya wazi ya jambo hili ilionekana katika siku hizi chache ambapo nchi ilikuwa bila Kiongozi na bila Amiri Jeshi Mkuu. Ufahamu na werevu wa taifa kubwa la Iran katika tukio la hivi karibuni, pamoja na uthabiti, ushujaa na kuwepo kwake uwanjani, viliwafanya marafiki kusifu na maadui kushangaa. Ni ninyi wananchi ndio mliiongoza nchi na kudhamini nguvu yake.

Aya niliyoileta mwanzoni mwa maandishi haya ina maana kwamba hakuna ishara yoyote miongoni mwa ishara za Mwenyezi Mungu ambayo muda wake unamalizika au inasahaulishwa, isipokuwa Mwenyezi Mungu (Mtukufu na Aliye Juu) huleta mahali pake iliyo mfano wake au iliyo bora kuliko hiyo. Sababu ya kutumia aya hii tukufu si kwamba mja huyu yuko katika kiwango cha Kiongozi shahidi, sembuse kutaka kudhaniwa kuwa bora kuliko yeye; bali lengo la kutaja aya hii tukufu ni kuelekeza umakini kwenye nafasi stahiki na kubwa yenu ninyi taifa mpendwa. Ikiwa neema ile kubwa imeondolewa kwetu, badala yake kwa mara nyingine mfumo huu umepewa uwepo wa taifa la Iran ulio mfano wa Ammar. Jueni hili: iwapo nguvu yenu haitadhihirika uwanjani, si uongozi wala taasisi yoyote miongoni mwa taasisi mbalimbali, ambazo hadhi yao halisi ni kuwahudumia wananchi, zitakuwa na ufanisi unaohitajika.

Ili maana hii itimie vizuri zaidi, kwanza, kumkumbuka Mwenyezi Mungu, Mwenye baraka na Aliye Juu, kumtegemea Yeye, na kutawassal kwa nuru safi za Maasumina (rehema za Mwenyezi Mungu ziwe juu yao wote) kunapaswa kutazamwa kama dawa kuu na kitu adimu chenye thamani kubwa, kinachodhamini aina zote za faraja na ushindi wa uhakika dhidi ya adui. Hii ni fadhila kubwa ambayo ninyi mnayo na maadui zenu hawana.

Pili, umoja kati ya wananchi na matabaka ya taifa, ambao kwa kawaida hujitokeza kwa namna maalumu wakati wa dhiki, haupaswi kudhoofishwa. Jambo hili litapatikana kwa kuyaacha mambo yanayozusha tofauti.

Tatu, uwepo wenye athari uwanjani unapaswa kuhifadhiwa; iwe kwa namna mliyoionyesha katika siku na usiku hizi za vita, au kwa namna ya nafasi mbalimbali zenye athari katika nyanja tofauti za kijamii, kisiasa, kimalezi, kiutamaduni na hata kiusalama. La muhimu ni kwamba nafasi sahihi, bila kudhuru umoja wa kijamii, ieleweke vizuri na itekelezwe kadiri inavyowezekana. Moja ya majukumu ya uongozi na baadhi ya viongozi wengine ni kuwakumbusha wananchi au matabaka ya jamii baadhi ya nafasi hizi. Kwa hiyo, nakumbusha umuhimu wa kuhudhuria katika hafla za Siku ya Quds 1447, ambapo kipengele cha kumvunja adui kinapaswa kuzingatiwa na wote.

Nne, msiache kusaidiana. Alhamdulillah, hii daima imekuwa tabia ya Wairani wengi, na inatarajiwa kwamba katika siku hizi maalumu, ambazo kwa kawaida ni ngumu zaidi kwa baadhi ya wananchi kuliko wengine, jambo hili lidhihirike zaidi. Katika fursa hii hii, naziomba taasisi za huduma zisisite kutoa kila aina ya msaada na usaidizi kwa wananchi hao wapendwa na kwa miundo ya wananchi ya utoaji misaada katika mwelekeo huu.

Iwapo mambo haya yatazingatiwa, njia ya kufikia kwenu ninyi taifa mpendwa kwenye siku za utukufu na fahari itakuwa nyepesi. Mfano wake wa karibu zaidi unaweza kuwa, kwa idhini ya Mwenyezi Mungu, ushindi dhidi ya adui katika vita vya sasa.

Sehemu ya tatu ya maneno yangu ni shukrani za dhati kwa wapiganaji wetu mashujaa ambao, katika hali ambayo taifa letu na nchi yetu mpendwa vimeshambuliwa kidhulma na vinara wa kambi ya ubeberu, kwa mapigo yao makali wameizuia njia ya adui na wamewaondolea dhana potofu ya uwezekano wa kuitawala nchi mpendwa na pengine kuigawanya. Ndugu wapendwa wapiganaji! Matakwa ya umma wa wananchi ni kuendelea na ulinzi wenye ufanisi unaomjutisha adui. Vilevile, bila shaka, nyenzo ya kufunga Mlango-Bahari wa Hormuz inapaswa kuendelea kutumika. Kuhusu kufungua medani nyingine ambazo adui ana uzoefu mdogo ndani yake na atakuwa hatarini sana, tafiti zimefanyika, na kuziamilisha kutafanyika iwapo hali ya vita itaendelea na kwa kuzingatia maslahi.

Vilevile natoa shukrani za dhati kwa wapiganaji wa kambi ya Muqawama. Sisi tunazihesabu nchi za kambi ya Muqawama kuwa marafiki zetu bora, na suala la Muqawama na kambi ya Muqawama ni sehemu isiyotenganishika na tunu za Mapinduzi ya Kiislamu. Bila shaka, kushirikiana kwa vipengele vya kambi hii kunafupisha njia ya kujikomboa kutoka kwenye fitna ya Kizayuni; kama tulivyoona Yemen shujaa na yenye imani haikuacha kuwatetea wananchi madhulumu wa Gaza, na Hizbullah iliyojitolea, licha ya vikwazo vyote, imekuja kuisaidia Jamhuri ya Kiislamu, na Muqawama wa Iraq nao kwa ujasiri umefuata mstari huo huo.

Katika sehemu ya nne, maneno yangu yanaelekezwa kwa wale ambao katika siku hizi chache wamedhurika kwa namna fulani; iwe wale walioonja uchungu wa kuuawa shahidi mpendwa au wapendwa wao, wale waliojeruhiwa, au watu ambao nyumba na makazi yao au mahali pao pa biashara na kazi pamepata madhara. Katika sehemu hii, kwanza natangaza huruma yangu ya kina kwa wafiwa wa mashahidi watukufu. Hili linatokana na uzoefu wa pamoja nilionao na watukufu hawa; mbali na baba yangu ambaye msiba wa kumpoteza umekuwa jambo la watu wote, nimemkabidhi kwa msafara wa mashahidi mke wangu mpendwa na mwaminifu ambaye nilikuwa na matumaini makubwa kwake, dada yangu aliyejitolea muhanga ambaye alijiweka wakfu kuwahudumia wazazi wake na hatimaye akapata ujira wake, pamoja na mtoto wake mdogo, na mume wa dada yangu mwingine ambaye alikuwa mtu mwanachuoni na mtukufu. Lakini kinachofanya subira juu ya misiba iwezekane na hata kuwa nyepesi ni kuzingatia ahadi ya uhakika na isiyo na shaka ya Mwenyezi Mungu ya malipo yenye thamani kubwa kwa wenye subira. Kwa hiyo ni lazima kusubiri na kuwa na matumaini na imani juu ya fadhila na msaada wa Mwenyezi Mungu (Mtukufu na Aliye Juu).

Pili, nawahakikishia wote kwamba hatutaacha kulipiza kisasi damu ya mashahidi wenu. Kisasi tunachokikusudia hakihusu tu kuuawa shahidi kwa Kiongozi mtukufu wa Mapinduzi; bali kila mwananchi anayeuawa shahidi na adui ni mada huru katika faili la kulipiza kisasi. Bila shaka, kiasi kidogo cha kisasi hiki hadi sasa kimetimia kwa uhalisia, lakini hadi kitakapotimia kikamilifu, faili hili litaendelea kuwa juu ya mafaili mengine yote, na hasa tutakuwa na umakini zaidi kuhusu damu ya watoto na vichanga wetu. Kwa hiyo, jinai ambayo adui ameifanya kwa makusudi dhidi ya shule ya Shajare Tayyebe ya Minab na baadhi ya matukio yanayofanana nayo ina nafasi maalumu katika ufuatiliaji huu.

Tatu, bila shaka majeruhi wa mashambulizi haya wanapaswa kupata huduma stahiki za matibabu bila malipo na kunufaika na baadhi ya manufaa mengine.

Nne, kadiri hali ya sasa itakavyoruhusu, hatua za kutosha zinapaswa kuainishwa na kutekelezwa kwa ajili ya kufidia hasara za kimali zilizosababishwa kwa majengo na mali binafsi. Mambo haya mawili ya mwisho ni jukumu la lazima kutekelezwa kwa viongozi wa heshima, ambao wanapaswa kulitekeleza na kuniletea ripoti yake.

Nukta ninayopaswa kuikumbusha ni kwamba, kwa hali yoyote ile, tutachukua fidia kutoka kwa adui, na iwapo atakataa, tutachukua kutoka kwenye mali zake kiasi tutakachokiona kinafaa, na iwapo hilo pia halitawezekana, tutaharibu kiasi hicho hicho cha mali zake.

Sehemu ya tano ya maneno yangu inaelekezwa kwa viongozi wakuu na ngazi zenye ushawishi katika baadhi ya nchi za eneo. Sisi tuna ujirani wa nchi kavu au wa majini na nchi kumi na tano, na daima tumekuwa na tunaendelea kuwa na shauku ya uhusiano wa joto na wenye kujenga na wote, lakini adui, tangu miaka mingi iliyopita, hatua kwa hatua amejenga vituo, vya kijeshi na vya kifedha, katika baadhi ya nchi hizi ili kudhamini utawala wake juu ya eneo. Katika shambulio la hivi karibuni, baadhi ya vituo vya kijeshi vilitumika, na kwa kawaida sisi, kama tulivyokuwa tumeonya waziwazi, na bila kuzishambulia nchi hizo, tumevishambulia vituo hivyo tu. Kuanzia sasa, kwa ulazima, tutaendelea kufanya hivyo; ingawa bado tunaamini juu ya ulazima wa urafiki kati yetu na majirani zetu hao. Nchi hizi zinapaswa kuweka wazi msimamo wao kuhusu wavamizi wa nchi yetu mpendwa na wauaji wa wananchi wetu. Nawausia kuvifunga vituo hivyo haraka iwezekanavyo; kwa sababu bila shaka hadi sasa wamefahamu kwamba madai ya Marekani ya kuleta usalama na amani hayakuwa chochote isipokuwa uongo. Jambo hili litawafanya wapate uhusiano zaidi na mataifa yao wenyewe, ambayo kwa ujumla hayaridhishwi na kuambatana na kambi ya ukafiri na mwenendo wake wa kudhalilisha, na litaongeza utajiri na nguvu zao. Narudia tena kwamba mfumo wa Jamhuri ya Kiislamu, bila kutaka kuanzisha utawala au ukoloni wowote katika eneo, uko tayari kikamilifu kwa ajili ya umoja na uhusiano wa pande mbili wa joto na wa dhati na majirani wote.

Katika sehemu ya sita ya maneno yangu, nazungumza na Kiongozi wetu shahidi. Ewe Kiongozi! Kwa kuondoka kwako umetia jeraha zito katika nyoyo za wote. Daima ulikuwa na shauku ya mwisho huu, hadi hatimaye Mwenyezi Mungu akakujaalia ukiwa katika hali ya kusoma Qur'ani Tukufu asubuhi ya siku ya kumi ya Ramadhani tukufu. Ulivumilia dhuluma nyingi kwa nguvu na upole, wala hukukunja uso. Wengi hawakuitambua thamani yako halisi, na huenda muda mrefu ukapita kabla ya aina mbalimbali za pazia na vizuizi kuondoka na baadhi ya pembe zake kujulikana. Tunatumaini kwamba kutokana na daraja ya ukaribu uliyoandaliwa katika ujirani wa nuru safi, wakweli, mashahidi na mawalii, utaendelea kufikiria maendeleo ya taifa hili na mataifa yote ya kambi ya Muqawama na kuwa mwombezi kwa ajili yake; kama ulivyokuwa katika maisha yako ya duniani. Tunaweka ahadi nawe kwamba tutajitahidi kwa nafsi zetu zote kwa ajili ya kuinua bendera hii, ambayo ni bendera kuu ya kambi ya haki, na kwa ajili ya kufikia malengo yako matakatifu.

Katika sehemu ya saba, natoa shukrani kwa watukufu wote ambao wameniunga mkono, wakiwemo Marajii wakuu wa Taqlid na shakhsia mbalimbali za kiutamaduni, kisiasa na kijamii, na kwa wananchi ambao wamehudhuria katika mikusanyiko mikubwa ya kutangaza upya bai'a yao kwa mfumo, na vilevile kwa viongozi wa mihimili mitatu ya dola na Baraza la Muda la Uongozi kwa ajili ya tadbiri na hatua zao nzuri.

Natumaini kwamba fadhila maalumu za Mwenyezi Mungu katika saa na siku hizi zenye baraka zitalienea taifa zima la Iran, bali Waislamu wote na wanyonge wa dunia.

Na mwisho, namwomba Bwana wetu (Mwenyezi Mungu aharakishe faraja yake tukufu) kwamba katika kipindi kilichobaki cha masiku na siku za Qadr na mwezi mtukufu wa Ramadhani, aiombe kwa Mwenyezi Mungu (Mtukufu na Aliye Juu) kwa ajili ya taifa letu ushindi wa mkataa dhidi ya adui, pamoja na heshima, wasaa na afya, na kwa ajili ya marehemu wao daraja za juu na afya ya Akhera.

والسّلام علیکم و رحمة‌اللّه و برکاته و تحیّاته
Na amani iwe juu yenu, pamoja na rehema za Mwenyezi Mungu, baraka Zake na salamu Zake.

Sayyid Mojtaba Hosseini Khamenei
21 Esfand 1404, sawa na 22 Ramadhani tukufu 1447

(1) Surat Al-Baqarah, sehemu ya aya ya 106