Mesazh drejtuar elitave dhe fituesve të medaljeve në shkencë dhe sport

Ky është përkthim i tekstit origjinal në persisht. Teksti origjinal në persisht

بسم الله الرحمن الرحیم
Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit

Këto ditë, sipas njërës prej transmetimeve, përkojnë me ditët e martirizimit të zonjës dhe prijëses së grave të Xhenetit, të pastrës së Vërtetë (Siddika), Fatime ez-Zehrasë (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të). Është e çuditshme që koha e martirizimit të saj ka mbetur e panjohur, ashtu siç ka mbetur i fshehur edhe vendi fisnik ku u varros ajo dritë hyjnore; dhe, në një shkallë edhe më të lartë, edhe vlera dhe pozita e saj janë të panjohura dhe përtej kuptimit njerëzor. Ajo është një personalitet shembullor në adhurim, përkushtim dhe robëri ndaj Allahut; shembulli më i lartë në shoqërimin e veçantë dhe të gjithanshëm të Profetit më të Madh dhe në mbrojtjen me gjithë shpirt të velajetit të Prijësit të Besimtarëve (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi ta të dy dhe mbi familjet e tyre), në përçimin e njohurisë dhe në mësimdhënie, në njohjen e momentit të duhur dhe në ngritjen për të vërtetën, në qëndresë dhe në sqarim; një model i rangut të parë në durim, sakrificë, vetëmohim, shërbim pa pritur shpërblim dhe solidaritet në shoqëri; shembull si bashkëshorte dhe nënë dhe në edukimin e fëmijëve dhe të pasardhësve të Imamëve të pastër (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi ta), të cilët janë udhëheqësit e njerëzimit; shembull në përpjekje, mundim, xhihad, pastërti, hijeshi, devotshmëri, ndriçim dhe shpirtëror; me një fjalë, një model për të gjitha gratë dhe burrat besimtarë. Ndër virtytet e shndritshme të një shoqërie të frymëzuar nga Fatimeja është se ajo i hap popullit revolucionar dhe mysliman të Iranit udhën drejt lëvizjeve të mëdha shoqërore, drejt pranisë në sheshet dhe fushat e luftës, të xhihadit dhe të lëvizjeve popullore, madje edhe drejt vullnetit për përparim në fushat shkencore dhe drejt shërbimit të përulur dhe pa pritur shpërblim.

Irani ynë i dashur, në këtë periudhë, është më shumë se kurrë mishërim i vullnetit dhe i shpresës, dhe roli i elitave dhe i të rinjve iranianë të talentuar dhe të aftë në këtë shpresë, në përparim dhe në hedhjen e hapave në rrugën drejt së ardhmes së tij të ndritur është i pazëvendësueshëm. Por gjeografia e elitës nuk kufizohet në fushën e shkencës dhe teknologjisë, të sportit apo të aftësive të ndryshme. Çdo lloj dallimi pozitiv dhe i dëshirueshëm mund ta realizojë cilësinë e elitës. Këto ditë jemi dëshmitarë të shfaqjes së elitës te njerëz të zgjedhur të kësaj toke, të cilët, duke vështruar një horizont më të gjerë, luftojnë për lartësimin e flamurit të shenjtë të atdheut të tyre. Ata janë elita e largpamësisë dhe e xhihadit. Ne njerëz si Rizali Khajavi dhe Ali Landi i konsiderojmë elita, emrat e të cilëve duhet të shkruhen mbi hyrjet e vendeve kulturore; dhe nga kjo ajkë e shoqërisë janë dëshmorët dhe vetëflijuesit, të cilët, duke flijuar jetën dhe shëndetin e tyre, lanë një gjurmë të jashtëzakonshme në fatin e Iranit islamik dhe të popullit të tij të dashur dhe e morën medaljen e robërisë nga i Vetmi i Adhuruar.

Së pari, e shfrytëzoj rastin për t’i uruar të gjithë njerëzit e dashur të vendit tonë dhe secilin prej atyre që sollën krenari, për fitimin e shumë dekoratave, medaljeve dhe nderimeve shkencore në olimpiadat e astronomisë dhe astrofizikës, matematikës, shkencave të Tokës, gjeografisë, fizikës, kimisë, biologjisë, informatikës dhe inteligjencës artificiale dhe shkencave humane, si dhe për sukseset e ndryshme sportive të kohëve të fundit; dhe shpreh vlerësimin dhe mirënjohjen time për vendosmërinë dhe vullnetin e atyre që e shtyjnë përpara karvanin e krenarisë dhe shpresës dhe janë flamurtarët e përparimit të vendit, në të gjitha shtresat e elitës, nga adoleshentët dhe të rinjtë deri te trajnerët, mësuesit, profesorët dhe dijetarët. Motivimi dhe shpresa e elitave për transformimin e vendit është një flakë e ndezur, së cilës unë i kam qenë dëshmitar nga afër dhe nga larg gjatë viteve dhe dekadave të kaluara; dhe parja e lëvizjes së madhe dhe shpresëdhënëse të elitave dhe të rrymës shkencore në vend, si dhe e shfaqjeve të kësaj lëvizjeje në kampionatet e përsëritura, të njëpasnjëshme dhe të përvitshme në disiplinat shkencore, në olimpiada dhe në disiplinat sportive, është burim nderi dhe krenarie për gjithë popullin e Iranit.

Renditjet e shkëlqyera të sportistëve të palodhur të vendit tonë në disiplina të ndryshme gjatë ditëve dhe muajve të fundit dhe vendosja e rekordeve të reja dëshmojnë për përpjekjen, angazhimin, vullnetin dhe besimin e tyre. Ata sportistë që me forcën e tyre fizike, me fuqinë e tyre shpirtërore, morale dhe besimore dhe me përpjekjet e tyre të vazhdueshme e shtojnë fuqinë e Iranit të dashur para syve të të gjithë popujve dhe i tregojnë gjithë botës gjallërinë e popullit krenar të Iranit; ato sportiste që e bëjnë të shkëlqejë në botë shenjën krenare të veshjes së gruas iraniane; ata fitues medaljesh në sport që ngjallin gëzim dhe entuziazëm në zemrën e popullit të Iranit dhe i japin nder flamurit krenar të Iranit islamik – secili, në masën e vet, ka pjesë dhe ndikim në dhënien e kuptimit një Irani të fortë.

Duke qenë se këto ditë janë ditë gjallërie dhe vëmendjeje ndaj shkencës dhe kërkimit në universitete, në seminaret fetare dhe në shkolla, e shoh të përshtatshme t’u drejtoj në këtë drejtim disa fjalë të shkurtra dashamirësve të dijes, elitave të kombit dhe dijetarëve të Iranit të dashur.

Të qenit elitë është një mirësi dhe një dhuratë hyjnore, dhe lënda e saj kryesore janë talenti dhe inteligjenca; populli i Iranit, veçanërisht të rinjtë e vendit tonë, e gëzojnë këtë mirësi dhe këtë pasuri të madhe të dhuruar nga Allahu. Arsyeja dhe robëria kërkojnë që njeriu ta falënderojë siç duhet mirësinë hyjnore; dhe nëse falënderimi bëhet në të gjitha shkallët e tij – me zemër, me gjuhë dhe me vepër – hapet rruga për të arritur përsosjen e asaj mirësie. Edhe vlerësimi i mirësisë së të qenit elitë duhet të bëhet së pari nga vetë personi i talentuar dhe më pas, në shkallët e mëtejshme, në mjedisin rreth tij – nga babai, nëna dhe familja, mësuesi dhe profesori, deri te mjedisi i shkollës dhe universitetit dhe sistemi i vendit – në mënyrë që ky potencial të rritet e të shtohet dhe të përdoret drejt. Mbi këtë bazë, personi i talentuar mban një përgjegjësi më të rëndë në falënderimin praktik për këtë mirësi, dhe i takon që, përveç fuqizimit dhe zhvillimit të talentit të vet, ta përdorë këtë talent në mënyrën më të mirë për zgjidhjen e problemeve të vendit dhe të shoqërisë.

Elita nuk është ai që, thjesht sepse zotëron talent dhe inteligjencë të dukshme, sikur të ishte i bërë nga një brumë tjetër, mendon vetëm për dëshirat e tij kalimtare dhe personale; elita është ai që kujdeset për rritjen e talentit të tij, e sheh veten si një element ndikues në shoqëri dhe e përdor talentin dhe potencialin e tij njëkohësisht për rritjen e vetes dhe të shoqërisë së tij. Elita iraniane ka treguar se dija dhe talenti mund të shndërrohen në një mjet për zgjidhjen e problemeve reale të njerëzve dhe të vendit, dhe ka synuar ta bëjë të zbatueshme shkencën, dijen dhe talentin e saj – nga qelizat burimore, nanoteknologjia dhe bioteknologjitë deri te teknologjitë e përparuara të hapësirës ajrore dhe kozmike, të industrisë, minierave, mjekësisë, bujqësisë, energjisë bërthamore, energjisë dhe infrastrukturës. Të gjithë ne i shohim në jetën reale efektet dhe shfaqjet e kësaj lëvizjeje përparuese. Prodhimi i energjisë elektrike me turbina iraniane në termocentrale, teknologjia e bazuar në dije në impiantet e shkripëzimit të ujit në ishujt jugorë, fluturimi i dronëve bujqësorë mbi arat, kopshtet dhe orizoret e veriut për optimizimin e punimeve bujqësore dhe të përdorimit të ujit e të tokës, lindja e fëmijëve në familje jopjellore me teknologjitë e përparuara të Institutit Royan, diagnostikimi dhe trajtimi i sëmundjeve të vështira për t’u shëruar me radiofarmaceutikë, monitorimi i tokës, i ujit dhe i prodhimeve me satelitë vëzhgimi, si dhe rritja e produktivitetit dhe e sigurisë ushqimore me novacione shkencore dhe teknologjike janë vetëm disa shembuj që mund të përmenden nga ky tërësi e madhe dhe e bekuar; dhe shumë të tjera, veçanërisht në fushat e mbrojtjes dhe ushtarake, në kohën e tyre e kanë mahnitur botën shumë herë, dhe kështu do të jetë edhe në të ardhmen.

Irani i fortë mbështetet mbi themelin e fuqisë shkencore dhe teknologjike, dhe ky bosht është një nga përbërësit më të rëndësishëm të rolit të Iranit në ekuacionet dhe në rendin e ri botëror. Prandaj çelësi për ta bërë atë gjithnjë e më të fortë është kapërcimi i kufijve dhe hapja e zgjidhjeve nga elitat në çështjet shkencore të vendit; dhe ligësia dhe krimet e armiqve të Iranit islamik kundër shkencëtarëve dhe elitave tregojnë rolin ndikues të elitave në fuqinë e vendit. Ai armik që shkencëtarët e shquar dhe elitat ndikuese të shoqërisë sonë i vret në luftërat e imponuara të dytë dhe të tretë, dhe sigurisht vite më parë, në mjediset e tyre shkencore dhe në jetën e tyre të përditshme, nuk e duron dot përparimin dhe fuqinë e Iranit dhe përdor të gjitha mjetet dhe metodat e tij për të dobësuar elitat e Iranit të dashur: nga dekurajimi dhe dëshpërimi deri te pushtimi i mendjes dhe shpirtit të tyre, gëlltitja e tyre në aparatin tretës të kolonializmit të ri dhe shndërrimi i tyre në vida dhe dado të makinës së plaçkitjes dhe të kapitalizmit të Perëndimit. Pa e kuptuar se çdo pikë gjaku e elitave, shkencëtarëve, profesorëve, studentëve dhe nxënësve dëshmorë të këtij populli ka ngritur dhe vazhdon të ngrejë një stuhi vullneti dhe përparimi.

Populli i Iranit kujton qytetërimin e tij të lashtë, lavditë e shumta në shkencat dhe artet dhe figurat e shquara dhe shkencëtarët me famë botërore, krahas dy shekujve të prapambetjes së rëndë dhe të pasivitetit historik të epokës së Kaxharëve dhe Pehlevive. Ky popull e njeh vlerën e metastrategjisë fitimtare «اَلعِلمُ سلطان» (dija është pushtet) dhe frytet e saj – mospranimin e sundimit shkencor të Perëndimit dhe rritjen e shpejtë shkencore dhe kërkimore të elitave në tri dekadat e fundit, e cila në një masë të konsiderueshme i detyrohet masave të veçanta dhe udhëzimeve të Udhëheqësit tonë të madh dëshmor (Allahu e shenjtëroftë shpirtin e tij të pastër). Nëse para periudhës së tanishme dhe luftës së tretë të imponuar një ngritje e re shkencore ishte një rekomandim i domosdoshëm dhe i nevojshëm për elitat, përvoja e dy luftërave të fundit u provoi të gjithëve se kjo ngritje e re shkencore duhet të jetë e thellë dhe e shpejtë. Për këtë qëllim është e nevojshme që, përveç përgjegjësve të institucioneve dhe qendrave shkencore, kërkimore dhe teknologjike, secili prej elitave dhe dijetarëve të Iranit të dashur t’i përkushtohet misionit të tij kryesor në ndërtimin e së ardhmes së lavdishme të Iranit islamik, në përparimin dhe begatinë e tij, dhe të ketë parasysh pikat e mëposhtme:

Së pari: për zhvillimin e shkencave themelore dhe të shkencave humane në vend duhet të ketë një program serioz, praktik dhe të saktë. Rritja dhe zhvillimi i shkencave themelore, si fizika, kimia, shkencat biologjike dhe matematika, si themelet kryesore të shkencave të tjera dhe të teknologjive të aplikuara, janë forca shtytëse e përparimit shkencor dhe teknologjik të vendit. Çdo komb që ka arritur diku, ka arritur përmes shkencave themelore, dhe një vend pa zhvillim në këto shkenca mbetet gjithmonë prapa.

Së dyti: përqendrimi te të vërtetat e pazbuluara, kapërcimi i kufijve në shkencat themelore dhe gara e përhershme për zgjidhjen e problemeve të njohura të pazgjidhura në këto shkenca, veçanërisht në matematikë, si synim dhe destinacion, duhet të marrin vëmendje të vazhdueshme.

Së treti: pika kyçe në ngritjen shkencore është krijimtaria dhe novacioni. Dhënia e hapësirës krijimtarisë dhe imagjinatës pozitive, të cilat janë elementi kryesor i rritjes dhe i zbulimeve në të gjitha ose në pjesën më të madhe të shkencave, guximi shkencor për shpikje, krijim dhe nisma, si dhe rritja e vetëbesimit personal dhe kombëtar për të provuar rrugë të reja dhe të pashkelura, janë shumë të nevojshme dhe të dobishme. Parashikimi i stimujve të pranueshëm dhe tërheqës për këdo që mund të ofrojë një krijimtari të frytshme ndikon në krijimin e kushteve për këtë çështje.

Së katërti: vetëmjaftueshmëria në zgjidhjen e problemeve shkencore, sigurimi i infrastrukturave dhe heqja e pengesave teknologjike për veprim dhe aktivitet përtej kufijve krijojnë një ndërthurje të qëndrueshmërisë së brendshme me hapjen e horizonteve në nivel botëror.

Së pesti: dhënia e hapësirës talentit të elitave të fushave eksperimentale dhe praktike, ndër të tjera përmes lidhjes së industrisë me universitetin që nga vitet e para të studimeve dhe lehtësimit të bizneseve të bazuara në dije, luan një rol të rëndësishëm në zbatimin e dijes dhe në rritjen e elitave. Harmonizimi i kapaciteteve shkencore dhe teknologjike të vendit dhe forcimi i lidhjes ndërmjet elitave dhe qendrave shkencore e kërkimore me kompanitë e bazuara në dije, industritë dhe madje edhe kompanitë e reja (start-up), krahas mbështetjes së institucioneve ekzekutive përgjatë zinxhirit nga dija deri te konsumi, rreth çështjeve të rëndësishme të sotme dhe të nesërme të vendit – nga uji, toka, ushqimi dhe energjia deri te inteligjenca artificiale – mund ta lidhë dhe ta zhvendosë tryezën e punës së profesorit dhe studentit nga laboratorët e universiteteve dhe qendrave kërkimore te punishtet dhe fabrikat. Kërcimi i shpejtë realizohet kur interesat ekonomike dhe tregu i komercializimit të produkteve dhe shërbimeve shkrihen me motivimin dhe vullnetin e elitave dhe vendosin një lidhje të qëndrueshme dhe të vazhdueshme të institucionit të shkencës dhe kërkimit me industrinë dhe tregun e konsumit.

Gjithashtu, roli i drejtpërdrejtë dhe ndikues i elitave të të gjitha fushave teorike dhe eksperimentale të universitetit dhe të seminarit fetar në nivelet e planifikimit dhe të hartimit të politikave i jep një ndihmë të madhe përparimit të vendit, dhe përgjegjësit kanë për detyrë të përfitojnë në masë të gjerë nga aftësitë individuale dhe nga arsyeja dhe urtësia kolektive e elitave të përkushtuara.

Nëse kjo rrugë përshkohet drejt, qendra e gravitetit dhe vatrat e dijes, veçanërisht të disa prej shkencave themelore, gradualisht do të zhvendosen nga vendet perëndimore në Iran; vendi, në vite jo shumë të largëta, do të bëhet një pikë referimi shkencore dhe teknologjike, dhe do të realizohet synimi i përmendur më parë i Udhëheqësit tonë të urtë dëshmor (Allahu ia lartësoftë pozitën e tij fisnike) që persishtja të bëhet një nga gjuhët e referencës shkencore të botës.

Si do Allahu, me bekimin e gjakut të dëshmorëve të fushës së elitës dhe me lutjen e mirë të Zotërisë dhe Prijësit tonë [Imamit të Kohës] (Allahu i Lartësuar e shpejtoftë daljen e tij të nderuar), u realizoftë dhe u bëftë e mundur ngritja shkencore e thellë dhe e shpejtë e elitave dhe dijetarëve të kombit dhe përparimi i gjithanshëm i një Irani gjithnjë e më të fortë për të arritur qytetërimin e ri islamik-iranian.

Sejid Mojtaba Hosseini Khamenei
4 Aban 1405