Nationale Dag van de Strijd tegen de Arrogantie

Dit is een vertaling van de oorspronkelijke Perzische tekst. Oorspronkelijke tekst in het Perzisch

بسم الله الرحمن الرحیم
In de naam van God, de Erbarmer, de Barmhartige

Vandaag is de Nationale Dag van de Strijd tegen de Wereldwijde Arrogantie, een dag die een reeks keerpunten in zich verenigt in de confrontatie van het front van de waarheid met het front van de valsheid, en van het front van de onderdrukten met het front van de onderdrukkers. Men zou kunnen zeggen dat de Iraanse natie op deze 13e Aban haar positie tegenover het misdadige Amerika helderder en duidelijker kent dan in enig ander jaar; maar een terugblik op de wortels, de redenen en de keerpunten van de steeds toenemende vijandigheid van Amerika en van de vastberaden stelling die de Iraanse natie daartegenover heeft ingenomen, is een lamp die de toekomstige weg verlicht.

Het beginpunt van het onrecht van Amerika tegen de Iraanse natie gaat meer dan zeven decennia terug, toen het de staatsgreep van 28 Mordad (19 augustus 1953) op touw zette om de plundering van de nationale hulpbronnen en rijkdommen, in het bijzonder de olie, voort te zetten. Ook de daaropvolgende decennia tot aan de overwinning van de Islamitische Revolutie waren een periode waarin de Amerikaanse machthebbers enorme inspanningen leverden om de bezittingen van de Iraanse natie te plunderen. Daartoe gaven zij, door de oprichting van de SAVAK en het opleggen van een drukkend klimaat van veiligheidscontrole aan de samenleving, het tirannieke bewind van die tijd meer vrij spel om elke protestbeweging te onderdrukken. Aan de vooravond van de glorieuze overwinning van de Islamitische Revolutie grepen zij eveneens naar allerlei listen om hun marionettenbewind in stand te houden. Van hun vijandige optreden in de periode na de overwinning van de grootse revolutie van de Iraanse natie kan bovendien een lange lijst van volksvijandige daden worden opgesomd, waaronder: steun aan separatistische groeperingen, aan coupplegers en aan de verblinde hypocrieten die, naast wetenschappelijke, politieke en maatschappelijke elites, een groot aantal gewone mensen meedogenloos de martelaarsdood deden sterven; directe en alomvattende steun aan de Baath-partij in de eerste opgelegde oorlog; het doden van de burgers aan boord van het passagiersvliegtuig; omvangrijke, langdurige en zware economische sancties; het beramen en steunen van talrijke onlusten en opstanden en zelfs het bewapenen ervan; de moord op generaal Soleimani, de nationale held van Iran en van de islamitische oemma; de diefstal van eigendommen en bezittingen van de Iraanse natie in verschillende landen; en ten slotte de directe militaire agressie in de tweede en derde opgelegde oorlog, waarbij een groot aantal elites, wetenschappers en commandanten en een grote menigte van het onderdrukte volk van Iran, van zuigelingen en kinderen tot ouderen, de martelaarsdood vonden, met aan het hoofd van hen allen de verheven Leider van de Islamitische Revolutie (moge God zijn reine ziel heiligen).

In al deze fasen hebben de arrogante kopstukken van Amerika en hun handlangers er steeds naar gestreefd hun overheersing op te leggen en Iran tot overgave te dwingen. In de jongste versies van deze machtspolitiek hebben zij zelfs alle valse en misleidende internationale omgangsvormen en schijn terzijde geschoven en streven zij schaamteloos naar het opdelen van het land, het op de knieën dwingen van de natie, de ineenstorting van het systeem en de vernietiging van de authentieke en eeuwenoude beschaving van Iran. Maar in elke fase zijn zij gestuit op de stevige muur van de werkelijkheid op het terrein en op de onwankelbare rotsen van de wil van de eergevoelige Iraanse natie, en hebben zij het resultaat van hun verkeerde berekeningen en arrogante waanvoorstellingen in de vorm van zware kosten op de schouders van het Amerikaanse volk en van de marionettenregeringen van de Amerikaanse regering gelegd.

Nu is het verhaal van de aloude vijandschap van Amerika jegens de moslimnatie van Iran en van het eergevoelige verzet van alle Iraniërs tegen deze vijand op een punt beland waarop niet alleen 13 Aban, maar alle dagen en uren dagen van standvastigheid en strijd tegen de Grote Satan zijn geworden. Thans laat het toneel van de Perzische Golf, in het bijzonder de Straat van Hormuz, zoals het de onhoudbaarheid van de mythe van Amerika's onoverwinnelijkheid heeft aangetoond, ook de zwakte en vernedering zien van regeringen die op een andere kracht dan hun eigen volk steunen, en de trouweloosheid en machteloosheid van de grootmachten bij de verdediging van hun marionettenregeringen. Het uitoefenen van beheer door Iran over de Straat van Hormuz en het vernietigen van Amerikaanse militaire bases in de landen van de regio waren weliswaar een reactie op de agressie en de misdaden van Amerika in de derde opgelegde oorlog, maar gelden tegelijkertijd ook als een jihad op eigen initiatief tegen de arrogantie op regionale schaal, die bij herhaalde vergrijpen veel grotere dimensies zal aannemen. Dit teken van macht vormt, samen met de eenheid van de arena's van het front van de waarheid en de verstandige en krachtige heldendaden van het Verzetsfront van Palestina en Libanon tot Irak en Jemen, een heldere en hoopgevende voorbode van het hijsen van de vlag van het front van de waarheid en van het effenen van de weg voor een nieuwe wereldorde. Want wanneer het front van de waarheid godsvertrouwen, standvastigheid en opofferingsgezindheid bezit, zal het front van de valsheid, welke macht en kracht het ook heeft en wie of wat het ook is, er niet tegen bestand zijn, en terugtrekking en nederlaag zijn zijn onvermijdelijke einde, want اِن‌َّ الباطلَ کانَ زَهوقا (Voorwaar, de valsheid is gedoemd te verdwijnen) (Koran 17:81).

Godzijdank heeft de Iraanse natie grote lessen goed geleerd uit de leringen van de zuivere islam van Mohammed (Gods zegen en vrede zij met hem en zijn familie), uit de leer van de Islamitische Revolutie en uit de school van haar wijze leiders, de grote Khomeini en de gemartelde Khamenei (moge God hun edele positie verheffen), en met de vervulling van de goddelijke beloften is haar geloof in de rechtmatigheid van deze weg met de dag dieper geworden. Vandaag zijn, als gevolg van de zelfveroorzaakte schande van de arroganten, de tanende macht en overheersing van Amerika in beide dimensies, die van de harde militaire macht en die van de internationale zachte macht, in een onomkeerbare val geraakt, en is het proces van hun ineenstorting versneld.

Als er nog mensen zijn die ook maar enige hoop koesteren op een gedragsverandering of op partijpolitieke en factiegebonden verschuivingen in het systeem van overheersing, of denken dat zij Amerika door concessies te doen kunnen afbrengen van zijn vijandschap jegens de Iraanse natie, dan vergissen zij zich deerlijk. Deze valse gedachte is ondankbaarheid tegenover de enorme overwinningen die de moslimnatie van Iran in de schaduw van godsvertrouwen, standvastigheid en strijd heeft behaald. De wens van de Grote Satan is de onvoorwaardelijke overgave van de Iraanse natie, en de geringste neiging tot onderwerping aan de overheersende vijand zal het enorme kapitaal verspelen dat dankzij de zegen van het bloed van de martelaren en de opoffering van ieder lid van de natie is verworven, en de arrogante vijand aanmoedigen tot nog meer hebzucht en tot volgende oorlogen en brutaliteiten.

De enige weg om het punt van absolute afschrikking te bereiken, is het voortzetten van de strategie «Een steeds sterker Iran» op het pad van alomvattende vooruitgang; en saamhorigheid, eenheid en maatschappelijke cohesie zijn het belangrijkste element van succes op dit pad, dat elk individueel en maatschappelijk woord en elke daad van de natie en de verantwoordelijken moet beheersen. In dit verband is, zoals de steun van de natie aan de verantwoordelijken noodzakelijk is, ook het voortzetten en versterken van de aandacht van de verantwoordelijken voor verdubbelde en toegewijde dienstbaarheid, voor hartelijkheid jegens het volk, voor het verzekeren van zijn levensonderhoud, welzijn en materiële en geestelijke groei, en voor het behoud van zijn waardigheid en onafhankelijkheid van belang.

De voorhoede bij het opbouwen van de heldere en glorieuze toekomst van het dierbare Iran wordt gevormd door onze jongeren, studenten en scholieren, die voortdurend moeten streven naar het veroveren en verwoesten van het duistere hol van «wanhoop, moedeloosheid en ‘het lukt niet’» en naar het innemen van het lichte huis van «hoop en ‘wij kunnen het’». Voorwaarde voor deze missie zijn een buitengewone geoefendheid en het uitgerust zijn met allerlei wapens – kennis en godsvrucht, vaardigheid en ethiek, wilskracht en buitengewone inzet – en «verbondenheid door één verbond» om de verheven doelen te bereiken.

Het is te hopen dat de Iraanse natie door de goddelijke genade en het gebed van onze meester (moge God de Verhevene zijn edele verschijning bespoedigen) zo spoedig mogelijk overwinning, geluk en alomvattende vooruitgang zal ervaren, en dat de middelen worden verschaft voor een steeds groter en sneller verval van de overheersing van de Grote Satan. اِنّهم یَرونَهُ بعیداً و نَراهُ قریباً (Zij zien het als ver weg, maar Wij zien het als nabij) (Koran 70:6–7).

Sayyed Mojtaba Hosseini Khamenei
13 Aban 1405