Посухи Раҳбари Инқилоби исломӣ ба номаи байъати Дабиркул ва…

Ин тарҷумаи матни аслии форсӣ аст. Матни аслӣ ба форсӣ

بسم الله الرّحمن الرّحیم
Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон

«‌‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً...» (1)
Эй касоне, ки имон овардаед, бо кофироне, ки наздики шумоянд, ҷанг кунед ва бояд, ки дар шумо сахтӣ ва шиддат биёбанд... (Қуръон, Тавба 9:123)

Ҷаноби Ҳуҷҷатулислом вал-муслимин оқои Шайх Наъим Қосим (дома иззуҳ), Дабиркули муҳтарами Ҳизбуллоҳи Лубнон ва тамоми фармондеҳон ва размандагони ҷонбаркаф, собир ва муқовими Ҳизбуллоҳ, السّلام علیکم جمیعاً و رحمةالله (салом ва раҳмати Худо бар ҳамаи шумо бод).

Номаи шумо, бародарон ва фарзандонам, размандагони мӯъмин ва шуҷои Ҳизбуллоҳи сарафроз, ки ҳомили паёми пойдорӣ ва истиқомат барои эътилои калимату-ллоҳ ва бовармандӣ ба ваъдаҳои Қуръони азим ва ормонҳои иззатофарини Имом Хумайнӣ ва Пешвои шаҳид Оятуллоҳ-ул-узмо Хоманаӣ (ризвонуллоҳи таъоло алайҳимо) буд, мояи қадрдонӣ ва такрим аст.

Имрӯз, ки миллатҳои ҷаҳон аз зулм ва бедоди давлати Амрико ва саҳюнистони ҷинояткор ва нобудкунандаи кишту насл ба ҷон омадаанд, роҳе ҷуз ҷиҳод ва муқовимат пеши рӯ намондааст ва пойдорӣ дар ин роҳ нусрати мавъуди илоҳиро насиби муҷоҳидони роҳи ҳақ хоҳад кард: «...وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ» (...ва ёрӣ додани мӯъминон ҳаққе бар уҳдаи Мост) (2) (Қуръон, Рум 30:47).

Акнун, ки Ҳизбуллоҳи Лубнон ҳамчун пешоҳанги гурӯҳҳои ҷиҳодӣ дар баробари ҳуҷуми ваҳшиёнаи режими саҳюнистӣ ва ҳомиёнаш чун сахраи сутурге истодааст, ин пойдорӣ паёми илҳомбахше барои миллатҳои озодаи ҷаҳон дар ҷиҳати раҳоӣ аз зулму ситами истикбори ҷаҳонӣ ва дастнишондагонаш гардидааст. Бетардид бахши қобили таваҷҷуҳе аз ин дастоварди бузург марҳуни сабурӣ, наҷобат, фидокорӣ ва ҳамроҳии мардуми Лубнон, хусусан минтақаи ҷануб, будааст.

Ҷумҳурии исломии Эрон низ дар росто бо хатти машйи Раҳбари муаззам ва шаҳиди Инқилоб, Имом Сайид Алии Хоманаӣ (ризвонуллоҳи таъоло алайҳ), дифоъ аз ин муҷоҳидони мазлум ва муқтадирро сиёсати роҳбурдии худ таъйин карда ва ҳифзи тамомияти арзии Лубнон ва рафъи комил ва бидуни қайду шарти таҷовузи режими саҳюнистиро ҳамчун шарти аввали тафоҳумномаи поёни ҷанги таҳмилӣ бо Амрикои таҷовузкор қарор додааст.

Салавот ва раҳмати Худои мутаъол бар шаҳидон ва маҷрӯҳон ва хонаводаҳои собири онҳо, муҳоҷирони фӣ сабилиллоҳ (дар роҳи Худо), ки таҳаммули мусибатҳоро бар худ ҳамвор карданд. Саломи Худо бар рӯҳи малакутии Сайидуш-шуҳадои Ҳизбуллоҳ Сайид Ҳасан Насруллоҳ ва ҳамаи фармондеҳони пешини муқовимат ва ёрони шаҳидаш (ризвонуллоҳи таъоло алайҳим аҷмаъин), ки ниҳоли муқовимати исломиро ба дарахти тануманде мубаддал карданд, ки اصلها ثابت و فرعها فی‌السّماء (решааш устувор ва шохаҳояш дар осмон аст); размандагоне, ки бо ҷиҳод ва муқовимати худ иззат ва сарбаландии Лубнонро дар ҷаҳони Ислом ба армуғон овардаанд.

Дар хотима умедворам, ки ба баракати дуои хайри сарварамон (ъаҷҷалаллоҳу таъоло фараҷаҳуш-шариф) анвоъи иноёт ва алтофи илоҳӣ шомили ҳоли ҳамаи муҷоҳидон, шаҳидон ва ҷонбозони муқовимат ва муҳоҷирон ва хонаводаҳои собири онҳо бошад.

«وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ» (3).
Ва мо мехоҳем бар касоне, ки дар замин нотавон шуморида шудаанд, миннат ниҳем ва онҳоро пешвоён гардонем ва онҳоро ворисон созем. (Қуръон, Қасас 28:5)

والسّلام علیکم و رحمة‌الله و‌ برکاته
Ва салом ва раҳмат ва баракоти Худо бар шумо бод.
Сайид Муҷтабо Ҳусайнии Хоманаӣ

1) Сураи Тавба, ояти 123
2) Сураи Рум, ояти 47
3) Сураи Қасас, ояти 5