ئەمە وەرگێڕانی دەقی ڕەسەنی فارسییە. دەقی ڕەسەن بە فارسی

باسمه‌تعالی
بە ناوی خوای پایەبەرز

سڵاو لە ڕۆڵە ئازیزەکانم؛

نامە پڕ لە سۆزەکانتانم خوێندەوە. سوپاسی لوتف و میهرەبانییە زۆرەکانی ئێوەی خوێندکارانی گەنج و پڕ ورە دەکەم، و بۆ هەمووتان کە مافێکتان خستووەتە ئەستۆی منەوە، دوعای تایبەت دەکەم.

لە نامەکانی ئێوە و زۆرێک لە گەنجان و خوێندکاران کە ئەم بچووکە دەخەنە بەر لوتف و خۆشەویستیی خۆیان، ورە و ئیرادە و هەستی بەرپرسیارێتی بۆ بنیاتنانی داهاتوو دەدرەوشێتەوە. ئەم پەیمانە پتەوە ئەمانەتێکی بەنرخە کە ڕەگی لە قوتابخانەی ئیسلامی پەتیی موحەممەدی (درود و سڵاوی خوا لەسەر خۆی و بنەماڵەکەی بێت) و میراتی خومەینیی مەزن و خامنەییی شەهید (خوا پلەی پیرۆزیان بەرز بکاتەوە) داکوتاوە، و ڕیسمانی پەیوەندیی «هاوپەیمانبوون»ی ئێمەیە لەگەڵ یەکتردا.

بۆ ئەم مەبەستە، تا دەتوانن خۆتان بە چەکی زانست و ئیمان و پاککردنەوەی دەروون و ئۆگربوون بە خوا و ناسینی قووڵی مەعریفەکانی قورئان و ئەهلی بەیت (سڵاوی خوایان لەسەر بێت) پڕچەک بکەن، و بە کار و داهێنانی دوو هێندە هێز و دەسەڵاتی ئێرانی ئازیز زیاتر بکەن، تاکو بە دوعای مەولای میهرەبانمان (خوای گەورە لە دەرکەوتنی پیرۆزی پەلە بکات)، ڕێپێوانی لەشکرە هاوپەیمانەکان بەرەو لووتکەکانی پێشکەوتن و شارستانیەتی ئیسلامی ـ ئێرانی هەرچی باشتر و خێراتر بێتە دی، ئەگەر خوا بیەوێت.

سەید موجتەبا حوسەینی خامنەیی
٦ی ئابانی ١٤٠٥